Op 13 oktober 2007 was Mustafa Stitou in Gent te gast bij Griet Maréchal en Juul Verhelst in het kader van “Dichter aan huis”.

Opmerkelijk was de tedere ironie, waarmee hij afrekent met zijn islamitische opvoeding. Waardoor het in zekere zin geen “afrekening” is, maar gewoon een beredeneerd afstand nemen. Het meest opvallend was zijn uitleg over zijn povere beheersing van het Marokkaans. Hij noemde het zelf het niveau van een “kindertaaltje”. Vandaar ook dat hij met zijn ouders (zijn vader is intussen overleden), die Nederlands onkundig waren, nooit op een diepgaande manier heeft kunnen discussiëren over de manier waarop hij tegen zijn afstamming aankeek. En zo vindt dat zijn weg naar zijn poëzie. Kortom, het was een zeer aangename kennismaking.
Mustafa Stitou werd geboren in Marokko in 1974, maar groeide op in Lelystad. In 1993 ging hij geschiedenis en filosofie studeren in Amsterdam. Dankzij Remco Campert stond Stitou in 1994 op Poetry International. In datzelfde jaar werd zijn debuutbundel Mijn vormen genomineerd voor de C.Buddingh’-prijs. Op uitnodiging van het Nationaal Comité 4 en 5 mei schreef hij in 1999 een gedicht dat op 4 mei werd voorgedragen. In 2003 schreef hij teksten voor de Filmmuseum Biënnale. Hij won in 2004 de prestigieuze VSB Poëzieprijs voor zijn derde bundel Varkensroze ansichten. Op het Gedichtenbal 2009 werd bekendgemaakt dat Stitou de nieuwe stadsdichter van Amsterdam werd als opvolger van Robert Anker. Dit was hij tot 18 mei 2010, Frank Starik nam daarna het stokje over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s