Albert De Bruyne (1934-2021)

Albert De Bruyne (1934-2021)

Luc Carnier meldt me dat zaterdag Albert De Bruyne is overleden aan covid. “Nieuws dat aankomt,” aldus Luc. ’t Zal wel zijn! Luc kent Bert al veel langer dan ik, maar ook ikzelf ken hem al zo’n veertig jaar, al moet ik toegeven dat ik de laatste twintig jaar of zo niks meer van hem heb gehoord. Ik heb Bert leren kennen bij de KP, later is hij overgestapt naar de SP en voor die partij heeft hij zelfs in de Gentse gemeenteraad gezeten. Het is ook toen dat ik hem op het einde van de jaren tachtig voor het Gentse partijblad De Dulle Draak heb geïnterviewd (foto’s Gregory Ball).

Lees verder “Albert De Bruyne (1934-2021)”

55 jaar geleden: Merckx-Sercu winnen in Gent

55 jaar geleden: Merckx-Sercu winnen in Gent

Het is zal morgen al 55 jaar geleden zijn dat Eddy Merckx en Patrick Sercu de eerste zesdaagse wonnen in het vernieuwde Kuipke in Gent, want het oude was in 1962 door een brand verwoest. Ze wonnen toen vóór Post-Simpson en Van Steenbergen-Severeyns: een betere illustratie van de overdracht van de macht was nauwelijks denkbaar.

Lees verder “55 jaar geleden: Merckx-Sercu winnen in Gent”

Vijf jaar geleden: expo “de zesdaagse” in het Huis van Alijn

Vijf jaar geleden: expo “de zesdaagse” in het Huis van Alijn

Geen zesdaagse in ’t Kuipke dit jaar! Dan was het vijf jaar geleden wat anders. Toen kon men een half jaar lang in het Huis van Alijn op de Kraanlei in Gent terecht voor een tentoonstelling gewijd aan de wereld van de zesdaagse in het algemeen en die in het Gentse Kuipke in het bijzonder natuurlijk…

Lees verder “Vijf jaar geleden: expo “de zesdaagse” in het Huis van Alijn”

Veertig jaar geleden: Patrick Sercu breekt record van Peter Post

Veertig jaar geleden: Patrick Sercu breekt record van Peter Post

Morgen zal het veertig jaar geleden zijn dat Patrick Sercu aan de zijde van Didi Thurau de zesdaagse van Berlijn heeft gewonnen daarmee het record van Peter Post (66 overwinningen i.p.v. 65) heeft gebroken. Dat gebeurde precies op dezelfde dag toen vijftien jaar eerder Patrick de gouden medaille veroverde op de Olympische Spelen van Tokio in de discipline “1 km met stilstaand vertrek”…
Lees verder “Veertig jaar geleden: Patrick Sercu breekt record van Peter Post”

Dertig jaar geleden: Europees kampioenschap in het Kuipke

Dertig jaar geleden: Europees kampioenschap in het Kuipke

Dat er lange tijd een Europees kampioenschap ploegkoers heeft bestaan (dat overigens soms door een Australiër werd gewonnen) met die bekende trui (zie onderstaande foto) als trofee, wist ik nog wel, maar voor de rest dacht ik dat Europese kampioenschappen op piste een nieuwigheid waren. Nochtans vonden deze dertig jaar geleden reeds plaats in het Gentse Kuipke. Meer zelfs, ik moest er verslag over uitbrengen voor Radio 1!
Lees verder “Dertig jaar geleden: Europees kampioenschap in het Kuipke”

35 jaar geleden: Roger Ilegems wint goud in Los Angeles

35 jaar geleden: Roger Ilegems wint goud in Los Angeles

Morgen zal het ook al 35 jaar geleden zijn dat Roger Ilegems de gouden medaille behaalde in de puntenkoers op de Olympische Spelen van Los Angeles.

