Het is vandaag al tien jaar geleden dat de Amerikaanse acteur Mickey Rooney, een van de grote sterren van filmstudio MGM in de jaren dertig en veertig, is overleden. Hij was 93 jaar oud geworden.
Lees verder “Mickey Rooney (1920-2014)”
Gelukkig was er als afsluiter van een rampzalig seizoen in het Gentse Arcatheater het enig mooie “Keten der vernederingen” naar de roman “Het congres” van Botho Strauss (1989). Terecht werd op locatie in het Pand gespeeld, want op die manier werd het koele, afstandelijke karakter van een theaterzaal vermeden en werden de toeschouwers dichter bij de actie, of veeleer: het erotische spel, betrokken.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “De keten der vernederingen” van Botho Strauss”
Het is vandaag al tachtig jaar geleden dat de populaire Nederlandse zanger Willy Derby op 58-jarige leeftijd is overleden aan een hartaanval tijdens seksuele betrekkingen.
Lees verder “Willy Derby (1886-1944)”
Voor zijn dertigste verjaardag, die hij echt als traumatisch ervaart, wordt Hugo Claus gevierd door de Bezige Bij. Herman Teirlinck stuurt hem dertig rozen én een scheldbrief om er hem bovenop te helpen dat hij voortaan afstand zal moeten nemen van de mooie jongen, die alle meisjes kon krijgen.
Lees verder “65 jaar geleden: Hugo Claus wordt dertig…”
« Voor het laatst vernam men Dantons geweldige stem, toen hij de voorspelling uitstiet: ‘Men offert ons op aan de eerzucht van enige laffe rovers, maar zij zullen niet lang de vruchten hunner misdadige overwinning genieten. Ik trek Robespierre mede… Robespierre volgt mij!’ Deze voorspelling zou bewaarheid worden. De Dantonisten werden de 5e april 1794 naar het schavot gevoerd. Zij stierven moedig en Danton eiste van de beul, dat hij zijn hoofd aan het volk zou vertonen, wat ook geschiedde (*). Zo eindigde Danton, wiens stormachtige werkkracht eens Frankrijk voor de aanval van het buitenland en de reactie van het binnenland gered had, zijn leven. Hij was een man der wilde, woeste opwellingen, maar niet iemand van stelselmatige barbaarsheid. » (De Fransche Revolutie aan het volk verhaald door Wilhelm Blos, 1889).
Robespierre, die twee maand later door dezelfde guillotine zou onthoofd worden, had verklaard : « De volksregering berust in vredestijd op deugd, in tijden van revolutie op deugd en terreur: omdat de deugd anders machteloos is… »
Het is al 95 jaar geleden dat Hugo Claus en Joe Meek werden geboren. Over eerstgenoemde hieronderstaand verhaal.
Lees verder “Hugo Claus: “Maar ik wil helemaal niet geboren worden!””
Het is ook al dertig jaar geleden dat de Nederlandse wielrenner Cor Wals is overleden.
Lees verder “Cor Wals (1911-1994)”
De Nederlandse actrice Willeke van Ammelrooy viert vandaag haar tachtigste verjaardag. Zij was (en is) voor mijn generatie het eerste voorbeeld van wat ik zou willen noemen “het tastbare naakt”. Uiteraard was Willeke even ongenaakbaar als de Franse, Engelse of Amerikaanse meisjes die we naakt op het witte doek konden aanschouwen, maar aangezien het om Vlaamse films ging, voelde het aan alsof ze meer bereikbaar was dan Brigitte Bardot of Jane Fonda, om maar die te noemen. De scène waarover ik het heb, is uiteraard die uit “Mira” (1971) van Fons Rademakers, waarin Jan Decleir haar leert zwemmen. Toch heb ik als foto voor haar volgende Vlaamse film gekozen, namelijk “Louisa of een woord van liefde” van Paul Collet en Pierre Drouot uit 1972. Uiteraard omdat het hier een emblematisch beeld betreft, geënt op het beroemde schilderij “Le déjeuner sur l’herbe” van Edouard Manet.
Lees verder “Willeke van Ammelrooy wordt tachtig…”
Vijf jaar geleden trad de zes-koppige groep Grupetto op in zaal Roxy te Temse. Zij zetten de memorabele George Gershwin in de spotlights door “Rhapsody in Blue” uit te voeren, “Swanee” en nog andere van zijn composities. Wie van muziek houdt kan niet voorbijgaan aan Gershwin omwille van zijn baanbrekend werk: hij creëerde een mengvorm van jazz en klassieke muziek.
Lees verder “Vijf jaar geleden: Grupetto speelt Gershwin”
Fons Mariën las “Het vervallen huis van de islam” van Ruud Koopmans. Het was zijn derde leestip.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Het vervallen huis van de islam” van Ruud Koopmans”
