Tag: George Harrison

Zestig jaar geleden: de stad Glasgow decreteert dat mensen met “Beatlehaar” een muts moeten dragen in het zwembad

Zestig jaar geleden: de stad Glasgow decreteert dat mensen met “Beatlehaar” een muts moeten dragen in het zwembad

Zijn dit geen vier keurige knapen? Ongetwijfeld. Maar zo dacht men er zestig jaar geleden niet over. Het haar van The Beatles (en vooral het feit dat hun fans die haardracht gingen kopiëren) wekte toen enorme ergernis op. Op allerlei manieren probeerde men de “langharige” (sic!) jongeren te koeioneren. Ze werden weggestuurd bijvoorbeeld van school of van de werkvloer. Bij dit laatste werd dan vaak “de veiligheid” als element aangedragen, net alsof men met haar over de oren (want daar bleef het meestal bij) tussen een freesmachine zou kunnen terechtkomen! Een gelijkaardig argument (maar dan eerder uit “hygiënische” overwegingen) werd dus door de stad Glasgow aangedragen om mensen met “Beatlehaar” te verplichten een muts moeten dragen in het zwembad, iets wat vlug zowat overal navolging zou vinden.

Lees verder “Zestig jaar geleden: de stad Glasgow decreteert dat mensen met “Beatlehaar” een muts moeten dragen in het zwembad” →

Zestig jaar geleden: première van “A hard day’s night”

Zestig jaar geleden: première van “A hard day’s night”

Vandaag is het precies zestig jaar geleden dat de eerste film met The Beatles in de hoofdrol, “A hard day’s night”, in Londen in première ging. Geregisseerd door avant-garde regisseur Richard Lester (“The Knack”) betekende de film een revolutie in de geschiedenis van de muzikale film. Natuurlijk bestonden er al filmvehikels voor popvedetten als Elvis Presley of Cliff Richard, maar meer dan een amoureus verhaaltje dat het kader moest scheppen om enkele songs te vertolken waren deze films niet. Lester gooide het roer helemaal om en was een voorloper van de videoclip, die pas een kleine kwarteeuw later ingang zou vinden. In een interview voor de heruitgave van A Hard Day’s Night op dvd zei Richard Lester dat hij was bestempeld als de vader van MTV.

Lees verder “Zestig jaar geleden: première van “A hard day’s night”” →

Zestig jaar geleden: “Cry for a shadow” op nr.1 in Australië

Zestig jaar geleden: “Cry for a shadow” op nr.1 in Australië

Reeds zovele jaren fan en toch leer ik nog elke dag bij. Zo vernam ik pas vijf jaar geleden dat “Cry for a shadow”, het instrumentale nummer dat The Beatles opnamen in Duitsland, drie jaar later (in volle Beatlemania) op nummer één is geraakt in Australië!

Lees verder “Zestig jaar geleden: “Cry for a shadow” op nr.1 in Australië” →

Pattie Boyd wordt 75…

Pattie Boyd wordt 75…

Vandaag wordt ook Pattie Boyd 75 jaar. Zonder haar zouden we heel wat schitterende popsongs nooit hebben gekend. Ze stapte de popgeschiedenis in in maart 1964 toen ze een figurantenrolletje kreeg in de Beatles-film “A hard day’s night” (Erik Westerlinck, er is nog werk op de plank!). Op de foto is ze weliswaar te zien samen met Paul McCartney, maar die was op dat moment al verloofd met Jane Asher, dus het was George Harrison die een oogje op haar liet vallen. Voor haar zou hij later o.a. “Something” en “For you blue” schrijven.

Lees verder “Pattie Boyd wordt 75…” →

65 jaar geleden: the day the music died…

65 jaar geleden: the day the music died…

Mason City, Iowa, 3 februari 1959 (A.P.): “Drie Rock & roll-zangers, wier platen en optredens miljoenen teenagerharten beroerd hebben zijn vandaag gedood door een vliegtuigongeluk hier in de omgeving. Het gehuurde vierpersoonstoestel, dat het drietal en de piloot vervoerde, stortte enkele minuten na het opstijgen in licht sneeuw vanaf het vliegveld van Mason City neer. De slachtoffers waren Buddy Holly (22) uit Lubbock, Ritchie Valens (17) uit Los Angeles, J.P. Richardson alias “The Big Bopper” (24) uit Beaumont, en Roger Peterson (21) uit het naburige Clear Lake, de piloot van het toestel.

Lees verder “65 jaar geleden: the day the music died…” →

55 jaar geleden: “The White Album”

55 jaar geleden: “The White Album”

Amper vijf jaar na “With the Beatles” brachten The Beatles een titelloos dubbelalbum uit dat al gauw de bijnaam “The White Album” kreeg, aangezien de platen in een vlekkeloos witte hoes staken (als contrast met de “overdadige” Sgt.Pepper’s-cover). Aangezien een wit vlak niet echt een mooie illustratie is, heb ik mij dan ook gewend tot de vier posters die binnenin zaten.

Lees verder “55 jaar geleden: “The White Album”” →