Het was toen 20 jaar geleden dat België nog een gouden medaille in het wielrennen op de baan had gewonnen. Dat was dan in de kilometer met staande start en de winnaar destijds in Tokio was Patrick Sercu, die nu als coach Ilegems terzijde stond voor het behalen van zijn gouden plak. Daarnaast was er ook een belangrijke rol weggelegd voor de andere Belgische deelnemer, Rudy Ceyssens. Die offerde zijn kansen volledig op voor Ilegems, waardoor hij op 15 augustus nog betrokken werd bij de huldiging die Ilegems ten deel viel in zijn geboorte- en nog altijd huidige woonplaats Hemiksem (foto). Daarna werd Ceyssens helemaal uitgevlakt uit de geschiedenisboeken, zodat er verder geen enkele foto van hem te vinden is. Van de puntenrit zelf heb ik trouwens ook geen foto’s gevonden, net zo min als van het podium dat Ilegems moest delen met de West-Duitser Uwe Messerschmidt en de Mexicaan José Manuel Youshimatz.
Roger Ilegems zelf is niet te beroerd om de rol van Rudy Ceyssens te onderlijnen. Zo vertelt hij in Het Nieuwsblad van 13 augustus 2016: “Eigenlijk was hij er als achtervolger, maar omdat er een plaatsje vrij was in de reeksen van de puntenkoers, wilde hij het wel eens proberen. Hij stopte af als ik een ronde pakte, reed op kop om dat de anderen te beletten. Pas op: als Rudy eerst een ronde versiert, dan rij ik voor hém, zeker weten. We waren maten. Achteraf heb ik hem mijn winstpremie gegeven, 75.000 frank, en hem meegenomen naar de criteriums die ik mocht rijden. (Schuddebolt:) Vorig jaar op kerstdag is hij plots overleden. Zo maar, na een tocht op de fiets. (Moeilijk:) Ze hebben me niks laten weten…”

Lees verder “35 jaar geleden: Roger Ilegems wint goud in Los Angeles”

45 jaar geleden: Eddy Merckx wint zijn vijfde (en laatste) Tour

45 jaar geleden: Eddy Merckx wint zijn vijfde (en laatste) Tour

Vandaag vieren we allemaal de vijftigste verjaardag van de eerste Tourzege van Eddy Merckx, maar het is ook 45 jaar geleden dat Eddy Merckx zijn vijfde (en laatste) Tour heeft gewonnen. Hij deed dat door “golden oldie” Raymond Poulidor (op dat moment 38 jaar!) voor te blijven en de Spaanse kampioen Vicente Lopez Carril.

Het verschil tussen deze twee was slechts één seconde en in de laatste bonificatiesprint probeerde de Spanjaard daarom alsnog de tweede plaats te veroveren. Dit werd hem verhinderd door Barry Hoban, de Britse ploegmaat van Poulidor, die “de deur dicht deed” (achter Gerben Karstens, die de sprint won). Lopez Carril legde nog klacht neer, maar kreeg uiteraard geen gehoor bij de jury die op die manier Poulidor voor de derde keer (na 1964 en 1965) met een tweede plaats bedacht.

Merckx won ook de laatste rit, nadat zijn vriend Patrick Sercu werd gedeklasseerd. Deze had op de wielerbaan van Vincennes op zijn beurt “de deur dicht gedaan” voor een andere landgenoot Staf Van Roosbroeck die op die manier als derde over de streep kwam. De klacht van Van Roosbroeck werd aanvaard, maar dat leverde hem uiteraard nog geen ritwinst op, aangezien Merckx als tweede was geëindigd. Patrick Sercu, die de groene trui droeg, werd niet naar de laatste plaats verwezen, maar enkel naar de derde, zodat hij op die manier alsnog zijn overwinning in het puntenklassement kon behouden (anders zou die trui zoals in 1969, 1971 en 1972 nogmaals naar Eddy Merckx zijn gegaan). Het was dat jaar overigens de laatste keer dat de wielerbaan van Vincennes als aankomstplaats van de Tour gold.
Merckx kwam met zijn vijfde overwinning naast Jacques Anquetil te staan. Daarna zouden ook nog Bernard Hinault en Miguel Indurain zich bij dit uitgelezen gezelschap voegen, maar bij het begin van de 21ste eeuw zou Lance Armstrong hen met zeven overwinningen van de kaart vegen. Toen deze hem wegens georganiseerd dopinggebruik weer werden afgenomen, kreeg het viertal de glorie terug waarop ze zeker recht hebben, al mogen ook zij hun handen niet in onschuld wassen…

Lees verder “45 jaar geleden: Eddy Merckx wint zijn vijfde (en laatste) Tour”