85 jaar geleden: Jefke Bruyninckx wint wedstrijd om De Witte te spelen

85 jaar geleden: Jefke Bruyninckx wint wedstrijd om De Witte te spelen

85 jaar geleden won Jefke Bruyninckx een wedstrijd om te bepalen wie De Witte mocht spelen in de gelijknamige film van de Duits-Vlaamse filmregisseur Edith Kiel (1904-1993), al werd de film aan de man waarmee ze samenleefde, Jan Vanderheyden (1890-1961), toegeschreven.
Lees verder “85 jaar geleden: Jefke Bruyninckx wint wedstrijd om De Witte te spelen”

“Het luisterlied zal niet meer sterven”

“Het luisterlied zal niet meer sterven”

In 1987 bracht ene Peter Colpaert de elpee “Het luisterlied zal niet meer sterven” uit. Met nummers als “Nu je hemel niet meer blauw is”, “Speen in Spain” en “Van Roodkapje en de boze wolf” bewees hij dat het luisterlied zo dood is als een pier. (*) Want ik wil hier kleinkunst zeer duidelijk afbakenen: het is kleine kunst. Dit houdt geen appreciatie in, maar wel een objectieve beperking. Zeer verdienstelijke mensen als Johan Verminnen of Raymond van het Groenewoud die een heuse popgroep met zich mee zeulen kunnen op die basis niet tot de kleinkunst worden gerekend.

Lees verder ““Het luisterlied zal niet meer sterven””

De tijd dat ze me Jackie noemden

« Brel is zeker Beethoven niet, en ook niet Goethe, maar ik zou het fijn vinden te weten dat wat ik doe op mijn terrein even goed is als wat hij doet op het zijne. Striptekenen mag dan al geen kunst zijn, binnen het domein van de ontspanningsmedia schat ik het vrij hoog, even hoog als chansons ». Aan het woord is Charles « Snoopy » Schulz, duidelijk een serener man dan platenhandelaar Jo Van Eetvelde die met Vlaamse fierheid verklaart : « Ik verkoop liever en beter Vader Abraham en zijn smurfen dan Meneer Brel ».
Lees verder “De tijd dat ze me Jackie noemden”