Ronde van Vlaanderen

Ronde van Vlaanderen

De Ronde van Vlaanderen werd op 25 mei 1913 voor het eerst georganiseerd door de sportkrant Sportwereld (winnaar Paul Deman). Het was destijds gebruikelijk dat uitgevers van kranten en tijdschriften wielerwedstrijden organiseerden om hun uitgaven te promoten. Léon Van den Haute, stichter en sterke man achter de schermen bij Sportwereld was ook de stichter van de eerste Ronde van Vlaanderen. Later werd ten onrechte aangenomen dat journalist Karel Van Wijnendaele al van bij de start de inrichter van de Ronde was. Van Wijnendaele was de man van de marketing die vooral na de oorlog de Ronde haar legendarische uitstraling meegaf. De Ronde van Vlaanderen was aanvankelijk, tot kort na de oorlog, immers vooral een Belgische wedstrijd. In de beginjaren werd de Ronde nog vaak op dezelfde dag gereden als Milaan-San Remo. De betere Italiaanse en Franse renners kozen doorgaans voor die laatste koers, waardoor de Ronde voor de oorlog slechts één niet-Belgische winnaar kende, de Zwitser Heiri Suter. Na de Tweede Wereldoorlog begon de Ronde aan haar opmars als belangrijke internationale wedstrijd, onder meer omdat de organisatoren van een aantal koersen de Challenge Desgrange-Colombo in het leven riepen, een soort voorloper van de wereldranglijst, waarvan de Ronde deel uitmaakte. (Wikipedia)

Lees verder “Ronde van Vlaanderen”

Wereldkampioenschap op de weg voor eliterenners (voorheen: beroepsrenners)

Wereldkampioenschap op de weg voor eliterenners (voorheen: beroepsrenners)

Het eerste WK wielrennen op de weg werd in 1921 gehouden maar dan wel enkel voor amateurs. Pas in 1927 werd voor het eerst een aparte wedstrijd ingericht voor de profs. In het Duitse Nürburg werd de Italiaan Alfredo Binda op 21 juli de eerste wereldkampioen bij de profs. Tot op heden wisten vijf renners het wereldkampioenschap drie keer te winnen: de Italiaan Alfredo Binda, de Belgen Rik Van Steenbergen en Eddy Merckx, de Spanjaard Óscar Freire en de Slovaak Peter Sagan. België wist tot op heden 26 WK’s te winnen, waarmee het koploper is in het eeuwige medailleklassement. (Wikipedia)

Lees verder “Wereldkampioenschap op de weg voor eliterenners (voorheen: beroepsrenners)”

Veertig jaar geleden: Roger De Vlaeminck wint zijn vierde Parijs-Roubaix

Veertig jaar geleden: Roger De Vlaeminck wint zijn vierde Parijs-Roubaix

Vandaag is het veertig jaar geleden dat Roger De Vlaeminck (uiterst rechts op de foto) zijn vierde Parijs-Roubaix heeft gewonnen vóór Willy Teirlinck, Freddy Maertens (tweede van links), Ronald De Witte, Piet Van Katwijk, Jan Raas, Willem Peeters, Dietrich Thurau (tweede van rechts), Herman Van Springel, Hennie Kuiper, Eddy Merckx, Raymond Poulidor, Francesco Moser en Marc Demeyer (uiterst links). Aangezien Tom Boonen vorige week de kans heeft gemist om zijn loopbaan af te sluiten met een vijfde overwinning, blijft Roger tot nader order nog altijd “Monsieur Paris-Roubaix”…

