Bovenstaande fragmenten komen uit de bijna zeventien minuten durende titelsong van de nieuwe elpee van Supertramp, een groepeke dat via « Crime of the century », « Crisis ? What crisis ? » en vooral « Breakfast in America » meer Super dan Tramp is geworden.
1995 begint meteen met een wereldrecord voor Rod Stewart. In Rio de Janeiro treedt hij op voor 3,5 miljoen mensen, een half miljoen meer dan de vorige recordhouder Jorge Ben (op dezelfde plaats). Na het concert in Rio liet Rod Stewart zich afvoeren door een ambulance uit schrik door de menigte te worden gelyncht.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “A spanner in the works” (Rod Stewart)”
Vandaag viert de Amerikaanse rocker John Fogerty tachtigste verjaardag (foto YouTube). Zijn groep, de Creedence Clearwater Revival, kortweg CCR (*), domineerde de hitparades tussen 1969 en 1972. Men kan zeggen dat dit de laatste kwalitatieve singlegroep was, ook al gaan er sinds de Abba-revival stemmen op om dit van Abba ook te beweren. Maar ondanks het feit dat Abba in zekere zin de lijn van The Beatles over CCR doortrekt, bevat hun repertoire toch te veel “middle of the road” om nog tot de echte rock te worden gerekend.
Lees verder “John Fogerty wordt tachtig…”
Nog geen zes maanden lagen er tussen de oprichting door Howard Devoto van de groep Magazine en hun eerste elpee « Real life ». Toch werd ze als één van de best geslaagde producties van 1978 beschouwd.
Lees verder “45 jaar geleden: Magazine-formaat”
Pete Townshend, de gitarist van The Who, viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Alcide merkt droogjes op: “Jeune, Townshend a écrit qu’il souhaitait mourir avant de devenir vieux. C’est raté.” Hij refereert hiermee uiteraard aan het zinnetje: “Hope to die before I get old” uit “My generation”.
Lees verder “Pete Townshend wordt tachtig…”
Het is al vijf jaar geleden dat Raymond Thielens me verwittigde dat de Amerikaanse rocker Moon Martin was overleden. Of zoals het in “Le Parisien” stond: “L’auteur de Bad News, titre rock incontournable de l’émission Les Enfants du Rock et des boums de 1980, est décédé ce mercredi à l’âge de 69 ans à Los Angeles. C’est son ami guitariste Rick Vito qui a annoncé sa disparition sur les réseaux sociaux. Il aurait été retrouvé mort de « cause naturelle » chez lui, près de sa guitare. Il n’avait pas sorti d’albums depuis vingt ans.”
Lees verder “Moon Martin (1950-2020)”
De Amerikaanse blanke rhythm’n’blues-zanger Bob Seger viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Op het eind van de jaren zeventig, begin jaren tachtig was ik een grote fan van de man, zoals o.m. mag blijken uit onderstaande recensie uit De Rode Vaan.
Lees verder “Bob Seger wordt tachtig…”
Vandaag wordt de Amerikaanse zangeres Rita Coolidge tachtig jaar. Ik durf wedden dat er haast niemand meer is die nog weet wie ze is, terwijl ze in 1973 in de film “Pat Garrett and Billy the Kid” (foto) ons nog allemaal natte dromen bezorgde.
Lees verder “Rita Coolidge wordt tachtig…”
Op 22 april schreef ik nog dat de eerste Amerikaanse tournee van The Rolling Stones van start ging in Canada. En lap, vier dagen later is het al prijs: een optreden in London (Ontario) wordt al na amper vijftien minuten opgedoekt wegens rellen. Het is altijd lastig om zoiets te timen natuurlijk, maar de Canadezen gaan er prat op dat dit het kortste concert van de Stones “ooit” was, dus ook korter dan dat in het Nederlandse Scheveningen. Het zou zelfs het kortste concert ooit zijn van eender wie. Grappig: ik heb dit teruggevonden op de Historical Data van Wikipedia en niet bij mijn Canadese vriend Alcide. Ontario ligt immers in Engelstalig Canada…
Ronny De Schepper
Het is vandaag ook al vijftig jaar geleden dat Pete Ham, de leider, zanger en gitarist van de groep Badfinger, en componist van “Without you” dat door Harry Nilsson een enorme hit werd, zelfmoord heeft gepleegd.
Lees verder “Pete Ham (1947-1975)”
dagelijks iets degelijks 