Sinaai juli 1973 (2e jaar nieuweling): het was nog in het begin van de wedstrijd en ik had net mee gespurt voor een premie. Op een haar na gemist maar daardoor zat ik volledig vooraan en draaide bij de allereersten linksaf in de Leestraat.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: sleutelbeenbreuk voor Ortwin Hoffmann”
25 jaar geleden was er weer een voorstelling van « Turandot » in de opera. Een vreemde, maar mogelijke combinatie is dat men zich daarna naar het PolePole Festival begeeft, waar op dat moment L’Empire Bakuba, Banda Loca, Banda Vientiuno, Ritmo Latino en Matadi voor een spetterende finale zorgden. In de loop van de namiddag kwamen ook nog het Bruno Genero Ensemble, Ato en Africando aan bod ★ Allemaal namen die u ongetwijfeld niets zeggen, maar die wel borg staan voor amusement. De namen van Thitovsky, Handoschkin, Koslowsky, Bortniansky en Guriliov zeggen u evenmin iets en dat is ook zo bedoeld, want Joris De Zutter heeft aan pianiste Tatiana Loguinova gevraagd om ze bij u te introduceren. Het zijn namelijk Russische componisten uit de 18de eeuw. Let op: de Pleinconcerten vonden deze keer plaats in het Hotel d’Hane- Steenhuyse in de Veldstraat ★ Zondagavond in Vooruit: « Tristana » van Luis Bunuel en maandagavond cartoons van Tex Avery ★ Eveneens maandagavond was er in Trefpunt een optreden van Muziekmaatschappij Excelsior. (HLN, 4/7/1998)
Met Daryl Impey reed er tien jaar geleden voor het eerst een Afrikaan in het geel rond. Het mag dan nog een blanke Afrikaan zijn, het is toch typisch voor de “wielerontvoogding” van het zwarte continent. De Zuid-Afrikanen vergaten er zelfs even de doodstrijd van Nelson Mandela bij en gingen helemaal uit de bol. Iedereen werd aangespoord een geel t-shirt te dragen en op de radio speelde men voortdurend het nummer “Impi” van Johnny Clegg, al gaat dit nummer uiteraard niet over de renner, maar het gaat wel over (paard) rijden en dat was blijkbaar “close enough”.
Lees verder “Tien jaar geleden: Daryl Impey in het geel”
Ik was destijds een grote fan van het verzoekprogramma “Plaat Préféré” op Radio 2. ’t Was pertang onnozel, want ze draaiden daar altijd dezelfde platen: Bohemian Rhapsody, Paradise by the dashboard light, Mia en natuurlijk You’re the first, the last, my everything van Barry White. Niet alleen is het vandaag twintig jaar geleden dat de meest sexy stem uit de popmuziek voor altijd zweeg, het is tevens ook de 49ste verjaardag van zijn huwelijk met R&B singer Glodean James at a private ceremony in Las Vegas, Nevada. Dus hij is op zijn huwelijksverjaardag gestorven! (Al ben ik er niet zeker van dat hij op dat moment nog met die zangeres was getrouwd.)
Lees verder “Barry White (1944-2003)”
Het is al tien jaar geleden dat Jacky Berwouts is overleden in het Sint-Lucasziekenhuis in Gent. Ik kende Jacky vooral als decor- en kostuumontwerper bij het Gentse Arenatheater. Hieronder dan ook een ontwerptekening van Jacky voor de Driestuiversopera van Bertolt Brecht als postuum eerbetoon.
Lees verder “Jacky Berwouts (1945-2013)”
Het is al vijftien jaar geleden dat Willy Baeke – op de foto staat hij prominent op de voorgrond – overleden is. Ik wil deze verjaardag van zijn dood dan ook aangrijpen om hem hulde te brengen.
Lees verder “Willy Baeke (1952-2008)”
De groene trui voor de leider in het puntenklassement in de Ronde van Frankrijk bestaat zeventig jaar. De eerste winnaar van de groene trui was de Zwitser Fritz Schär. Er bestaan bij mijn weten echter geen foto’s van Schär in zijn groene trui. Maar daar hebben de slimmeriken van de Wielersite het volgende op gevonden (zie foto): zij nemen het prentje van Schär uit de fameuze reeks van 1958 en knippen daar de reclame voor Vivi-Cola af. Heel slim gedaan, want die Vivi-Cola trui is op zich ook een raadsel. Schär heeft immers nooit voor Vivi-Cola gereden (er heeft bij mijn weten zelfs nooit een team met die naam bestaan). Zelf heb ik op Wielerarchieven hierover reeds een discussie gestart, maar die is niet echt bevredigend afgelopen…
Lees verder “Fritz Schär (1926-1997)”
“Met 60 zijn ze gestart in 1903, en amper 21 reden de allereerste Tour de France toen uit. Onze reporter Chris Snick wil deze zomer de 22ste worden. Met een fiets van 13,5 kilo, amper twee versnellingen en houten velgen, legt hij 2.428 kilometer af,” dat was de tagline van ex-collega Chris Snick voor zijn dagelijkse rubriek in Het Nieuwsblad tijdens de Ronde van Frankrijk van tien jaar geleden. Ik was een trouwe lezer. Eerst en vooral: ik ken Chris nog van in de tijd dat we samen voor Het Laatste Nieuws werkten en ik moet zeggen, ik had het nooit in hem gezien. Pet af! Respect!
Lees verder “Tien jaar geleden: de gemiste kans van Chris Snick”
Op 22 juni jl. kwam de groep G77+China samen in Parijs in aanwezigheid van president Emmanuel Macron (foto Giulio Chinappi). De G77 is een organisatie die in het kader van de Verenigde Naties, de ontwikkelingslanden verenigt en die de meerderheid van de wereldbevolking vertegenwoordigt (*). Op deze conferentie sprak ook de Cubaanse president Miguel Diaz-Canel (op de foto rechts naast Macron).
Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (50): “We zijn een bedreigde diersoort””
Waar waren we alweer gebleven bij onze “avonturen” van Wolfgang Mozart zo’n 245 jaar geleden? Misschien herinnert u zich nog dat we ons in Parijs bevonden, waar de 21-jarige Woolfie zowaar ’t een en ’t ander opstak over de “sinfonia concertante” bij Joseph Boulogne, de eerste gekleurde componist uit de geschiedenis (of toch één van de eersten, iemand moet me maar corrigeren indien nodig). Op deze reis werd hij vergezeld door zijn moeder Anna Maria (portrait in oils by Rosa Hagenauer-Barducci from about 1775; the portrait now resides in the Mozart birth home museum in Salzburg), overigens allebei tegen hun zin, maar vader Leopold had het zo beslist, dus moest het maar. En zo gebeurde het dat ze in Parijs plotseling ziek werd en stierf. Ze werd dan ook in Parijs begraven.
Lees verder “Anna Maria Mozart (1720-1778)”
