Het is vandaag ook al dertig jaar geleden dat Jan Cnops is gestorven. Hij was de bibliothecaris van de Vlaamse Blindenbibliotheek en in die hoedanigheid ben ik hem ook gaan interviewen in 1982.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Jan Cnops overleden”
Het is al tien jaar geleden dat in Amsterdam oud-astronaut Wubbo Ockels is overleden aan een agressieve vorm van nierkanker.
Lees verder “Wubbo Ockels (1946-2014)”
Soms bakte ik het toch nogal bruin. Zoals in deze aflevering van Hebjetgezien. Naar aanleiding van de film “Het leven van een clown” van Charlie Rivel (foto GaHetNa via Wikipedia) vond ik er namelijk niks beters op dan mijn eigen zoontje Roddy te interviewen…
Lees verder “45 jaar geleden: het leven van een clown”
45 jaar geleden werd op de toenmalige BRT de eerste aflevering uitgezonden van de Franse animatiereeks “Er was eens…”. Deze reeks was in Frankrijk zelf al ten einde (26 épisodes de 26 minutes chacun, diffusée initialement du 30 septembre 1978 au 14 avril 1979 sur FR3), maar zou nog een aantal keren worden hernomen, telkens met een andere invalshoek. Daarom kreeg deze eerste reeks achteraf de titel “Il était une fois l’homme” om ze te onderscheiden van “Il était une fois la vie” of “Il était une fois l’espace”. Telkens gaat het over dessins animés, créés par le réalisateur, auteur, scénariste et producteur Albert Barillé (1920-2009) pour les studios français Procidis. Cette série de vulgarisation scientifique et historique retrace l’histoire de l’humanité, du Big Bang jusqu’à la futurologie, toujours avec les mêmes personnages à travers le temps.
Lees verder “45 jaar geleden: “Er was eens…””
In 1979 werd Micha Marah door de BRT intern uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van dat jaar in Jeruzalem. Tijdens de Belgische preselectie op 3 maart 1979 zong ze drie liedjes: Mijn dagboek, Comment ça va en Hey nana. Het laatste werd gekozen als de uiteindelijke inzending. Marah verfoeide het liedje echter en dreigde zich terug te trekken. De situatie dreigde te escaleren toen ze Hey nana als plagiaat wilde laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Koorzangeres Nancy Dee werd benaderd als vervangster. Uiteindelijk reisde Micha Marah toch af naar Israël, waar zij op 31 maart 1979 het gewraakte liedje zong. Ze eindigde er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wilde ze Hey nana nooit meer zingen. Haar versie verscheen ook niet op plaat. Op verzoek van Milo Decoster (Barclay) bracht componist Charles Dumolin de versie wel uit. Ikzelf was zo dom om me in mijn televisierubriek in De Voorpost met deze onverkwikkelijke affaire te bemoeien…
Lees verder “45 jaar geleden: Neurosong”
– Ome Willem, ik moet plassen!
– Dan moet je bij die leuke tante daar zijn, liefje, die zal wel met je meegaan.
– Ome Willem, ik moet ook plassen!
– Jij ook al? Wie nog? Vooruit, al wie moet plassen die kant op. Enzovoort. (Foto Vara via Wikipedia)
In een bijlage van het Informatieblad van het Ministerie van Nationale Opvoeding werden 45 jaar geleden de resultaten van een kijkonderzoek bij kinderen gepubliceerd, dat gehouden werd door de BRT. Het ging over de kijkgewoonten van kinderen tussen drie en elf jaar.
Lees verder “45 jaar geleden: een broodje poep”
Fons Mariën keek naar “Sarah in wokeland”…
Lees verder “Hebjetgezien? (186): “Sarah in Wokeland””
Vlaanderen zendt zijn zonen uit, want het houdt niet van kinderen. Drs.P. zit aan de schrijfmachine naast me. Ik had Heinz Polzer nog nooit ontmoet, maar blijkbaar loopt het in Vlaanderen vol met doctorandi P. Jammer genoeg heeft niet iedereen het taalgevoel van Polzer (mijn gebuur wél, er wordt hier wat afgelachen als hij weer een tekst van een collega herschrijft – maar kom, zijn Bob Woodward en Carl Bernstein ook niet zo begonnen, om van De Collega’s nog maar te zwijgen?), maar de afkeer voor kinderen schijnt vrij algemeen te zijn.
Lees verder “45 jaar geleden: Vlaanderen houdt niet van kinderen”
Met Sinterklaas in aantocht wordt heel het wapenarsenaal van de reclame ingezet tegen de weerloze kinderen. Indien reclame op televisie reeds zo nefast is voor volwassenen, kun je wel denken welk effect dit op kinderen heeft.
Lees verder “45 jaar geleden: Zie ginds komt de sterreclame”
dagelijks iets degelijks 