Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op

Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op

Het zal morgen precies vijftig jaar geleden zijn dat Donovan de single “Barabajagal” heeft opgenomen. Voor mij is dit een zeer belangrijke plaat. Niet omdat ik ze zo goed vond, integendeel zelfs! Het was voor mij in zekere zin het afscheid van mijn grote idool uit de jaren zestig en tegelijk kondigde zich een nieuwe afgod aan. Donovan deed voor deze single immers een beroep op de Jeff Beck Group en de zanger daarvan, Rod Stewart, was dus wel verplicht hier eventjes een stapje terug te doen (hij zou wel voor backing vocals zorgen). En nu moet het toch wel lukken dat het precies deze Rod Stewart is, die in 1971 mijn hart voor lange tijd zou stelen (eigenlijk tot de tijd dat ik oud en wijs genoeg was om geen idolen meer te hebben, zeker niet in de popmuziek).
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op”

Vijftig jaar geleden: The Yardbirds ontbonden

Vijftig jaar geleden: The Yardbirds ontbonden

Vandaag is het vijftig jaar geleden dat één van mijn lievelingsgroepen, The Yardbirds, werd ontbonden. Ik ben het nog speciaal gaan nakijken, maar er was blijkbaar geen echte aanleiding. De groep was steeds meer uit de gratie van het publiek gevallen en op de duur zat er niks anders op dan ermee te stoppen en iets nieuws te beginnen. Het wordt allemaal redelijk goed (de fouten heb ik eruit gehaald) uitgelegd in onderstaand stuk op Wikipedia.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: The Yardbirds ontbonden”

Alan Parker wordt zeventig…

Alan Parker wordt zeventig…

De Engelse gitarist Alan Parker viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Alan Parker? Wie is dat nu weer? zal je zeggen en, inderdaad, het is zeker niet op basis van bijgevoegde elpee uit 1972 dat ik hem hier vermeld (ikzelf ken ze niet, maar ik baseer me op wat Jonathan Bogart erover schrijft). Maar als hij dan individueel te weinig persoonlijkheid mocht hebben om een eigen carrière op te bouwen, dan is hij toch van belang geweest in de popgeschiedenis omdat hij een aantal indrukwekkende gitaarsolo’s op zijn actief heeft.
Lees verder “Alan Parker wordt zeventig…”

Keith Moon (1946-1978)

06 keith moonVandaag is het 35 jaar geleden dat op amper 32-jarige leeftijd Keith Moon, de drummer van The Who, overleed in zijn slaap. Volgens de officiële doodsoorzaak was het een gevolg van een overdosis chloormethaziol, dat hij had voorgeschreven gekregen voor het bestrijden van zijn alcoholverslaving. Een lijkschouwing wees uit dat er 32 dergelijke pillen in zijn lichaam zaten, waarvan 26 onopgelost. De meest gangbare verklaring is dat hij zijn pillen nam, flauwviel, wakker werd en vervolgens weer een dosis pillen genomen heeft, omdat hij vergeten was dat hij al pillen had geslikt. Een andere theorie is dat hij door het grote aantal pillen moest overgeven en in zijn eigen braaksel stikte. Bij The Who werd hij vervangen door Kenny Jones van The (Small) Faces, die met The Who nog twee platen zou maken. Later speelde nog Simon Phillips mee en in recentere tours Zak Starkey, de zoon van Beatles-drummer Ringo Starr. Starkey heeft overigens les gehad van Keith Moon, waardoor men vaak zegt dat hij en Moon dezelfde stijl hebben. Ook Animal uit The Muppet Show heeft “dezelfde stijl”, want dit personage is gebaseerd op Keith Moon. Hoewel hij bijna uitsluitend met The Who werkte, nam Moon in 1966 met Jeff Beck (The Yardbirds), Jimmy Page en John Paul Jones (beiden later in Led Zeppelin) een instrumentaal nummer op, Beck’s Bolero, dat later dat jaar als single zou worden uitgegeven.

Love is blue

50 love is blueVandaag is het 45 jaar geleden dat “Love is blue”, een instrumentale versie van “L’amour est bleu” waarmee Vicky Leandros aan het Eurovisiesongfestival had deelgenomen, op de nummer één-plaats van de Billboard Top 100 geraakte. De instrumentale versie was van de hand van Paul Mauriat en zou vijf weken aan de top blijven staan. Het is de enige “Franse” plaat (van makelij dan) die daarin is geslaagd en het was vijf jaar geleden dat nog eens een instrumentaal nummer de eerste plaats bereikte. Vijf jaar geleden? Welk nummer kan dat dan geweest zijn? “Telstar” van The Tornadoes? In alle geval, its five-week run at the top was second longest of any instrumental of the Hot 100 era next to 1960’s “Theme From A Summer Place”. Instrumentale nummers hebben het nu eenmaal niet makkelijk. Zelfs “Bluesette” van onze Toots Thielemans mag dan ontegensprekelijk een “evergreen” geworden zijn, in de Billboard top 100 is het nooit voorgekomen, zodat Toots ook ontbreekt in de “top tien van Belgische producties in de Billboard top 100″.
Lees verder “Love is blue”