Milaan-Sanremo

Milaan-Sanremo

Milaan-San Remo (Italiaans: Milano-Sanremo) is de eerste grote klassieker van het wielerseizoen. Met 298 km is het in het moderne wielrennen de langste professionele eendagskoers van het jaar. Haar bijnaam is La PrimaveraDe Lente, al spreken sommigen ook van la prima vera, de eerste ware wielerklassieker van het jaar. Van 1935 tot en met 1953 werd deze wedstrijd verreden op 19 maart, de feestdag van Sint Jozef, vandaar zijn andere bijnaam, de Sint-Jozefsklassieker. Vanaf 1954 vond de wedstrijd plaats op zaterdag die aanleunde bij 19 maart. Het idee voor een wielerwedstrijd van Milaan naar San Remo kwam van de Unione Sportiva Sanremese. Een eerste amateurwedstrijd werd op 2 en 3 april 1906 gereden over twee etappes (Milaan-Acqui en Acqui-San Remo). De wedstrijd kende bij aanvang echter weinig succes. Daarop opperde journalist Tullo Morgagni, die in 1905 al de Ronde van Lombardije gelanceerd had, het idee om een professionele wielerwedstrijd op één dag te organiseren over het traject. Hij legde het project voor aan de directeur van de Gazzetta dello SportEugenio Costamagna, die de organisatie op zich nam. Op 14 april 1907 vond de eerste officiële editie van Milaan-San Remo plaats: 60 renners schreven zich in, maar slechts 33 verschenen om vijf uur ’s ochtends aan de start bij de herberg Conca Fallata. Deze aanvangseditie werd in barkoude weersomstandigheden gereden en na een tumultueuze finale (de Fransman Garrigou duwde de Italiaan Gerbi van de weg af en werd gediskwalificeerd) gewonnen door de Fransman Lucien Petit-Breton, die de 286 kilometer aflegde met een gemiddelde snelheid van 26,206 km/h. Veertien renners bereikten de finish. (Wikipedia)

Lees verder “Milaan-Sanremo”

Ronde van Qatar

Ronde van Qatar

Op 25 januari 2002 wint de Duitser Thorsten Wilhelms (foto’s de Wielersite) de eerste Ronde van Qatar. De wedstrijd werd tussen 2002 en 2016 jaarlijks aan het eind van januari of begin februari verreden en was daarmee een van de openingswedstrijden van het wielerseizoen. Het parcours was vlak waardoor sprinters veel successen konden halen. Tom Boonen is met 22 rit- en 4 eindzeges recordhouder. De organisatie was in handen van Amaury Sport Organisation. Eddy Merckx was mede- (eerder ere-) organisator. De Ronde van Qatar maakte sinds 2005 deel uit van het Aziatische continentale circuit, de UCI Asia Tour en zou vanaf 2017 deel uit gaan maken van de UCI World Tour. In december 2016, vijf weken voor de editie van 2017, werd echter bekend dat de ronde niet meer georganiseerd zal worden, vanwege geldgebrek. In navolging van de ronde van Qatar werden op het Arabische schiereiland meer rittenkoersen georganiseerd: de Ronde van Oman vanaf 2010, de Ronde van Dubai vanaf 2014 en de Ronde van Abu Dhabi vanaf 2015. (Wikipedia)

Lees verder “Ronde van Qatar”

Mark Cavendish wordt dertig…

01 bert de wildemanNa Chris Froome gisteren, is het vandaag aan Mark Cavendish om zijn dertigste verjaardag te vieren. Op bovenstaande foto zien we hem liggen na zijn val in de eerste rit van de Tour van vorig jaar. De Brit had zijn schouder ontwricht en zou niet meer starten in de tweede rit. Persoonlijk was ik daar toen niet rouwig om, want Cavendish heeft al meerdere keren zware valpartijen veroorzaakt met zijn keiringedrag. Als ik in de wedstrijdjury had gezeten had ik hem trouwens uitgesloten, ook al zou hij na zijn val toch verder gekund hebben. Wellicht onder druk van de ploegleiding heeft de Brit toen wel een verklaring afgelegd over het incident: “Het was mijn fout. Ik wil me persoonlijk verontschuldigen bij Simon Gerrans van zodra ik de kans krijg. Ik probeerde een opening te creëren die er niet was. Ik wilde winnen vandaag. Ik voelde me heel sterk en zat in een goeie positie om de sprint aan te gaan dankzij de inspanningen van mijn team. Sorry aan alle fans die op straat zijn gekomen om te supporteren. Het was echt ongelooflijk.” (Sporza)
Lees verder “Mark Cavendish wordt dertig…”