In De Standaard van 17 augustus 1974 schreef Kris Merckx (de redactie achtte het noodzakelijk om onder zijn naam te vermelden: “de redactie heeft de echtheid van deze brief gecontroleerd”) een brief n.a.v. het verschijnen van zijn boek “De Goelag Archipel” (en niet “De Goelash Archipel” zoals een grappenmaker ervan heeft gemaakt) van de Russische dissidente schrijver Aleksandr Solzjenitsyn (1918-2008). De openingszin van de brief van Kris Merckx gaf meteen reeds aan waarover het precies ging: “De ‘Goelag Archipel’ is een uiterst leugenachtig, eentonig en walgelijk anti-communistisch pamflet.” Ik schreef hierop een reactie, die op 30 augustus 1974 eveneens in de brievenrubriek van De Standaard werd gepubliceerd…
Lees verder “Aleksandr Solzjenitsyn (1918-2008)”Categorie: russische literatuur
Anton Tsjechov (1860-1904)
Het is vandaag 120 jaar geleden dat de Russische (toneel)auteur Anton Tsjechov is gestorven.
Lees verder “Anton Tsjechov (1860-1904)”35 jaar geleden: “Lolita” in Rusland uitgebracht
35 jaar geleden werd “Lolita” van Vladimir Nabokov in Rusland uitgebracht. “Lolita”, het geruchtmakende boek van de Russisch-Amerikaanse auteur Vladimir Nabokov, werd origineel in het Engels gepubliceerd in 1955 bij Olympia Press uit Parijs, een uitgeverij die gespecialiseerd was in porno. In 1967 volgde een door Nabokov zelf vertaalde Russische uitgave, maar die mocht uiteraard niet verspreid worden in de toenmalige Sovjetunie.
Lees verder “35 jaar geleden: “Lolita” in Rusland uitgebracht”Michail Sjolochov (1905-1984)
Het is vandaag al veertig jaar geleden dat de Sovjetrussische schrijver Michail Sjolochov is overleden, van wie ik onlangs nog het eerste deel van “And Quiet Flows the Don” heb gelezen, de Engelse vertaling van zijn meesterwerk dat in het Nederlands ook wel werd vertaald als “De Stille Don”.
Lees verder “Michail Sjolochov (1905-1984)”“Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev
Na Sjolokov (*) ligt er opnieuw een Russisch boek op mijn leestafel: “Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev was in 1990 zowat het eerste meesterwerk van het post-Sovjet tijdperk (**). Bij ons werd het uitgegeven bij Rainbow Pockets in een vertaling van Arie van der Ent met op de kaft een reproductie van “Liegende Frau” van Egon Schiele (***).
Lees verder ““Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev”Vijftig jaar geleden: “De idioot” door de Goudbloem
Vijftig jaar geleden gaf ik les in de handelsafdeling van de Broedersschool van Sint-Niklaas. Het lokale amateurgezelschap De Goudbloem bracht toen in een regie van Dré Poppe een toneelvoorstelling gebaseerd op de roman “De idioot” van Fjodor Dostojevski. Wij gingen daar toen met de school naar kijken (tijdens de schooluren) en natuurlijk werd er dan van de leraar Nederlands verlangd dat dit een beetje werd voorbereid…
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “De idioot” door de Goudbloem”105 jaar geleden: de allereerste “Mistero Buffo”
Vandaag is het ook al 105 jaar geleden dat de allereerste “Mistero Buffo” in première is gegaan. Die was uiteraard niet van Dario Fo, maar van Vladimir Mayakovsky (1893-1930), die zelf ook de kostumes tekende (zoals hierboven for the roles of the Seven Pairs of the Unclean).
Lees verder “105 jaar geleden: de allereerste “Mistero Buffo””Ivan Toergenjev (1818-1883)
Het is vandaag ook precies 140 jaar geleden dat de Russische schrijver Ivan Toergenjev (portret door Ilya Repin) is overleden.
Lees verder “Ivan Toergenjev (1818-1883)”65 jaar geleden: “Lolita” van Vladimir Nabokov
Vandaag is het 65 jaar geleden dat “Lolita”, het geruchtmakende boek van de Russisch-Amerikaanse auteur Vladimir Nabokov, werd gepubliceerd (in twee delen). Dit gebeurde in Parijs, bij Olympia Press, een uitgeverij die gespecialiseerd was in porno. Het boek was allicht tot obscuriteit gedoemd, ware het niet dat Graham Greene bij de gebruikelijke nieuwjaarsvraagjes in de Sunday Times dit als zijn meest geliefde boek van het jaar opgaf. (*)
De schatkamer van Johan de Belie (56)
Dostojevski mag zijn roman ‘De speler’ (1866) dan wel onder dwang en tijdsdruk geschreven hebben, dat betekent allerminst dat hij een minderwaardig werk afgeleverd heeft. De psychologie, het mechanisme van de verslaving aan het gokspel is hier grandioos uitgewerkt.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (56)”








