25 jaar geleden: Cultuur in Gent (133)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (133)

Blauwbaard zal sommigen aan Bela Bartok doen denken (de opera), anderen aan Ernst Lubitsch (de film met Claudette Colbert, Gary Cooper en David Niven uit 1938), mijzelf doet het terugdenken aan… Louis Paul Boon. In zijn « Blauwbaardje in wonderland » vat hij in mijn ogen de eros en de thanatos, de ernst en de luim van het verhaal het beste samen * Benieuwd hoe vanavond om 20 uur in Theater Tinnenpot (Tinnenpotstraat 21) « Maskerade van licht in d-mineur » deze thematiek weergeeft. Dit afstudeerproject van de driejarige parttime theateropleiding van de Tsjechov Theater Studio is een voorstelling, geconcipieerd en geregisseerd door Marjolein Baars, waarin Luc De Jonghe, Franske Le Coultre (accordeon) en Christien Maris (klarinet) op hun beurt het verhaal vertellen, gebaseerd op de legende van Blauwbaard * Het verhaal van de acht vrouwen, het gouden sleuteltje en de verboden kamer wordt gebracht in een voorstelling, waarin beeld, beweging, tekst en muziek samen de thematiek van leven en dood willen illustreren. (HLN, 19/6/1997)

Dertig jaar geleden: Irvine Arditti in de Muntschouwburg

Dertig jaar geleden: Irvine Arditti in de Muntschouwburg

De 39-jarige Britse violist Irvine Arditti (foto Secretaría de Cultura Ciudad de México via Wikipedia) zorgde voor de live-begeleiding bij de film van Peter Greenaway naar de choreografie van Anne Teresa De Keermaeker in de Muntschouwburg op 12/01/92. Hij speelde meer bepaald de vioolsonate Sz 117 van Bela Bartok.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Irvine Arditti in de Muntschouwburg”

Johan Pieters: “Moderne componisten zijn vervreemd van hun publiek, maar nog meer van de mensen die hun werk moeten uitvoeren”

Johan Pieters: “Moderne componisten zijn vervreemd van hun publiek, maar nog meer van de mensen die hun werk moeten uitvoeren”

SABAM, de Belgische vereniging van auteurs, componisten en uitgevers, heeft zopas (*) een “witboek” laten verschijnen (eigenlijk is het maar een brochure: 24 blz.), waarin zij in naam van haar leden haar verontwaardiging uitdrukt over het uitblijven van maatregelen van overheidswege om het eigen werk, dus van Belgische kunstenaars, meer bekendheid te geven. Vooral het mediabeleid (radio, televisie) wordt op de korrel genomen, daar de BRT een staatsinstelling is. SABAM eist voor haar leden 25% zendtijd op, evenwichtig gespreid over de hele duur van de uitzendingen, en verwijst hierbij naar Canada waar premier Trudeau een wet heeft laten goedkeuren waarin 30% zendtijd werd afgedwongen. SABAM wijst erop dat de kwaliteit van de programma’s daaronder niet heeft te lijden gehad, dar dit de eigen productie ten zeerste heeft gestimuleerd. Ook werd een enorme kapitaalsvlucht aan auteursrechten naar het buitenland tegengegaan. Tenslotte werd op die manier ook meer werkgelegenheid gecreëerd, toch niet onbelangrijk in deze crisisperiode. Daar de brochure nogal heterogene vraagstukken behandelt, namelijk het toneel, de ernstige en de lichte muziek, hebben wij geoordeeld dat het informatief gezien het beste was de stellingen van SABAM te toetsen aan de mening van drie mensen uit het Waasland die op de diverse terreinen creatief zijn. Voor toneel werd dat dan Johan de Belie uit Sint-Niklaas, voor de lichte muziek Jacques Raymond uit Temse en voor de ernstige muziek één der zeldzame jonge componisten, Johan Pieters uit Kieldrecht.

Lees verder “Johan Pieters: “Moderne componisten zijn vervreemd van hun publiek, maar nog meer van de mensen die hun werk moeten uitvoeren””