Muziekindustrie: kritiek op detailhandel

Muziekindustrie: kritiek op detailhandel

BRUSSEL – De crisis in de Belgische muziekindustrie is ook aan de Rode Vaan, het weekblad van de communistische partij, niet ontgaan. Malaise – zo heet het – heerst sinds 1979 binnen de platenbiz in alle landen. Het inspelen op de nieuw ontstane situatie en het kiezen van een andere opstelling voor de ontwikkelingen van morgen gaan niet zonder schokken.

Lees verder “Muziekindustrie: kritiek op detailhandel”

Veertig jaar geleden: De Rode Vaan tegen “vedettenelftal”

Veertig jaar geleden: De Rode Vaan tegen  “vedettenelftal”


Voor het eerst werd er veertig jaar geleden in het kader van het rv-feest aan voetbal gedaan en dat door mensen van eigen « kweek ». Zo traden op het stofferige maar goedliggende speelveld van het gemeentelijk sportplein van Molenbeek niet minder dan zes ploegen in de loop van zondagnamiddag tegenover mekaar in het strijdperk.

Lees verder “Veertig jaar geleden: De Rode Vaan tegen “vedettenelftal””

Veertig jaar geleden: Feest van de Rode Vaan 1980

Veertig jaar geleden: Feest van de Rode Vaan 1980

« Ik hou van de vrije radio’s en heb daaruit inspiratie geput voor een nieuw nummer. Ik heb reeds enkele platen uitgebracht maar deze is totaal anders dan wat ik vroeger deed. Deze plaat zal niet verkocht worden in de handel het is eerder een ‘proefstuk’. Ik zou wel willen weten of mijn werk u bevalt, maar tevens wens ik mijn anonimiteit te bewaren (ik zou wel gevleid zijn in geval men mij moest herkennen, maar dit zou mij ten zeerste verbazen). Indien u mijn plaat positief ontvangt zal dit mij dienen als ‘test’ voor de volgende platen die ik zal opnemen en met duizenden hoop te verkopen over gans de wereld (lach maar niet!). Maar wat ik hier voor alles wou doen was een plaatje maken OVER de vrije radio’ s dat tevens een exclusiviteit zou zijn voor de vrije radio’s. Hopelijk tot binnenkort ».

Lees verder “Veertig jaar geleden: Feest van de Rode Vaan 1980”

35 jaar geleden: Live Aid

35 jaar geleden: Live Aid

Meer dan honderdzestigduizend toeschouwers en vermoedelijk twee miljard televisiekijkers. Het is duidelijk dat we het niet hebben over een voorstelling in een of ander Cultureel Centrum in « de Vlaanders ». Live Aid dus en een succes zonder voorgaande. Op één dag werd zo’n drie miljard Belgische frank ingezameld voor hongerend Afrika. Sommigen zien initiatiefnemer Bob Geldof (zanger van The Boomtown Rats) dan ook reeds als Nobelprijswinnaar voor de vrede en, ja, als ooit een Kissinger en een Begin met deze prijs konden gaan lopen, dan mag dat voor ons best.

Lees verder “35 jaar geleden: Live Aid”

Georges Wolinski (1934-2015)

Georges Wolinski (1934-2015)

Het zal morgen al vijf jaar geleden zijn dat de Frans-Algerijnse gebroeders Chérif Kouachi (32 jaar) en Saïd Kouachi (34 jaar) een bloedbad aanrichtten op de redactie van het satirische weekblad “Charlie Hebdo” met twaalf dodelijke slachtoffers als gevolg, waaronder ook cartoonist (Georges) Wolinski, met zijn tachtig jaar het oudste slachtoffer. Meteen ontstond wereldwijd de sympathiebeweging “Je suis Charlie”.

Lees verder “Georges Wolinski (1934-2015)”

Jack in the box: een duiveltje in een doosje

Jack in the box: een duiveltje in een doosje

Veertien dagen geleden lieten we Johan Verminnen reeds vertellen dat hij « ook visuele attracties bij het programma wenste te betrekken om het euvel van opstellen en afbreken van materiaal tegen te gaan, maar zonder afbreuk te doen aan de kwaliteit van de attracties op zichzelf ». En inderdaad, wat de slangenmens Jack in the box presteert, grenst haast aan het ongelooflijke. Het is dus uiterst ongepast smalend neer te kijken op deze vorm van attracties, een strijd die John Massis reeds vele jaren hardnekkig voert via het schrijven van massa’s brieven naar een bekend radio- en tv-blad.

Lees verder “Jack in the box: een duiveltje in een doosje”

Ook veertig jaar geleden was er een Feest van de Rode Vaan

Ook veertig jaar geleden was er een Feest van de Rode Vaan

In 1979 had het Feest van De Rode Vaan plaats op 15 en 16 september in een immense tent in de omgeving van het Brusselse Noordstation (de oude helihaven om precies te zijn). Tegelijk werd er gestart met een nieuwe formule: door het feit dat de meeste mensen toch geen twee dagen komen, heeft men beslist om het programma voor het grootste deel hetzelfde te houden voor de twee dagen. Het deel op zaterdag is dan vooral voor het Franstalige publiek bestemd en op zondag is het dan de beurt aan de Vlamingen. De slechtste dag inderdaad, maar Le Drapeau Rouge trekt nu eenmaal veel meer volk dan De Rode Vaan. Artistiek gezien werd het beslist een voltreffer want in het gemeenschappelijke programma, dus zowel op zaterdag als zondag, zat niemand minder dan Toots Thielemans. Dit vooral op voorstel van Johan Verminnen die op zondag als presentator en animator fungeerde. Johan heeft trouwens met zijn Franstalige collega Paul Louka het programma in elkaar “gebokst”.

Lees verder “Ook veertig jaar geleden was er een Feest van de Rode Vaan”