Wim Van Rooy over ‘Nieuw België. Een migratiegeschiedenis 1944-1978’ van Tom Naegels

Wim Van Rooy over ‘Nieuw België. Een migratiegeschiedenis 1944-1978’ van Tom Naegels

Al te vaak zijn algemene uitspraken nietszeggend, naar mijn smaak meestal zelfs. Dat migratie van alle tijden is bijvoorbeeld. Tja, het zal wel. Het probleem echter met zulke opmerkingen is dat ze dikwijls een kokette goedkeuring inhouden: in casu dat migratie, omdat ze van alle tijden is, oké is. Het is eigenlijk het al dan niet bedoelde uitgangspunt van ‘Nieuw België. Een migratiegeschiedenis 1944-1978’ (2021, 413 bladzijden) van de Vlaamse schrijver, journalist en columnist Tom Naegels.

Lees verder “Wim Van Rooy over ‘Nieuw België. Een migratiegeschiedenis 1944-1978’ van Tom Naegels”

Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo

Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo

Er was eens… een tijd dat kinderen nog onmondige wezens waren, kleine potjes met grote oren, kleine volwassenen zonder eigen wereld, zonder eigen bewustzijn. Het was de tijd dat ik mijn eerste seksuele fantasieën kreeg bij het lezen over Roodkapje in het bos, de tijd dat Eric Hulsens met rode oortjes over Hans en Grietje hoorde vertellen, de tijd dat er nog opstellen werden gemaakt over « De Herfst » en niet over « De atoomdreiging in het Westen », de tijd dat een kind nog niet aan zijn ouders vroeg in welke mate de Marxistische leerstellingen van toepassing zijn op « Piet Fluwijn en Bolleke », de tijd dat een baby van acht maanden nog niet rondkroop met een sticker « Atoomenergie ? Nee bedankt » op zijn luier. En toen kwam… Jeugd en Theater, later herdoopt in het Brialmonttheater. Hulsens schrijft ingewikkelde theorieën over hoe moeilijk het is voor een kind om kind te zijn, mijn schedel is gaan kalen onder het probleem volwassen te worden, en jeugdliteratuur behandelt nu de krakersproblematiek, het terrorisme, verkrachting en pedofilie.

Lees verder “Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo”

Rik Stallaerts wordt zestig…

Rik Stallaerts wordt zestig…

Vandaag wordt de Gentse filmhistoricus, scenarist, regie-assistent (*) en televisieproducer Rik Stallaerts zestig jaar. Hij was jarenlang producer van F.C. De Kampioenen (**). In die tijd woonde hij in “mijn” appartementsgebouw en soms namen we dan ook samen de trein naar Brussel. Ik herinner me nog dat ik hem bij zo’n gelegenheid eens in verlegenheid heb gebracht door over de esthetiek van een bepaalde pornofilmer te beginnen (wie mij kent, weet dat mijn stem nogal ver draagt). Ik kan dat nu wel begrijpen, maar tegelijk heb ik toch spijt dat ik me de naam van de man in kwestie niet meer kan herinneren, want het was wààr dat hij (zeker voor het genre) een zeer grote aandacht had voor de esthetische vormgeving. Stallaerts was in 1989 ook de auteur van het boek “Rode glamour: bioscoop, film en socialistische beweging”.

Lees verder “Rik Stallaerts wordt zestig…”