Karel Poma (1920-2014)

Karel Poma (1920-2014)

Vijf jaar geleden zijn op korte tijd twee politici gestorven die mijn jaren op De Rode Vaan hebben gekleurd. Op tweede kerstdag verdween Leo Tindemans, “de premier die soms naar huis gaat” (“Vlaanderen boven”, Raymond Van het Groenewoud), maar veel heb ik over hem niet te vertellen, ook al was Albert “Berreke” De Coninck zijn buur in Edegem en wist die dus soms wel een grappige anekdote op te delven. Daarna was het echter de beurt aan de liberaal Karel Poma (foto Cobra.be) en die was in mijn RV-tijd minister van cultuur en dus ook vaak kop van jut als het erop aan kwam het cultuurbeleid uit die jaren onder de loep te nemen. Zo druk ik hieronder het stuk “Poma versmacht het Vlaamse theater” af uit 1985, maar in 1988 speelde hij ook een belangrijke rol in de teloorgang van de toenmalige Opera voor Vlaanderen, waarover ik ook uitvoerig heb bericht

Lees verder “Karel Poma (1920-2014)”

Willy Minnebo (1944-2012)

Willy Minnebo (1944-2012)

Ik kan natuurlijk ook niet voorbijgaan aan de dood van Willy Minnebo vandaag vijf jaar geleden. Willy heeft geschiedenis geschreven als eerste groene burgemeester in Vlaanderen, maar veel meer nog – vind ikzelf dan – omdat hij vóór zijn overgang naar Agalev jarenlang in de gemeenteraad van Zwijndrecht heeft gezeten als vertegenwoordiger van de KPB, de communistische partij van België. Gedurende de periode dat ik op De Rode Vaan werkte, was Willy onze enige vertegenwoordiger in welke gemeenteraad van Vlaanderen dan ook en het spreekt dus vanzelf dat ik, als verantwoordelijke voor de gewestelijke berichtgeving, veel contact met hem heb gehad. En niet enkel in verband met zijn politieke activiteiten, maar ook in andere, prettiger omstandigheden, zoals als lid van onze voetbalploeg (zie foto). Ik heb ook nog de verdediging van Willy’s vader opgenomen in een artikel dat gericht was tegen Dirk Van den Bogaert, toen journalist bij De Morgen, nu bij VTM. Dat artikel druk ik hieronder af. Ik moet wel toegeven dat het lang geleden was dat ik nog iets van Willy had gehoord. Jaren geleden, toen ik in de krant een doodsbericht las van zijn echtgenote, heb ik hem mijn condoléances gestuurd, maar daarop heeft hij nooit gereageerd. Hij was op dat moment al burgemeester én “overgelopen” dus en ik heb toen geoordeeld dat hij – net als zovelen – liever niet aan zijn KP-tijd werd herinnerd. Dat vond ik heel jammer en ik moet toegeven, dat ik hem dat ook wel een beetje kwalijk heb genomen. Maar ik hoop nog altijd dat ik mij heb vergist en dat hij gewoon vergeten is mij te antwoorden.
Lees verder “Willy Minnebo (1944-2012)”

Het rijk der fabeltjes

04Voor sommigen zijn de uitspraken als « alle werklozen zijn luiaards » en « wie wil werken, kan ook werken » nog niet naar het rijk der fabeltjes verwezen. Misschien kan dit berichtje dan de doorslag geven: in Dendermonde werd na Antwerpen een tweede job-infobeurs georganiseerd door de RVA. Niet minder dan tweeduizend werkzoekenden kwamen erop af, waarvoor echter slechts vierhonderd jobs ter beschikking stonden !
Lees verder “Het rijk der fabeltjes”

Geen stront aan de knikker

De Belgische Knikkerfederatie had het echt niet getroffen met haar nationaal kampioenschap dat onlangs in Brugge plaatshad. Men had reeds heel wat problemen gehad met het vastleggen van de datum, omdat men hiervoor diende te wachten op de datum van de wereldkampioenschappen in Engeland (en ook hier liep het niet van een leien dakje). Bovendien keek men uit naar een voetballoos weekend om geen concurrentie te ondervinden van Club en Cercle. Zo viel uiteindelijk de keuze op 16 en 17 december (1980?).
Als alles echter in kannen en kruiken is, glijdt Leo Tindemans uit over de Egmontknikker en het spel zat op de wagen : verkiezingen. Gevolg : van de elf ingeschreven ploegen verschijnen er uiteindelijk drie op het appél. De Denis-Sloebersclub stak hiervan de titel op zak door De Langestraat Ketters en de St Michiels Butters achter zich te houden.
Na afloop van het kampioenschap spraken we met de heer Willy Mitchell, algemeen secretaris van de B.K.F.
Lees verder “Geen stront aan de knikker”