Marian Pankowski (1919-2011)

Marian Pankowski (1919-2011)

Het zal morgen ook al honderd jaar geleden zijn dat de Poolse schrijver Marian Pankowski werd geboren. Op 2 mei 1991 stuurde hij mij zijn boek “De pelgrims uit Uteria” toe met als opdracht “A monsieur Ronny De Schepper que j’ai rencontré avec grand plaisir”. Dat was dan naar aanleiding van een lezing van zijn stuk “De meikevers”. In mei 1990 was dit in een regie van Patricia Niedzwiecki door Mia Grijp en Jan Steen in de Korre opgevoerd.
Lees verder “Marian Pankowski (1919-2011)”

35 jaar geleden werd De Leguit geopend door de Zwarte Komedie

Op 22 november 1980 opende de Zwarte Komedie het nieuwe theaterzaaltje De Leguit in Antwerpen met “Omdat mensen belangrijk zijn”, een stuk van Bert Verhoye over “een ambitieus en later verbitterd Edegems politicus”, gespeeld door Max Schnur. Naast twee muzikanten (Chris Dries en Carl van Camp) is er slechts één andere acteur: Mia Grijp. In 1989 was Mia Grijp nog altijd actief bij de Zwarte Komedie. Zo regisseerde ze Inge van Olmen die de rol van Colette vertolkte in “Het verhaal van een vrouw” naar Julian Barnes (“Flaubert’s parrot”).
Lees verder “35 jaar geleden werd De Leguit geopend door de Zwarte Komedie”

De vier Aymijnskinderen

05 De_vier_heemskinderen_1786Het verhaal van de vier heemskinderen, wie kent het niet, ben je geneigd van te zeggen. Nochtans, bij nader toezien is deze sage wel vrij onbekend, vooral als het erop aankomt zich alle details voor de geest te halen. Wellicht ls dit te wijten aan het feit dat de structuur van het verhaal ingewikkelder is dan de ontstaansperiode (de vroegste nog bewaarde Nederlandse literatuur, namelijk de zgn. voorhoofse ridderepiek) zou laten vermoeden. Vandaar ook dat in het onderwijs deze savoereuze geschiedenis meestal moet wijken voor het meer sprookjesachtige « Karel ende Elegast ».
Lees verder “De vier Aymijnskinderen”

Omkijken met vertraging

In 1987 werd het twintigste Vlaams Theaterjaarboek voorgesteld. Op een moment dat het seizoen ’86-’87 zelf reeds naar zijn eind loopt, betreft het hier echter nog een terugblik op de producties van ’85-’86, iets wat de samenstellers (de vzw De Scène) zelf betreuren en waarvoor ze zich van alle schuld vrij pleiten. Zetten we de feiten even op een rijtje…
Lees verder “Omkijken met vertraging”

« De Boot »: no future

Naar het schijnt heeft Eva Bal, leidster van het Speeltheater, liever dat men een productie regelrecht afkraakt of de hemel in schrijft, dan dat men ze omzichtig met een « ja, maar… » of een « nee, maar… » benadert. Indien dat zo is, dan kan ze nu alvast de tenen krullen, want deze recensie van haar jongste spruit, « De Boot », is er één van de laatste categorie.
Lees verder “« De Boot »: no future”

Sam Shepard wordt zeventig…

01 sam shepardSam Shepard is bij het grote publiek vooral bekend als filmacteur, b.v. in (The Right Stuff en in Frances (*) en scenarioschrijver, o.m. van Wim Wenders’ succesfilm Paris, Texas. Daarnaast schrijft hij al meer dan twintig jaar toneelstukken, die pas heel onlangs hun weg vonden naar de Europese schouwburgen : Fool for Love dat eind 1985 op de affiche prijkte van het Brussels Kamertoneel BKT is, geloof ik, het eerste werk van hem dat in het Nederlands in België wordt opgevoerd. (**)
Lees verder “Sam Shepard wordt zeventig…”

Als tijgers in een kooi

Sam Shepard (geboren 1943 in de VS) is vooral bekend als filmacteur (The Right Stuff, Frances) en scenarioschrijver, o.m. van Wim Wenders’ succesfilm Paris, Texas. Daarnaast schrijft hij al meer dan twintig jaar toneelstukken, die pas heel onlangs hun weg vonden naar de Europese schouwburgen : Fool for Love dat eind 1985 op de affiche prijkte van het Brussels Kamertoneel BKT is, geloof ik, het eerste werk van hem dat in het Nederlands in België wordt opgevoerd.
Lees verder “Als tijgers in een kooi”

Het contract

“Het contract” was een BRTN-drama in een regie van Melinda Van Berlo en naar een scenario van Geert Vermeulen en met muziek van Jack Van Poll, Tony Bauwens, Bo Verspaendonck, Jimmy Van Dorpe en Johan Coen. Met Mia Grijp (Mariette), Arthur Semay (Miel), Lut Tomsin (Jeannine), Alex Van Haecke (Leo Verbruggen), Els De Schepper (Chantal Verbist), Jack Van Poll (Paul), Robby Cleiren (Tom). Miel De Decker, drummer bij het derderangsorkestje de Ball Boys, is getrouwd met Mariette en heeft een zoon Tom. Hij zou graag drummen bij een goeie jazzband, maar zijn gezinssituatie laat dat niet toe. Zijn vrouw Mariette is ernstig ziek en heeft het geld dat hij bij elkaar speelt erg nodig. Zijn zoon Tom, die rechten studeert aan de universiteit, kost ook al pakken geld. Simonne, Miels vriendin met wie hij al twee jaar een verhouding heeft, probeert hem te overtuigen dat hij met zijn talent best elders werk kan vinden. Ze toont hem een aanlokkelijke advertentie voor een goeie drummer op een cruiseschip. Miel aarzelt, maar verlengt toch zijn contract bij zijn oude groepje. Dan blijkt echter dat heel zijn wereld op leugens berust. Zijn vrouw is al lang niet meer ziek en zelfs zijn zoon veinst verder te studeren, louter en alleen om voor zijn moeder aan geld te geraken, aangezien deze verslaafd is aan… gokken op de paarden! In een belachelijke finale wordt Miel dan blijkbaar plotseling dé drummer waarop een Amerikaanse zangeres (Adrienne West) zat te wachten (25/10/1992).