Jacques Brel (1929-1978)

Jacques Brel (1929-1978)

Vandaag is het al 45 jaar geleden dat “la pendule d’argent” op de schouwmantel van Jacques Brel (“qui dit oui, qui dit non, qui dit je t’attends…”) is gestopt met tikken. Dat was in een Frans ziekenhuis, al bracht Brel zijn laatste jaren door op het Markiezen-eiland Hiva Oa samen met Maddly Bamy, een ex-danseres van Claude François. Toch ging zijn volledige erfenis naar zijn vrouw Miche (Thérèse Michielsen), waarbij hij drie dochters had, maar die hij ook vaak achterliet om op te trekken met minnaressen. Waarom is de familie Brel dan zo gebeten op Bamy? France Brel: “Omdat ze de code heeft doorbroken. Kijk, mijn ouders hadden een gentleman’s agreement. Ze mochten minnaars en minnaressen hebben, maar in alle discretie. Maddly heeft zich daar niet aan gehouden. Ze is naar voren getreden als Jacques’ vriendin. Mijn vader was toen al te fel verzwakt door de kanker om er tegenin te gaan. (…) Die Bamy vertelt nu overal dat ze de vrouw was bij wie Jacques het langst bleef. Dat is niet waar. Hij is tien jaar bij ene Sylvie geweest. Zij was zijn grootste verliefdheid.

Lees verder “Jacques Brel (1929-1978)”

Marc Moulin (1942-2008)

Marc Moulin (1942-2008)

Vandaag is het ook al vijftien jaar geleden dat de Belgische producer Marc Moulin is overleden. Als hij al bij “het grote publiek” bekend is dan zal dat door zijn optreden op het Eurovisiesongfestival zijn, waar hij met zijn toenmalige groep Telex de parodie “Neurovision” bracht. Voor mijzelf was hij echter vooral een gezel bij eenzame studieavonden op mijn “studentenkot” in de Brugsepoortstraat (Gent), toen hij mij met zijn laatavondprogramma op de RTB, “King Kong”, gezelschap hield. Via hem heb ik toen Robert Charlebois leren kennen en dat zal aanleiding geven tot een aantal interessante ontmoetingen, zoals ik elders heb verteld. Dat moet in 1973 geweest zijn en niet lang daarna hoorde ik dat hij met zijn toenmalige groep (voorafgaand aan Telex), Placebo, een nummer had geschreven dat hij als titel “Temse” had meegegeven. Daar moest ik uiteraard meer over weten en daarom schreef ik hem een brief…

Lees verder “Marc Moulin (1942-2008)”

Tien jaar geleden: Gotye doet aandeel Belgische muziek met 14% stijgen

Tien jaar geleden: Gotye doet aandeel Belgische muziek met 14% stijgen

Tien jaar geleden verscheen in de Gazet van Antwerpen een artikel waaruit moest blijken dat volgens de jaarcijfers van Sabam de uit het buitenland verkregen rechten met 14% waren gestegen. Lees: Belgen worden steeds vaker gedraaid in het buitenland. Dat is alleszins een grote vooruitgang tegenover de periode dat ikzelf me nog met deze problematiek heb bezig gehouden. Bij die Belgen zou uiteindelijk dan toch ook de Australiër Gotye (foto) behoren, zoals mag blijken uit de rest van dit artikel in de Gazet van Antwerpen. Nu volg ik de moderne muziek maar van op een heel verre afstand en dus vraag ik me af: wat is er van deze Gotye geworden? En zou de “Belgische” muziek het nu nog altijd zo goed doen?

Lees verder “Tien jaar geleden: Gotye doet aandeel Belgische muziek met 14% stijgen”

Jacques Namotte (1939-2012)

Jacques Namotte (1939-2012)

Het is al tien jaar geleden dat ik uit de doodsberichten (en dus niet uit het radio- of televisienieuws) moest vernemen dat één van de oorspronkelijke leden van de Wallace Collection is overleden. Het gaat over Jacques Namotte, de cellist die samen met violist Raymond Vincent was overgekomen uit het Nationaal Orkest van België. En zeggen dat ik nog maar pas sinds enkele jaren weet dat hij dit was, de hele tijd heb ik die functie toebedeeld aan de reeds veel vroeger overleden Serge Ghazarian (*).

Lees verder “Jacques Namotte (1939-2012)”

35 jaar geleden: SABAM, gendarm of dief ?

35 jaar geleden: SABAM, gendarm of dief ?

Op wereldvlak gezien, behoort de muziekindustrie tot één van de voornaamste bedrijvigheden, zowel wat omzet, investering als tewerkstelling betreft. Zeker van alle cultuurfenomenen is ze de kapitaalkrachtigste, ja zelfs veel meer dan de filmindustrie. Aangezien deze in België trouwens nog in de kinderschoenen staat, is er hier te lande zelfs geen twijfel mogelijk, ook al stelt onze eigen muzikale productie (kwantitatief) op wereldvlak niet zoveel voor. Toch wordt de tewerkstelling in ons land op ongeveer 40.000 mensen geraamd. Dat gaat dan wel van de manager over de artiest tot de arbeider in één of ander platenpersingsbedrijf. Alleen al aan auteursrechten gaat er hier in ons land jaarlijks tussen het anderhalf en de twee miljard Belgische frank over de toonbank. De toonbank van SABAM dan, want deze auteursvereniging beschikt in België over een feitelijke monopoliepositie. Gebonden door internationale verdragen int SABAM echter ook voor buitenlandse componisten en tekstschrijvers, met als gevolg dat meer dan drie vierden van dat geld over onze grenzen verdwijnt. Geen wonder dat SABAM na lang aarzelen (want is het geen vorm van protectionisme ?) nu toch pogingen onderneemt om de eigen muziekproducenten te beschermen, ja zelfs te promoten. Een terreinverkenning.

Lees verder “35 jaar geleden: SABAM, gendarm of dief ?”