Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Gentenaars zijn naar ’t schijnt verzot op Franse opera’s. Daarmee moeten ze zowat een unicum in de wereld vormen (naast enkele chauvinistische Fransen), want Franse opera wordt op dit moment als totaal “uncool” beschouwd. Volgens Marc Clemeur van de Vlaamse Opera zal zijn nieuwe muziekdirecteur Marc Minkowski daar met « Cendrillon » van Jules Massenet verandering in brengen. ★ Maar Clemeur heeft nog meer troeven buiten zijn hoogst knuffelbare muziekdirecteur. De regie is namelijk in handen van Canadees Robert Carsen, stilaan zowat wereldberoemd, maar aangezien hij zijn faam voornamelijk te danken heeft aan de Puccini- cyclus die hij in opdracht van Clemeur voor de Vlaamse Opera mocht voltooien, is Carsen nog steeds loyaal tegenover zijn «ontdekker». ★ De Britse Rebecca Evans zingt de titelrol, maar opvallend zijn vooral Marie-Noelle de Callatay en Mireille Capelle (foto), die hun rol als « slechte zusters » uit Rossini’s « Cenerentola » (overigens volgend seizoen hernomen) nog eens mogen overdoen. In de kleinere rollen treden nog meer Belgen aan, ook dat is positief. (HLN, 28/4/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Zoals beloofd komen we nog eens terug op « Semele », de opera van Haendel die u ook vanavond weer kan gaan bekijken in de opera. « Bekijken », jawel, want de regie is van Robert Carsen, de man die ons met zijn Puccini-cyclus zo wist te bekoren. Maar toch ook « beluisteren » en zelfs in zeer hoge mate, want de nieuwe chef-dirigent van de Vlaamse Opera, de Fransman Marc Minkowski (foto Klara), bracht voor de gelegenheid zijn eigen orkest Les Musiciens du Louvre naar Gent. Uiteraard zijn zij vooral gespecialiseerd in Franse barok, maar Minkowski is toch ook erg beslagen in de Angelsaksische muziek, al was het maar omdat zijn moeder een Amerikaanse is. ★ Een beetje oneerbiedig zou je kunnen zeggen dat « Semele » een opera is over het Thebaanse koningshuis, waar iedereen het zowat met iedereen doet. Nog oneerbiediger was Robert Carsen die onmiddellijk een parallel zag met de perikelen van het huidige Engelse vorstenhuis. Toegegeven, Haendel zelf leverde hiertmee ook kritiek op de levenswandel van koning George II. (HLN, 11/2/1998)