Jef De Visscher wordt 75…

Jef De Visscher wordt 75…

Jef De Visscher (uiterst rechts op bovenstaande foto op het RV-debat over de crisis in de platenindustrie in 1980) was discothecaris bij de Gentse afdeling van de Belgische Mediatheek, toen ik hem in 1975 ging interviewen als de leadgitarist, componist en oprichter (samen met Karel Bogard natuurlijk) van Kandahar. Dat was dan naar aanleiding van de rock-opera “Preservation” die op dat ogenblik in theater Arena liep en waarbij Kandahar de muziek van Ray Davies (The Kinks) uitvoerde. Maar…
Lees verder “Jef De Visscher wordt 75…”

35 jaar geleden: Karel Bogaert over blues

42893aa0-f2c5-012f-a82d-005056960004

Zoals ik reeds eerder heb geschreven, mocht het in Elcker-Ik (in de Hoogstraat in Gent) “wat meer zijn”, waar het mijn voordrachtenreeks over “Muziek en Maatschappij” betrof. En zo deed ik 35 jaar geleden een beroep op Karel Bogaert omdat het over blues ging. Op dat moment was Karel (als Karl Bogard) vooral bekend als leider van de groep Kandahar. Ikzelf heb het uitgebreid over deze groep in mijn interview met gitarist Jef De Visscher, maar hieronder vind je ook een aankondiging van hun eerste elpee door een medewerker van Tliedboek.
Lees verder “35 jaar geleden: Karel Bogaert over blues”

Kandahar (bis)

Kandahar bestaat dus weer. Een derde plaat, Pictures from the Past (*), en nieuwe concerten moeten dat hard maken. Ter curriculum : na twee elpees had Karel Bogard het laten afweten en was de rest van de groep in de coulissen van het Arena Theater verdwenen, waar ze muziekhappenings als Preservation Act van de Kinks op kromme poten hielpen zetten, tot eind 1977. Dit jaar was er dan de plaat, de met veel poeha aangekondigde première van de “Europe Band Kandahar” in Liedekerke, en vorige week speelden ze voor het eerst in zes jaar weer eens op het thuisfront, het Faecalisch Front, Gent dus. Sluit de haakjes.
Kandahar steunt vooral op Jeff de Visscher (warme gitaar) en Jacky Eddyn (blaastoestellen), die de klankkleur van hun jazzrock bepalen. Een muzieksoort, die nauwer aansluit bij klassieke muziek dan bij rock, zo bleek : ingewikkelde composities met veel tempowisselingen en breaks, op het randje af virtuoze solopartijen (vooral de Visscher deed leuke dingen), luistermuziek en geen dansbare zweetsongs en vijf warm-en-koude kikkers, die vermoedelijk opgaan in wat ze spelen, maar die geen podiumact hebben. Je moet je beste symfonische oor constant geweld aandoen om te blijven luisteren. Alles situeert zich op een acceptabel, egaal niveau, zonder climaxen, afwisselingen of verrassingen. Jazzrock zal de jaren ’80 niet warm maken en Kandahar is niet de toekomst van de Belgische rock (daarvoor spelen ze te risicoloos en te verdedigend voor één punt), maar binnen het genre zijn ze vermoedelijk het beste wat wij u kunnen aanbieden.

Jacky Huys in Humo

(*) De illustratie heeft uiteraard niets te maken met deze elpee. Het is gewoon een uiting van mijn frustratie omdat ik na lang zoeken op het internet niets beter kon vinden, terwijl ikzelf de elpee in mijn bezit heb. Maar ze ligt helaas in Dendermonde, dus inscannen zat er niet echt in…

Marc Van Herzele

Marc Van Herzele

In Gent waren in de sixties vooral de volgende groepen actief: The Ropes (met Roel Van Bambost en Philippe Venneman), The Bluesworkshop van Roland, Clee’s Five (met Jean Blaute en Clee Van Herzele) en natuurlijk The New Inspirations (met Danny Sinclair, Daniel Provo en Gilbert Remue). Maar daarnaast waren er b.v. ook The Blue Devils uit Wachtebeke met aan de drums Marc Van Herzele (later bij Kandahar).
Lees verder “Marc Van Herzele”

History of the blues

De voornaamste bijdrage tot de muziek van de twintigste eeuw is die van de zwarte slaven die in onmenselijke omstandigheden vanuit Afrika werden geïmporteerd. De zwarten van de VSA stammen immers af van de negers (*) die vooral in de 18de en 19de eeuw uit West-Afrika werden weggehaald om in Amerika als slaven te worden verkocht (het allereerste schip met Afrikaanse slaven aan boord meerde in 1619 aan in Virginia). Deze zwarten brachten ook hun volksmuziek mee en deze heeft een zeer grote invloed gehad (cfr. de duidelijke verwantschap tussen een opname van de Fra Fra Tribesmen uit Nigeria opgenomen in 1968 op CBS 66218 en deze van de Como Drum Band uit Mississippi opgenomen in 1969 op Arhoolie F-1041). Ook zij hielden zich oorspronkelijk aan “zuivere” Afrikaanse muziek, maar tegen de tand des tijds is niets bestand: zij ondergingen de invloed de muziek van hun blanke verdrukkers en – o ironie – zo ontstond de meest waardevolle bijdrage van de Amerikanen aan de cultuur van de twintigste eeuw. Er zijn verschillende muzieksoorten ontstaan uit het contact tussen de Afrikaanse ritmische, zuivere lichamelijke muziek en de meer abstracte diverse Europese stijlen. Daar het “slechts” slaven betrof, werd er ten tijde van het ontstaan (19de eeuw) weinig aandacht aan geschonken zodat studies post factum (begin 20ste eeuw) wellicht tot in der eeuwigheid erover zullen discussiëren wat er eerst kwam: de religieuze tak (gospel) of de wereldlijke (blues). Sommigen zien zelfs de jazz als nog een derde tak, alhoewel algemeen wordt aangenomen dat dit toch een later derivaat is van de blues (samen met andere elementen uiteraard).
Lees verder “History of the blues”

Dan Ellery and the Tigers

Op de uitstekende website van de Nederlander Piet Muys over de Belgische rock is een opvallende bijdrage verschenen over de Gentse groep Dan Ellery and the Tigers. Ik weet niet meer hoe ik Piet Muys destijds heb leren kennen, maar ik weet nog wel dat ik nu al meer dan dertig jaar geleden nog aan deze bijdrage heb meegewerkt door gitarist Jef De Visscher te gaan interviewen.
Lees verder “Dan Ellery and the Tigers”