Tag: Nikolaus Harnoncourt

35 jaar geleden: les bij Dirk Mannekens

35 jaar geleden: les bij Dirk Mannekens

Enkele dagen geleden bracht ik in herinnering dat ik na mijn ontslag bij De Batselier dictie ben gaan volgen bij Griet Pauwels. Maar enkele dagen later liet ik me aan dezelfde academie van Gentbrugge (al lagen de leslokalen op de Rooigemlaan) ook inschrijven voor de cursus muziekgeschiedenis, gegeven door Dirk Mannekens. Ik deed dit voornamelijk omdat ik me wat recensies betreft vooral wilde gaan toeleggen op klassieke muziek, maar wat ik uiteindelijk het meeste heb geleerd bij Dirk – en ik ben hem daar nog altijd ontzettend dankbaar voor – dat is een kennismaking met de zogenaamde “historische uitvoeringspraktijk” (in die tijd sprak men nog eerder van de “authentieke” uitvoeringspraktijk). Daarnaast heb ik in zijn lessen ook een vriendin leren kennen met wie ik zo’n kleine tien jaar ben opgetrokken, maar dat is weer een gans ander verhaal…

Lees verder “35 jaar geleden: les bij Dirk Mannekens” →

Elisabeth von Magnus wordt zeventig…

Elisabeth von Magnus wordt zeventig…

Elisabeth von Magnus (foto YouTube), de dochter van Nikolaus en Alice Harnoncourt, is vooral als diseuse bekend (met werk van Weill b.v.), maar ze zingt ook geestelijke liederen van Mozart en ze is Mirabella in de “Zigeunerbaron”, gedirigeerd door haar vader en soliste in diens versie van Haydns “Paukenmesse”.

Lees verder “Elisabeth von Magnus wordt zeventig…” →

Een eigenzinnige kijk op Vivaldi’s “Vier jaargetijden”…

Een eigenzinnige kijk op Vivaldi’s “Vier jaargetijden”…

Ben Crabbé verklaarde gisteren in “Blokken” dat het driehonderd jaar geleden is dat Antonio Vivaldi zijn vioolconcerto heeft gecomponeerd, dat wij kennen als ‘De Vier Jaargetijden’. Het was niet duidelijk of hij bedoelde dat het exact op die dag 300 jaar geleden was en op het internet kon ik alvast geen exacte datum terugvinden. Maar laat ik de gelegenheid toch maar aangrijpen om te vertellen dat ik al een aantal jaren eerder een cassette heb samengesteld met daarop een heel eigenzinnige kijk op Vivaldi’s meesterwerk (later overgenomen op CD, maar nu zou ik niet weten waar zowel k7 als CD naartoe zijn).

Lees verder “Een eigenzinnige kijk op Vivaldi’s “Vier jaargetijden”…” →

“An der schönen blauen Donau” viert z’n 155ste verjaardag

“An der schönen blauen Donau” viert z’n 155ste verjaardag

In 1866 kreeg Johann Strauss jr. (1825-1899) de opdracht een werk te schrijven voor de Wiener Männergesangverein. Zo ontstond An der Schönen Blauen Donau. Hij schreef de wals in zijn toenmalige woonhuis aan de Praterstrasse 54 in Wenen, dat tegenwoordig het Johann Strauss Museum herbergt. Bij de première op 13 februari 1867 kende deze koorwals maar weinig bijval. Pas toen de componist in mei van hetzelfde jaar het werk tijdens de Wereldtentoonstelling te Parijs dirigeerde, werd het een triomf en begon zijn zegetocht door de wereld.

Lees verder ““An der schönen blauen Donau” viert z’n 155ste verjaardag” →

Gustav Leonhardt (1928-2012)

Gustav Leonhardt (1928-2012)

Morgen zal het al tien jaar geleden zijn dat Gustav Leonhardt, de tegenpaus van de authentieke uitvoeringspraktijk (de échte paus zijnde Nikolaus Harnoncourt) is overleden. Jos Van Immerseel wou bij hem geen les volgen, alhoewel het zijn groot idool was. Maar hij wou geen Gustav Leonhardt-cloon worden, zei hij. En ook voor Philippe Herreweghe was hij een inspirerend voorbeeld: “Een belangrijke volgende stap was dat ik via Ton Koopman in contact kwam met Gustav Leonhardt in Amsterdam, waar de barokbeweging op dat moment volop bloeide. Van hem heb ik ten eerste vooral het respect voor de muziek als zodanig geleerd. Dat leer je niet in het conservatorium. Daar moet muziek beantwoorden aan het romantische ideaal met virtuozen e.d. En op technisch gebied heb ik vooral van zijn heel speciale ritmiek geleerd. Een soort precisie die nauw verwant is aan jazz, terwijl het conservatorium veel meer harmonisch is gericht.”

Lees verder “Gustav Leonhardt (1928-2012)” →