Categorie: vlaamse literatuur

“Het kind” van Gerard Walschap

“Het kind” van Gerard Walschap

Het kind van Gerard Walschap werd oorspronkelijk in deeluitgaven in Elseviers Geïllustreerd Maandschrift, jaargang 47 (1937) gepubliceerd als lang verhaal / feuilleton. De eerste aflevering van Het kind verscheen ergens in de periode januari–juni 1937 (het eerste halfjaar van de jaargang). De laatste aflevering (met het slot van het verhaal) verscheen in de periode juli–december 1937 (het tweede halfjaar). De eerste publicatie van Het kind van Gerard Walschap als boek vond plaats in 1939 bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar.

Lees verder ““Het kind” van Gerard Walschap” →

Veertig jaar geleden: “Een slagerszoon met een brilletje”

Veertig jaar geleden: “Een slagerszoon met een brilletje”


Het is vandaag veertig jaar geleden dat in het Gentse Nieuwpoorttheater de première plaatsvond van “Een slagerszoon met een brilletje”, een soloprogramma van Tom Lanoye, gebaseerd op zijn prozadebuut met dezelfde titel dat enkele weken eerder was uitgekomen. Dus hieronder vind je eerst een bespreking van het boek door Johan de Belie en pas daarna van de theatervoorstelling door mezelf.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Een slagerszoon met een brilletje”” →

Vijf jaar geleden: “De meester van het leven” van Peter Knapen

Vijf jaar geleden: “De meester van het leven” van Peter Knapen

Vijf jaar geleden verscheen het boek ‘De meester van het leven’, debuutroman van Peter Knapen (Temse), een verrassende psychologische, filosofische en spirituele compositie, die de hedendaagse mens haarfijn doet stilstaan bij zijn oorsprong en bij de unieke bestemming in zijn bestaan. Het is een aangrijpend verhaal over de innerlijke strijd tussen leugen en waarheid, goed en kwaad, leven en dood, met tal van levenservaringen die herkenbaar zijn voor het brede publiek.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “De meester van het leven” van Peter Knapen” →

Veertig jaar geleden: herrie met Jan Lampo

Veertig jaar geleden: herrie met Jan Lampo

Als ik het over de vader heb, dan moet ik het natuurlijk ook eens over de zoon hebben. Dus na Hubert Lampo, ziehier Jan Lampo (foto Arlette Stubbe), omdat ik uit het bij Hubert Lampo geciteerde artikel ook iets over de zoon zelf wil onthouden, namelijk deze passage: “Toen ik twaalf was, leerde ik mijzelf tikken en schreef een roman (nou ja) van vijftig bladzijden. In volzinnen van vijf regels, hoewel ik mijn vader toen nog niet gelezen had. Dat was dus geen verworven eigenschap.”

Lees verder “Veertig jaar geleden: herrie met Jan Lampo” →

Mireille Cottenjé (1933-2006)

Mireille Cottenjé (1933-2006)

Twintig jaar geleden overleed schrijfster Mireille Cottenjé na euthanasie in Brugge. Rond kerst 1984 gingen Johan de Belie en ikzelf haar daar opzoeken in opdracht van Piet Lampaert, toenmalig hoofdredacteur van het weekblad De Rode Vaan. Enkele jaren eerder had die Frank Jacobs met dezelfde bedoeling op haar afgestuurd en het duurde toen een week voor Frank weer boven water kwam. Daarom werden we nu met twee op pad gestuurd. Om elkaar in de gaten te houden.

Lees verder “Mireille Cottenjé (1933-2006)” →

Leonard Nolens (1947-2025)

Leonard Nolens (1947-2025)

“Al op zijn 28ste schreef dichter en dagboekschrijver Leonard Nolens dat hij van sterven ‘zijn beroep’ had gemaakt, toch is het uiteindelijk pas op 78-jarige leeftijd zover. Hij laat een oeuvre na vol regels die, zoals de jury van de Prijs der Nederlandse Letteren het verwoordde, ‘gememoriseerd willen worden’,” aldus Luc Coorevits in De Standaard.

Lees verder “Leonard Nolens (1947-2025)” →