Griet Maréchal (1942-2019)

Griet Maréchal (1942-2019)

Uiteraard wil ik ook graag hulde brengen aan Griet Maréchal, wier overlijden ik pas onlangs heb vernomen, naar aanleiding van de verscheiden van haar partner Juul Verhelst. Bovenstaande foto komt van de Facebookgroep “Buren van de Abdij” (zijnde de Sint-Baafsabdij) waarin zij zeer actief was.

Lees verder “Griet Maréchal (1942-2019)”

Juul Verhelst (1932-2020)

Juul Verhelst (1932-2020)

Ik had al een angstig voorgevoelen en vandaag wordt het bevestigd door een “in memoriam” van het DACOB, namelijk dat Juul Verhelst is overleden. Maar nog veel straffer is dat ik op die manier nu ook verneem dat zijn partner Griet Maréchal zes maanden geleden is overleden! Juul en Griet woonden op de Visserij, dus hier vlak achter mijn deur, en wij kwamen elkaar dan ook geregeld tegen. Zij waren elk jaar ook gastheren voor de manifestatie “Dichter aan huis” en daardoor mochten zij telkens een aantal vrijkaarten uitdelen, zo o.a. aan mijn echtgenote en mijzelf. Het was nu al een hele tijd geleden dat wij het koppel nog eens waren tegengekomen. De laatste die ik heb gezien, was Juul en die was op dat moment al heel erg slecht te been, vandaar dus mijn angstig voorgevoel. Maar dat Griet nog eerder zou gaan, is helemààl een donderslag bij heldere hemel. Het spreekt vanzelf dat Gaby en ik zeer aangeslagen zijn door hun beider overlijden.

Lees verder “Juul Verhelst (1932-2020)”

Jan Debrouwere (1926-2009)

Jan Debrouwere (1926-2009)

Het is vandaag al tien jaar geleden dat ik een mail ontving van mijn zeer geachte en geliefde confrater Lode Willems met daarin de volgende trieste mededeling: “Toen ik zo’n maand geleden met Jan Debrouwere belde, zei hij me dat hij nog maar eens naar het ziekenhuis moest. Dat was de laatste paar jaren wel al meer gebeurd, zo om het halve jaar, voor een controle. Deze keer kon het wel wat langer duren, vertelde hij me. En ik had niet door dat het ernstiger was. Intussen ben ik trouwens zelf ook nog eens het ziekenhuis ingedoken. Niet voor lang, even naar de spoeddienst cardiologie om mijn op hol geslagen hartpomp te kalmeren, van 211 slagen per minuut tot een rustiger 60. Vorige week liep ik te denken aan Jan, en dat ik hem toch eens zou gaan opzoeken. Maar ik ken mezelf, ik reageer traag. En eens te meer heb ik niet snel genoeg geluisterd naar wat mijn onderbewustzijn me influisterde. Dinsdag kreeg ik een mail: Jan Debrouwere overleed in de nacht van 1 op 2 juni in het Universitair Ziekenhuis van Antwerpen…”
Lees verder “Jan Debrouwere (1926-2009)”

S.O.S. aan alle autorijders

Ik heb een hekel aan “beroepsbrievenschrijvers”. En dan heb ik het niet over de vader van Walter Van den Broeck die net zoals mijn tante Jeanne de Grote Wereldleiders aanschrijft om hun aandacht te vestigen op deze of gene onrechtvaardigheid. Nee, ik heb het over die sjarels die haast dagelijks naar alle Vlaamse kranten hun opinie over ’t een of ’t ander opsturen. Rudolf Laplae uit Menen bijvoorbeeld die geen dag laat voorbijgaan om de N-VA aan te vallen, Bart De Wever in het bijzonder en de Vlamingen in het algemeen. De enige uitzondering is in mijn ogen Staf De Wilde, die zich daaraan ook soms wel eens wil bezondigen, maar die dat dan toch met waardevolle elementen en vooral in een prachtige stijl doet. Hij heeft het briefschrijven tot een kunst verheven. Dat zou ik van mezelf zeker niet durven beweren, vandaar dat ik slechts met mondjesmaat met een lezersbrief voor de dag kom. In het begin van de jaren tachtig heb ik me in De Gentenaar toch in een discussie gemengd die liep onder de titel “S.O.S. aan alle autorijders”. Het grappige was dat op dezelfde dag ook nog een brief van Juul Verhelst over hetzelfde onderwerp verscheen. Daarom geef ik hier onze beide brieven weer, met een korte redactionele reactie.
Lees verder “S.O.S. aan alle autorijders”