25 jaar geleden: “Hoge bomen wind 2” door het Speeltheater

25 jaar geleden: “Hoge bomen wind 2” door het Speeltheater

In 1990 stond de voltallige spelersgroep van het Speeltheater op de scène om ter plekke te improviseren naar aanleiding van tevoren min of meer bepaalde spelstructuren. De reacties daarop waren verschrikkelijk positief. Vooral het jonge publiek apprecieerde het enorm dat het kon ingrijpen in wat er zich op het toneel afspeelde en er een totaal andere wending aan geven. Soms heerste er dan ook een hectische sfeer die uitmondde in het scanderen van “we want more” en dergelijke. Het Speeltheater wilde daar in 1991 dan ook graag mee doorgaan, ook omdat improvisatie hét kenmerk blijft van dit theater. Er was echter wel een verschil met vorig jaar. Er werd nu een groep van zes acteurs uitgekozen, die gedurende een vrij lange tijd intensief werd getraind.
Lees verder “25 jaar geleden: “Hoge bomen wind 2” door het Speeltheater”

Je eerste liefde vergeet je nooit

69 josieLang vóór Elvis Presley « Heartbreak hotel » zong, was er een liedje van een Hollandse zanger dat als titel had « Je eerste liefje vergeet je nooit meer » of zoiets. En of dat de waarheid is! Alleen… wie is je eerste liefje? Is dat het meisje dat je voor het eerst via kriebels in de buik laat voelen dat jij een jongetje bent en zij een schepsel van heel andere makelij? Of is het het meisje waarvan je voorzichtig, heel voorzichtig, onder het truitje voor het eerst de borstjes mag aanraken, het fameuze tettekerus? Of is het, in deze permissieve tijden, ineens carrément het eerste meisje waarmee je het bed induikt? (nota: de vrouwelijke lezers vervangen in de voorgaande regels de respectievelijke geslachten, met uitzondering van de extreme feministen…)
Lees verder “Je eerste liefde vergeet je nooit”

Kindertheater met de a van avontuur of van abstract?

1985 werd door de UNESCO uitgeroepen tot internationaal jaar van de jeugd. Een reden voor heel wat organisaties om hun jeugdzonden over te doen. Is er in de stripwereld (om maar die te noemen) nog geen enkele terugval van het avonturenverhaal te merken — integendeel, zelfs de « volwassen » strip lijkt er steeds meer door aangestoken — dan ziet het er op de planken naar uit dat de « incrowd » van het kindertheater (dus de toonaangevende gezelschappen en dito recensenten) resoluut de weg naar het abstracte theater heeft ingeslagen. Hier volgt het kindertheater dus de volwassen broer. De vraag is alleen maar of ook de kinderen volgen. Wij hebben daar zo onze twijfels over.
Lees verder “Kindertheater met de a van avontuur of van abstract?”