Veertig jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)

Veertig jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)

Het is vandaag ook alweer veertig jaar geleden dat (toen nog) Humo-redacteur Leo De Haes zijn boek « Het hoofd, de benen en het geld » kwam voorstellen voor het Masereelfonds-Temse. Dat gebeurde toen in de Marron, de dancing van Marcel en Ronny, de echtgenoot van mijn toenmalige jongste schoonzus Linda Weyn op de Oostberg. Helaas kwam enkel het bestuur van het plaatselijke Masereelfonds opdagen, voor de rest was er geen enkele belangstellende. Geen enkele. En dat ondanks een aankondiging in de Omroeper en de gewestelijke pers, talrijke affiches en een pamflet in zowat iedere brievenbus van Temse. Vooraf kwam De Haes bij ons thuis eten en ik herinner me vooral dat hij daarbij zijn mes aan zijn broek afwreef, iets wat ik in mijn studententijd Tom Ronsse ook al had zien doen. En zoiets blijft me dan na al die jaren bij. Zo selectief werkt mijn geheugen nu eenmaal. Maar goed, blijkbaar om “belangenvermenging” te vermijden, was het dan maar hoofdredacteur Piet Lampaert die het boek voor De Rode Vaan recenseerde en niet ikzelf.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)”

Tien jaar geleden: Joannie Rochette haalt brons op de O.S.

Tien jaar geleden: Joannie Rochette haalt brons op de O.S.

Vandaag is het al tien jaar geleden dat de Canadese kunstschaatster Joannie Rochette brons behaalde op de O.S. in haar eigen vaderland, want de Spelen vonden plaats in Vancouver. Maar nog emotioneler was het feit dat dit gebeurde, pas vijf dagen nadat haar moeder plotseling was overleden.

Lees verder “Tien jaar geleden: Joannie Rochette haalt brons op de O.S.”

Tien jaar geleden: Caster Semenya mag gouden medaille behouden

Tien jaar geleden: Caster Semenya mag gouden medaille behouden

Op 19 november was het tien jaar geleden dat de Zuid-Afrikaanse atlete Caster Semenya (foto YouTube) haar gouden medaille mocht behouden die ze had behaald op de 800 meter heeft gewonnen op de wereldkampioenschappen atletiek in Berlijn. Voor mij de aanleiding om een aantal gevallen van transgenderisme, geslachtsoperaties en andere sekstesten te bekijken.

De affaire van de zeer viriele 800m-kampioene Caster Semenya verbleekt in het niets bij het seksschandaal dat sinds de zomer van 2012 de Indiase topsport teisterde. Sprintster Pinki Pramanik won in 2006 op de Aziatische Spelen nog de gouden medaille met het Indiase aflossingsteam, maar twee jaar later werd ze door de politie beschuldigd de vrouw met wie ze samenleefde verkracht te hebben. Volgens de Indiase autoriteiten bewijzen medische tests dat Pinki Pramanik genetisch een man is. Bij haar verdediging zwaaide Pramanik met een medisch rapport dat ze wel degelijk een vrouw zou zijn en dus geen andere vrouw kan verkrachten in de strikte zin van de term, maar latere onderzoeken leken de autoriteiten toch gelijk te geven. Ook de verkrachte vrouw zegt dat Pramanik een man is die terugkwam op de belofte om met haar te trouwen.
Lees verder “Tien jaar geleden: Caster Semenya mag gouden medaille behouden”

55 jaar geleden: Billy Mills wordt Olympisch kampioen op de 10.000m

55 jaar geleden: Billy Mills wordt Olympisch kampioen op de 10.000m

Het is ook al 55 jaar geleden dat de Amerikaan Billy Mills Olympisch kampioen werd op de 10.000m in Tokio. Slingerend door een veld van gedubbelde lopers won hij deze wedstrijd in 28.24,4 met slechts 0,4 seconden voorsprong op de Tunesiër Mohammed Gammoudi. Hij was hiermee de eerste Amerikaan die olympisch goud won op deze afstand. In datzelfde jaar finishte hij als veertiende op de marathon van Tokio.
Lees verder “55 jaar geleden: Billy Mills wordt Olympisch kampioen op de 10.000m”

Sonja Henie (1912-1969)

Sonja Henie (1912-1969)

Vandaag is het al vijftig jaar geleden dat in een vliegtuig op weg van Parijs naar Oslo de Noorse kunstschaatsster Sonja Henie is overleden aan leukemie. Ze was pas 57. Henie werd tien keer op rij (van 1927 tot 1936) wereldkampioene (een record dat nog altijd stand houdt) en nam vier keer deel aan de Olympische Winterspelen. Ze won driemaal en eindigde in 1924 `slechts’ achtste, toch een hele prestatie als men weet dat ze toen amper elf jaar oud was. Na haar sportcarrière ging Henie aan de slag in Hollywood en ook nog interessant om aan te stippen is dat haar vader een bekend wielrenner was.
Lees verder “Sonja Henie (1912-1969)”