Kinderen dromen zich een wereld

Kinderen dromen zich een wereld

Gie Luyten is de samensteller van een poëziebundel “Kinderen dromen zich een wereld”, waarin uiteraard een gedicht van hemzelf niet mocht ontbreken (“Hermetisch kinderlied”). Hiermede zorgt Luyten voor een opvolger van zijn “Stemmen uit het dorp” en daar we mogen veronderstellen dat het principe van de “sensibiliteitsjaren” nu misschien wel voorgoed is ingeburgerd, kunnen we van Gie Luyten nog vele van dergelijke bundeltjes verwachten. (Enkele jaren later zou hij op de BRT de Stripkwis presenteren, waaruit bovenstaande foto.)

Lees verder “Kinderen dromen zich een wereld”

“Maar kind toch, wat zeg je nu”: eindelijk een voorstelling zoals het hoort!

“Maar kind toch, wat zeg je nu”: eindelijk een voorstelling zoals het hoort!

Anita Daldini moet wel erg zeker geweest zijn van haar stuk (twee betekenissen). Ze wilde per sé dat de bikkelharde criticus van De Voorpost, die toch al menig poëzieprogramma heeft gekraakt (terecht natuurlijk), aanwezig was bij de première van “Maar kind toch, wat zeg je nu!”, een collage van gedachten en prozafragmenten rond het kind (1979 is het Jaar van het Kind, of wist je dat nog niet?), gebracht door haar leerlingen van de klas Voordracht van de Stedelijke Muziekacademie van Sint-Niklaas, bijafdeling Temse. En laat ik het maar meteen verklappen: het is een bijzondere meevaller geworden.

Lees verder ““Maar kind toch, wat zeg je nu”: eindelijk een voorstelling zoals het hoort!”

Straks is al lang voorbij

Straks is al lang voorbij

In 1975 richtte Gerd de Ley (bekend van o.a. de Toogfilosoof uit “Man Bijt Hond”, de boekhouder in “Kinderen Van de Windt”, Willy in “De Ronde”, etc.) Paljas Producties op. Het eerste stuk “Straks is allang voorbij”, met Nicole Pellegroms en Gerd de Ley zelf was een groot succes. Op 14 januari 1977 werd het stuk in de stadsschouwburg van Sint-Niklaas opgevoerd. 

Lees verder “Straks is al lang voorbij”