35 jaar geleden: folkfestival van Dranouter met Lieve Van Mileghem

35 jaar geleden: folkfestival van Dranouter met Lieve Van Mileghem

Het achtste folkfestival van Dranouter start op vrijdagavond 6 augustus 1982 om 20 u met Couton & Fischer, een Bretoens duo dat o.m. ragtime speelt. Nu ja, sedert dat de Japanners de Kon. Elisabethwedstrijd beheersen verwondert ons niks meer. Minder moeite hebben wij met het Ierse duo dat erop volgt : fiddler Paddy Glackin en zanger Al O’Donnell. In de grote tent wordt de openingsavond afgesloten door Urbi & Orbi. Als Simon & Garfunkel en Kommer & Kwel zich immers konden bekeren tot een reünie, dan konden zij dat ook, oordeelden ze en, halleluja, « De Scheurbuikshow » zag het licht. Het is een volavond programma waarbij Matches en Dubbel Dobbel zullen verbleken. Sjef van Oekel, Kamagurka, Guy Mortier en Tal Van Anderen nemen er aan deel en natuurlijk ook u, beste kijkers, want ook vanavond weer zijn er koelkasten en papegaaien te winnen in onze reusachtige quiz!
’s Avonds zijn in de kleine tent achtereenvolgens Couton & Fischer, Lieve Van Mileghem en Brian Nelson te gast, deze laatste deze maal in gezelschap van gitarist Wigbert Van Lierde. Lieve Van Mileghem zingt eigen composities op teksten van Hugo Claus, Willem Elsschot en andere knaapjes van dit kaliber. Verder ook klassiek werk en uittreksels uit Mistero Buffo. Ze wordt begeleid door een accordeonist en een violist en Hans Verdoodt zingt tweede stem.
Haar eerste single (een productie van vzw Den Appel, Termolenhoflaan 62, 1730 Zellik) is typisch voor haar repertoire. Van Elsschot zingt ze op een bezeten manier Het huwelijk (met een crescendo midden in het lied, zo’n beetje à la Child in time, want dit is weliswaar pure folk, maar dan gelukkig niet voor halfzachten) en van Claus met het gepaste cynisme Het gebed van regeringen op aarde (een profanatie van het Onze Vader). Van diezelfde Claus als toemaatje dan ook nog « De deuren van de tijd » (a capella). Lieve Van Mileghem : geen sopraantje maar onbetwistbaar een nieuw talent aan het firmament.
Dat schreef ik in De Rode Vaan nr.32 van 1982. Het duurde nog drie jaar vooraleer Lieve Van Mileghem een elpee zou uitbrengen en die bevestigde helaas niet het talent dat ik in haar had gezien…
Lees verder “35 jaar geleden: folkfestival van Dranouter met Lieve Van Mileghem”

De tradities van de Nieuwe Scène

Hoe een dubbeltje rollen kan. Destijds splitste de Internationale Nieuwe Scène zich in enerzijds het Collectief, waarvan de leden de volksere Italiaanse Fo-import voorstonden, en anderzijds de Mannen van den Dam, die aan de zogenaamde Brechtiaanse theaterbenadering de voorkeur gaven. Het was een bikkelharde strijd destijds, maar het dubbeltje hotste en botste en uiteindelijk zijn de « Mannen » de « nieuwe esthetiek » gaan aankleven, terwijl het juist het Collectief is dat eerst een Brecht-collage heeft gerealiseerd (« Het ja en het nee van B.B. ») en daarna « Moeder Courage en haar kinderen ». Uit beide producties is nu een muziekselectie gemaakt en op plaat verschenen. Ondertussen wordt nochtans ook de Fo-traditie levendig gehouden met een (voor het Vlaamse landsgedeelte alleen al) derde versie van « Wij betalen niet ! ». Beide producties roepen echter een paar bedenkingen op…
Lees verder “De tradities van de Nieuwe Scène”