Dat jaar was ik er zelf nog eens bij (traditiegetrouw in Torhout), al sprak de affiche me niet zo erg aan. Er is geopteerd voor “vaste waarden” heet het, maar die kwalificatie is toch nog te lovend voor groepen als The Undertones, Toots and the Maytals en The Cure vind ik. Over Dire Straits heb ik het in 1979 al even gehad, terwijl ik het genie van Elvis Costello wel erken, maar toch altijd mijn bedenkingen hebben gehad bij deze kerel. Blijft dus nog over: Robert Palmer. De moeite van een verplaatsing waard, alleszins. Vooral omdat je minder betaalt dan b.v. voor een goede plaats in Vorst-Nationaal (480 fr., 400 fr. in voorverkoop) en je er de anderen als toetje bijkrijgt. En je weet nooit wat er kan gebeuren natuurlijk. Even de mogelijkheden overlopen.