Categorie: theo’s buitelingen

Theo’s Buitelingen (72): nog een vergeten renner

Theo’s Buitelingen (72): nog een vergeten renner

Komende vrijdag komt dé Frank Heinen vertellen over vergeten renners. In de Velosoof te Eindhoven. In de voormalige parochiekerk van Antonius van Padua en O.L.V. van Onbevlekt Ontvangen. Voor Einhovenaren is dat de “Steentjeskerk” (lees: stintjes) een echt monumentaal gebouw opgetrokken in Kunrader natuursteen. Naar voorbeeld van een Romeinse basiliek.
Maar och ja die kerken, er is zowat niets meer van over, ze worden nu zelfs al in de kleinste dorpen omgekat tot appartementen.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (72): nog een vergeten renner” →

Le week-end prochain: Het Volk & Kuurne.

Le week-end prochain: Het Volk & Kuurne.

Wij van de vrijwillige brandweer zijn er helemaal klaar voor. Inscrits et bien préparés, comme vous voyez. Met ook nog wat EXTRA pétrole onder de klak. Dat zit dus wel snor. Avis à Pouleke et tous les autres: op de meet worden de prijzen verdeeld. Wij staan op punt !!!

Theo Buiting

Lees verder “Le week-end prochain: Het Volk & Kuurne.” →

Vijf jaar geleden: “Coronatijd, opruimtijd”

Vijf jaar geleden: “Coronatijd, opruimtijd”

Coronatijd, opruimtijd. Geen file op de A-zoveel maar wel voor de milieustraat. De kringloopwinkels zitten tot de nok toe vol. Uit mijn mancave heb ik ook al enkele steekwagentjes wielerliteratuur naar een andere grot weten te transfereren. Maar er blijven toch nog wel enige werkjes die je niet zómaar wegdoet. Relicten uit het stenen tijdperk van het wielrennen. Althans in de ogen van de meer eigentijdse fietsliefhebber.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Coronatijd, opruimtijd”” →

Vijf jaar geleden: L’Italia farà da sé

Vijf jaar geleden: L’Italia farà da sé

Afgelopen woensdag, ondanks de krona, toch nog de Waalse Pijl kunnen bekijken, thuis voor de buis. Wallonië, hoe vaak hadden we daar niet de voetriempjes aangetrokken. In het Hameau des Cahottes (Keien Gehucht) van Horion-Hozémont, Fize-Fontaine, Vottem en Cras-Avernas. Om maar willekeurig een paar buitenplaatsen in het Luikse te noemen. Bepaald geen arcadia in die dagen.

Lees verder “Vijf jaar geleden: L’Italia farà da sé” →

Theo’s Buitelingen (71): rennerslitanie

Theo’s Buitelingen (71): rennerslitanie

Dezer dagen herlas ik nog een biografie van Kees Pellenaars, fameus ploegleider. Geschreven in 1973 door Pierre Huyskens, eveneens een gevierd fenomeen, journalistiek wel te verstaan. In de epiloog ging het nog over verdwenen wielerbedevaarten en niet meer bestaande coureursgebeden. Als ze ze nog bidden, bidden ze een klagelijke Litanie. Wie zouden we kunnen invullen als remplaçant  van Merckx?

Theo Buiting

Lees verder “Theo’s Buitelingen (71): rennerslitanie” →

Theo’s Buitelingen (70): Kimberley en Hypolite

Theo’s Buitelingen (70): Kimberley en Hypolite

Kimberley Pienaar (Le Court de Billot) wint verrassend bij de dames Luik-Bastenaken-Luik. De commentatoren houden het meestal kortheidshalve op “Le Court”. Het is ook wat ingewikkeld om die naam niet te verhaspelen. Ze is van Mauritius, uit Curepipe op het midden van het eiland. Het is al van heel lang geleden dat we nog eens een renner uit dat verre Mauritius op Europese bodem zagen acteren. Het was de eerste renner van kleur namelijk Hypolite Figaro , bij verkorting Vendredi genoemd. Er zit dik honderd jaar tussen en Kimberley is roomblank, maar dat doet er even niet toe. Het was en is MAURITIUS BOVEN !!

Theo Buiting (foto Hoebele – Eigen werk)

Lees verder “Theo’s Buitelingen (70): Kimberley en Hypolite” →