Het is al vijftien jaar geleden dat in de Amerikaanse staat Connecticut op 64-jarige leeftijd popzanger Gordon Waller (links op de foto) van het Britse duo Peter and Gordon is overleden aan een hartaanval.
Lees verder “Gordon Waller (1945-2009)”
Was ons “officieel” trouwfeest, vijftig jaar geleden, maar een saaie bedoening (mijn vader met zijn blinde accordeonist!), dan werd dit in grote mate goed gemaakt, door een feest, een week later, in het clubhuis van de jongerengroep De Veldstraat…
Lees verder “Vijftig jaar geleden: trouwfeest in de Veldstraat”
De Engelse journaliste Julie Burchill wordt vandaag 65. Ik werd destijds op haar attent gemaakt door – ere wie ere toekomt – Walter Ceuppens, want zij hoorde oorspronkelijk tot de punkbeweging en trouwe lezers weten dat ik daarmee niet zo direct “mee” was.
Lees verder “Julie Burchill wordt 65…”
Vandaag viert de Franse zanger (die al jaren in zelf gekozen ballingschap leeft in Los Angeles) Michel Polnareff zijn tachtigste verjaardag (foto YouTube). Dat mag ik zeker niet laten voorbijgaan, want ik was vanaf de release van “La poupée qui fait non” (26 mei 1966) een fan.
Lees verder “Michel Polnareff wordt tachtig…”
Het is alweer tien jaar geleden dat iemand van ons is heengegaan voor wie ik veel ontzag en sympathie had: de Gentse advocaat Piet Van Eeckhaut (foto YouTube). Hij is onverwachts overleden op vakantie in Turkije.
Lees verder “Piet Van Eeckhaut (1939-2014)”
35 jaar geleden, na mijn ontslag bij De Batselier, solliciteerde ik als gek. Ik denk dat ik wel ieder dag- en weekblad in Vlaanderen heb aangeschreven. Meestal kreeg ik zelfs nog geen antwoord. Daarom was ik – ondanks de afwijzing – toch in mijn nopjes met deze brief van Paul Goossens, de toenmalige hoofdredacteur van De Morgen.
Lees verder “35 jaar geleden: brief van Paul Goossens”
Het is al vijf jaar geleden dat de populaire actrice Nora Tilley thuis in Putte is overleden. De uitvaartdienst vond plaats in besloten kring. “Nora (die na eerst borstkanker te hebben overwonnen, te maken kreeg met de spierziekte ALS, RDS) had haar grenzen al een paar keer verlegd, maar toen na het gebruik van armen en benen ook haar stem wegviel, nam ze het voor haar onvermijdelijke besluit”, zo gaf de familie nog mee in een mededeling aan Het Nieuwsblad.
Lees verder “Nora Tilley (1952-2019)”
75 jaar geleden slaagde mijn vader, Albert De Schepper, in het examen van politieagent. Enfin, het was nog niet echt mijn vader natuurlijk, want ik moest nog geboren worden.
Lees verder “75 jaar geleden: mijn vader gaat bij de politie”
Staf de Wilde heeft een nieuwe dichtbundel uit, en wat voor één! Een dichtbundel is normaal gezien een nietig ding dat je met gemak in je binnenzak kan steken, maar “Liefdes kreten” is een kanjer van meer dan 300 bladzijden en kan dus gerust dienen om iemand ook letterlijk mee onder tafel te slaan. De ondertitel luidt “Gedichten over tederheid en erotiek” en ze staan in chronologische volgorde. Het begint dan ook met een meisje dat “in de klas zit te dromen” en eindigt met de belofte van Staf om niet meer te “jagen op het vrouwelijk wild”! We zijn dus blijkbaar wel écht oud geworden ondertussen…
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Liefdes kreten” van Staf de Wilde…”
Op 30 april 1999 is café Le Franlou in Brussel dicht gegaan (bij het op zoek gaan naar informatie, heb ik gemerkt dat er op dit moment nog altijd een café Le Franlou in Brussel is, maar dat heeft hier niets mee te maken). Le Franlou was mijn stamcafé in de periode dat ik voor de socialisten heb gewerkt. De eerste vijf jaar was dat in het hoofdgebouw van de Socialistische Mutualiteit op het Sint-Jansplein en dan moest je de rue de l’Escalier beklimmen om bij le Franlou te geraken en daarna nog eens dezelfde periode in het partijlokaal van de SP/PS in de Keizerslaan en toen moest je de rue de l’Escalier afdalen. Met andere woorden, le Franlou lag omzeggens juist in het midden van die twee werkplaatsen en zorgde dus gedurende tien jaar voor een toevluchtsoord op de middag.
Lees verder “25 jaar geleden: Le Franlou wordt gesloten”
dagelijks iets degelijks 