Ik kende Theo Kars reeds van een andere omnibus, namelijk “Eros gesluierd” (Amsterdam, Loeb, 1982, 361 blz.), die evenwel geen verhalen van zijn eigen hand bundelde, maar de kaft van “Op zoek naar het geluk” (zie hierboven) wijst in dezelfde erotische richting. Ik heb het reeds eerder geschreven: al die erotische boeken uit mijn bibliotheek dateren uit een periode toen ik nog jong en “onrustig” was, nu zijn ze eigenlijk niet meer aan mij besteed. Toch wil ik dit boek, dat drie romans bevat, een kans geven, ook al omdat het een vrij kleine druk is en als ik dat nù niet meer kan lezen, zal ik het later zéker niet meer kunnen lezen…