Wij van de vrijwillige brandweer zijn er helemaal klaar voor. Inscrits et bien préparés, comme vous voyez. Met ook nog wat EXTRA pétrole onder de klak. Dat zit dus wel snor. Avis à Pouleke et tous les autres: op de meet worden de prijzen verdeeld. Wij staan op punt !!!
Theo Buiting
Lees verder “Le week-end prochain: Het Volk & Kuurne.”
Coronatijd, opruimtijd. Geen file op de A-zoveel maar wel voor de milieustraat. De kringloopwinkels zitten tot de nok toe vol. Uit mijn mancave heb ik ook al enkele steekwagentjes wielerliteratuur naar een andere grot weten te transfereren. Maar er blijven toch nog wel enige werkjes die je niet zómaar wegdoet. Relicten uit het stenen tijdperk van het wielrennen. Althans in de ogen van de meer eigentijdse fietsliefhebber.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Coronatijd, opruimtijd””
Mijn Nederlandse correspondent Theo Buiting had in de corona-tijden weer een verhaaltje klaar. De titel luidde deze keer: Bike & coffee… (Op bovenstaande foto v.l.n.r. Jos Timmerman, Herman van Loo, Jan Nueten, Rik van Looy en Henri de Wolf, benevens twee dienstertjes van het Mecki café.)
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Bike & coffee””
Ja, met die drie koningen dat is natuurlijk een heel verhaal. Hoe die wegstoven in de woestijn! Het was nog in de randen van de nacht en slechts één enkele ster flonkerde nog heel helder aan het zwerk.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Een modern sprookje: Drie Koningen in lockdown””
Afgelopen woensdag, ondanks de krona, toch nog de Waalse Pijl kunnen bekijken, thuis voor de buis. Wallonië, hoe vaak hadden we daar niet de voetriempjes aangetrokken. In het Hameau des Cahottes (Keien Gehucht) van Horion-Hozémont, Fize-Fontaine, Vottem en Cras-Avernas. Om maar willekeurig een paar buitenplaatsen in het Luikse te noemen. Bepaald geen arcadia in die dagen.
Lees verder “Vijf jaar geleden: L’Italia farà da sé”
Mijn Nederlandse medewerker Theo Buiting had vijf jaar geleden in de corona-tijden weer een verhaaltje klaar. De titel luidde “Koers is rock’n’roll!”
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Koers is rock’n’roll!””
Mijn Nederlandse correspondent Theo Buiting had in de corona-tijden van vijf jaar geleden weer een verhaaltje klaar. De titel luidt “Toedie froedie, ouwe loedie”…
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Toedie froedie, ouwe loedie””
Dezer dagen herlas ik nog een biografie van Kees Pellenaars, fameus ploegleider. Geschreven in 1973 door Pierre Huyskens, eveneens een gevierd fenomeen, journalistiek wel te verstaan. In de epiloog ging het nog over verdwenen wielerbedevaarten en niet meer bestaande coureursgebeden. Als ze ze nog bidden, bidden ze een klagelijke Litanie. Wie zouden we kunnen invullen als remplaçant van Merckx?
Theo Buiting
Lees verder “Theo’s Buitelingen (71): rennerslitanie”
Kimberley Pienaar (Le Court de Billot) wint verrassend bij de dames Luik-Bastenaken-Luik. De commentatoren houden het meestal kortheidshalve op “Le Court”. Het is ook wat ingewikkeld om die naam niet te verhaspelen. Ze is van Mauritius, uit Curepipe op het midden van het eiland. Het is al van heel lang geleden dat we nog eens een renner uit dat verre Mauritius op Europese bodem zagen acteren. Het was de eerste renner van kleur namelijk Hypolite Figaro , bij verkorting Vendredi genoemd. Er zit dik honderd jaar tussen en Kimberley is roomblank, maar dat doet er even niet toe. Het was en is MAURITIUS BOVEN !!
Theo Buiting (foto Hoebele – Eigen werk)
Lees verder “Theo’s Buitelingen (70): Kimberley en Hypolite”
Een dezer dagen mocht ik een uitvergroting (100 x70 op paneel) van een meer dan prachtige foto ophalen bij Piet Kuntzelaers, 90 jaar inmiddels. Piet, wereldberoemd in Tegelen en omstreken, wielrenner, schilder, schaker, schrijver, verteller én vele jaren lang uitbater van dé sportzaak ter plekke.
Lees verder “Theo’s Buitelingen (69): foto van een aantal iconische renners in Baarlo 1965”
dagelijks iets degelijks 