65 jaar geleden: Bill Haley sluit Expo 58 af

65 jaar geleden: Bill Haley sluit Expo 58 af

Het is vandaag al 65 jaar geleden dat de Wereldtentoonstelling in Brussel werd afgesloten met een optreden van Bill Haley and his Comets, dat rechtstreeks werd uitgezonden op televisie. Ik weet dit nog heel goed, aangezien dit bij de allereerste televisiebeelden die ik me herinner behoort (*). Ongetwijfeld had het er ook mee te maken dat ik die avond mijn zevende verjaardag vierde en wat later mocht opblijven. Er was ook familie op bezoek, herinner ik me, waarbij alleszins mijn tante Nelly en nonkel Roger, die mijn nichtje Jenny bij hadden, die eveneens die dag jarig was. Zij werd vier jaar. Zij zal het zich wellicht dan ook niet meer herinneren. Guy Mortier nog wel. Die zegt er het volgende over: “Het fameuze optreden van Bill Haley op de Wereldtentoonstelling staat helemaal buiten de muzikale evolutie in België. Trouwens, dat bewijst ook dat ze er niet veel van snapten, want wat is Bill Haley in godsnaam? Een datum en een plaat die veel verkocht heeft, maar muzikaal helemaal ernààst.” (**)

Lees verder “65 jaar geleden: Bill Haley sluit Expo 58 af”

Keith Moon (1946-1978)

Keith Moon (1946-1978)

Vandaag is het al 45 jaar geleden dat op amper 32-jarige leeftijd Keith Moon, de drummer van The Who, overleed in zijn slaap. Volgens de officiële doodsoorzaak was het een gevolg van een overdosis chloormethaziol, dat hij had voorgeschreven gekregen voor het bestrijden van zijn alcoholverslaving. Een lijkschouwing wees uit dat er 32 dergelijke pillen in zijn lichaam zaten, waarvan 26 onopgelost. De meest gangbare verklaring is dat hij zijn pillen nam, flauwviel, wakker werd en vervolgens weer een dosis pillen genomen heeft, omdat hij vergeten was dat hij al pillen had geslikt. Een andere theorie is dat hij door het grote aantal pillen moest overgeven en in zijn eigen braaksel stikte.

Lees verder “Keith Moon (1946-1978)”

Roger Waters wordt tachtig…

Roger Waters wordt tachtig…

Vandaag wordt Roger Waters, vooral bekend als bassist van Pink Floyd, tachtig jaar. Waters werd geboren vijf maanden voordat zijn vader als tweede luitenant sneuvelde bij de geallieerde landing bij Anzio in Italië. Eric Fletcher Waters was oorspronkelijk leraar, en was communist en pacifist. Het verlies van zijn vader had een grote invloed op Waters’ leven en veel van zijn teksten zijn antimilitaristisch getint. Het album The final cut is opgedragen aan zijn vader.

Lees verder “Roger Waters wordt tachtig…”

Veertig jaar geleden: “Purple rain” (Prince)

Veertig jaar geleden: “Purple rain” (Prince)

Misschien vraagt u zich af waarom ik nog niets heb geschreven over Prince, toch een icoon van de rockmuziek? Het antwoord is natuurlijk eenvoudig: ik hou er niet zo erg van. Toch niet in verhouding tot de iconische dimensie die hem in de popgeschiedenis wordt toegekend. Want uiteraard vind ik nummers als “Let’s go crazy”, “I would die 4 U” of “When doves cry” (*) best te genieten. Maar er is één nummer dat er hemelhoog bovenuit torent: “Purple rain”, dat vandaag precies veertig jaar geleden live werd opgenomen in Minneapolis.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Purple rain” (Prince)”

Robbie Robertson (1943-2023)

Robbie Robertson (1943-2023)

Raymond Thielens signaleert me dat Robbie Robertson, de Canadese zanger en gitarist met indianenbloed in de aderen, gisteren is overleden. Hij was pas tachtig jaar geworden. Wij kennen Robbie vooral als lid van The Band, maar mijn Canadese vriend Alcide stipt ook nog aan dat Robbie Robertson est aussi un compositeur de musique de films (“Raging Bull” – “The King of Comedy” – “The Color of Money”). Il est aussi acteur, producteur et scénariste.

Lees verder “Robbie Robertson (1943-2023)”