Ik heb het hier naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van het revolutionaire jaar 1969 al een aantal keren gehad over acties in Nederland zoals de Actie Tomaat of de Notenkrakersbeweging, maar als ik op google “1969 de Werkgemeenschap in de Beursschouwburg wordt door de politie uiteengeknuppeld” intik voor meer informatie (en een gepaste illustratie) dan komt enkel mijn eigen blog te voorschijn! Blijkbaar is de opstand van de “subsidieslurpers” (zoals de geuzennaam luidt die Wim Opbrouck zijn collega’s heeft opgekleefd in “De Slimste Mens”) dus totaal onopgemerkt voorbijgegaan. Ongetwijfeld zal dit ook het geval zijn met het geblaf tegen Jan Jambon (en in het verleden tegen Bert Anciaux en Joke Schauvlieghe).

En wat staat er hierover dan al zoal op mijn blog te lezen? Over die fameuze Werkgemeenschap, bedoel ik. In mijn stuk over het Nederlandstalige theater in Brussel zet ik uiteen wat die Werkgemeenschap precies inhield: “De Werkgemeenschap in de Beursschouwburg was een theatercollectief, bestaande uit o.m. Bert André, Rik Hancké, Dirk Decleir, Dries Wieme, Rudi van Vlaenderen, Herman Verbeeck en Frieda Pittoors, die uit erkende gezelschappen waren gestapt. Ze wilden collectief werken, maar hun vraag om een productie in Joegoslavië voor te bereiden stuitte op het verzet van hun raad van beheer.” Op 13 december was er dus een solidariteitsactie, maar die werd deskundig uiteengeknuppeld door de Brusselse politie.

Ongeveer dezelfde woorden (want copy & paste) vind je terug bij mijn artikel over Rudi van Vlaenderen. En ik voeg daaraan toe: “Na nieuwjaar richt Rudi van Vlaenderen dan zijn Klandestien Theater op, waarmee hij een seizoen lang, bij verrassing, zonder afspraken, op niet aangekondigde plaatsen maatschappijkritisch situatietoneel brengt.”

Idem dito wat mijn artikel over Dries Wieme betreft, die vijftig jaar geleden zowaar directeur was van de Beursschouwburg. Hier leren we dat het optreden van de Brusselse flikken tot zijn ontslag leidde. Maar ik voeg daaraan toe: “Het feit dat hij ondanks alles steeds van de studenten eiste dat ze met een das naar de première kwamen, zal ook wel niet veel geholpen hebben.”
In de jaren zeventig wordt Wieme dan de man achter Jeugd en Teater (met Tone Brulin en Dora van der Groen had hij ooit nog poppenkast gespeeld), dat later vorm krijgt in het Brialmonttheater, maar bijna onmiddellijk de mond wordt gesnoerd door het dichtdraaien van de subsidiekraan.

Een gedachte over “Vijftig jaar geleden: de Werkgemeenschap in de Beursschouwburg wordt door de politie uiteengeknuppeld

  1. Die dag werd mijn manuscript van het toneelstuk ‘Het Gezag’ dat overwogen werd om op het programma te nemen ‘uiteraard’ in beslag genomen! Getekend Johan de Belie…

    Geliked door 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.