Johan Taeldeman (1943-2017)

Johan Taeldeman (1943-2017)

Onlangs verscheen een nieuw nummer van het tijdschrift Verslagen & Mededelingen van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren, met als titel ‘Drie visies op de frequentste klank van het Nederlands’. Dit nummer, dat handelt over (diverse aspecten van) de sjwa, is opgevat als een postuum eerbetoon aan Johan Taeldeman. Deze aflevering van V&M kost 12 euro voor verzending naar een adres in België, of 16 euro voor verzending naar Nederland. Bestel het themanummer hier. Lees verder “Johan Taeldeman (1943-2017)”

Luc De Ryck vertelt: azijnzekers (Temse) contra oliezekers (Sint-Niklaas)

Luc De Ryck vertelt: azijnzekers (Temse) contra oliezekers (Sint-Niklaas)

Volksvernuft, de vindingrijkheid van het volk, komt ook tot uiting in de spotnamen van steden en gemeenten. Zij zijn over heel de Nederlanden verspreid, maar het talrijkst in Vlaanderen en Friesland. Spotnamen zijn zeer oud, ontstaan in een tijd toen de dorpsgemeenschappen nauwelijks contact met elkaar hadden, waardoor de verschillen des te meer opvielen. Naijver lag niet zelden aan de basis van de bijnaam en heel wat spotnamen zijn uit het leven gegrepen en derhalve vaak niet zo fatsoenlijk (cfr. de talrijke schijters– en zeikers-namen).

Lees verder “Luc De Ryck vertelt: azijnzekers (Temse) contra oliezekers (Sint-Niklaas)”

Luc De Ryck vertelt: verder op wandel in de schatkamer van het Temsese dialect

Luc De Ryck vertelt: verder op wandel in de schatkamer van het Temsese dialect

De bijdrage rond het Temsese dialect heeft zoveel enthousiaste reacties losgeweekt, dat ik Luc De Ryck heb gevraagd er een vervolg aan te breien. Hier komt het. Let wel: deze keer is de hele tekst is in dialectuitspraak geschreven.

Lees verder “Luc De Ryck vertelt: verder op wandel in de schatkamer van het Temsese dialect”

Luc De Ryck vertelt: op wandel in de schatkamer van het Temsese dialect

Luc De Ryck vertelt: op wandel in de schatkamer van het Temsese dialect

Burgemeester Luc De Ryck (rechts op de foto) houdt van zijn Temse, maar ook van zijn Temsese dialect. En terecht, zoals de kleine anekdote die mij is overkomen bewijst. Toen ik aan de Germaanse begon, moesten wij bij professor Willem Pée opgeven welk dialect we spraken. Ik dacht: Temse is misschien toch wel een te kleine entiteit om het een eigen dialect toe te bedelen. Daarom schreef ik op: het Wase dialect. Ik kreeg mijn papier terug met een dikke rode streep er overheen. En aangezien zowel mijn geboorteplaats als toenmalige woonplaats Temse was, had Pée (of één van zijn assistenten, misschien wel Johan Taeldeman of Magda De Vos) er zelf bij geschreven: Temses!

Lees verder “Luc De Ryck vertelt: op wandel in de schatkamer van het Temsese dialect”