65 jaar geleden: Bernhard Eckstein wordt wereldkampioen

65 jaar geleden: Bernhard Eckstein wordt wereldkampioen

“Als bewijs van het ‘collectief socialistisch denken’ liet de grote Gustav Adolf Schur zijn vriend, tegenstrever en ploegmakker, het pluimgewicht Bernhard Eckstein, zijn gang gaan, terwijl hijzelf de sterke Belg Willy Vanden Berghen in zijn greep hield. Dit gebeurde op de memorabele dag van 13 augustus 1960, hoogtepunt voor de Oost-Duitse wielersport, op de Omloop van de Sachsenring (in eigen vaderland) en 200.000 uitgelaten wielerfanaten juichten de triomf toe. Rijk is de winnaar van die koers nooit geworden, amper een wielertrui met hoge symboliek won hij, maar hij schreef sportgeschiedenis. Wereldkampioen 1960, Bernhard Eckstein is een kleine man die ongelooflijk groot werd in zijn sport, en voor de rest van zijn leven mocht hij van zijn hobby een beroep maken: hij werd sportfotograaf.”

Lees verder “65 jaar geleden: Bernhard Eckstein wordt wereldkampioen”

Francisco Alomar (1928-1955)

Francisco Alomar (1928-1955)

Het is vandaag zeventig jaar geleden dat de Spaanse wielrenner Francisco Alomar is overleden (foto de Wielersite; inkleuring Bernard Paris). Ik moest toen nog vier jaar worden, dus ik kan niet echt beweren dat het een belletje doet rinkelen. Zijn familienaam daarentegen zegt me wél wat en inderdaad, hij was de oudere broer van Jaime Alomar. Toch is de reden waarom ik zijn dood in herinnering wil brengen vooral omdat ik er nu pas ben achter gekomen dat hij één van de vele Spaanse renners is die op training het slachtoffer zijn geworden van roekeloze chauffeurs. Bovendien lees ik dat José Segu, die ik pas onlangs nog heb herdacht, eveneens bij het ongeluk betrokken was. Voor hem liep het gelukkig beter af, maar Francisco Alomar overleed aan een schedelbreuk.

Lees verder “Francisco Alomar (1928-1955)”

Vijf jaar geleden: Fabio Jakobsen (in coma) als winnaar uitgeroepen in Polen

Vijf jaar geleden: Fabio Jakobsen (in coma) als winnaar uitgeroepen in Polen

De Nederlandse kampioen Fabio Jakobsen (foto PB84 via Wikipedia) probeerde Dylan Groenewegen langs zijn rechterflank in te halen, maar de renner van Jumbo-Visma deed beetje bij beetje de deur dicht. De ruimte werd steeds kleiner voor Jakobsen, die de dranghekken aantikte en loodzwaar richting de finishboog werd gekatapulteerd. Ook Groenewegen gleed al vallend over de streep. Uitgerekend de etappe die in het teken stond van de dood van Bjorg Lambrecht vorig jaar is op die manier uitgedraaid op een nachtmerrie. Renaat Schotte voor Sporza aan de finish: “Jakobsen werd in een ziekenwagen afgevoerd. Er zijn verschillende reanimatiepogingen geweest. Hij zou in een kunstmatig coma gebracht zijn.” Ritwinnaar Groenewegen is door de organisatie alleszins gediskwalificeerd en Jakobsen werd uitgeroepen tot dagwinnaar, maar dat is uiteraard allemaal bijzaak.

Lees verder “Vijf jaar geleden: Fabio Jakobsen (in coma) als winnaar uitgeroepen in Polen”

Vijf jaar geleden: Dylan Groenewegen gediskwalificeerd in Polen

Vijf jaar geleden: Dylan Groenewegen gediskwalificeerd in Polen

Dylan Groenewegen (foto Axel VH) kwam in de openingsrit van de Ronde van Polen weliswaar als eerste over de finish, maar de eindsprint werd ontsierd door een horrorval waarbij Fabio Jakobsen in volle vaart de omheining in werd gekatapulteerd. Die omheining kwam daarna in het peloton terecht zodat nog enkele renners zwaar ten val kwamen. De crash werd Groenewegen aangerekend en de Jumbo-Visma-renner, die zelf ook is gevallen, werd gediskwalificeerd en Jakobsen is als winnaar aangewezen. Aangezien Groenewegen bij de val zelf ook een sleutelbeen heeft gebroken, kon hij ’s anderendaags sowieso niet meer starten en was de discussie over een eventuele schorsing op dat moment niet meer noodzakelijk, maar die hangt de renner toch eventueel nog boven het hoofd.

Lees verder “Vijf jaar geleden: Dylan Groenewegen gediskwalificeerd in Polen”

Vijftien jaar geleden: “Vijf regels voor een geslaagd criterium”

Vijftien jaar geleden: “Vijf regels voor een geslaagd criterium”

Vijftien jaar geleden stond er in mijn krant een grappig artikel onder de titel “Vijf regels voor een geslaagd criterium”. En de allereerste regel was natuurlijk “Er moet een grote naam op het podium”. Daarbij moet ik altijd met de glimlach terugdenken aan de tijd dat José in dienst reed van Hennie Kuiper.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Vijf regels voor een geslaagd criterium””