Categorie: opera

Dertig jaar geleden: José Azocar in The Cardiff Singer of the World

Dertig jaar geleden: José Azocar in The Cardiff Singer of the World

José Azocar, een Chileense tenor, was al 35 toen hij in The Cardiff Singer of the World 1995 het Lamento di Federico (Cilea) zong. Hij is een “natuurlijke” tenor, daarmee bedoel ik dat hij dicht tegen een baritonstem aanleunt, wat de “normale” stem is voor een man. Misschien is hij de “grote vedette” die men bij het begin van de uitzending in het vooruitzicht stelde, want daarna pakte hij met “Nessun dorma” uit en men blijft toch altijd maar uitkijken naar een opvolger voor “de drie tenoren”, nietwaar? En hij was het! Critici, publiek, ikzelf, iedereen tevreden. Men vraagt zich wel waar hij 34 jaar lang gezeten heeft. Dat schreef ik dus vol enthousiasme in 1995, maar sindsdien werd – voor zover ik weet – van de man niks meer vernomen. Hij zit nog wel in het circuit, maar hij springt er dus niet bovenuit, zoals ik had verwacht.

Ronny De Schepper

25 jaar geleden: Maria Fortuna in “Il Viaggio a Reims”

25 jaar geleden: Maria Fortuna in “Il Viaggio a Reims”

De Amerikaanse Maria Fortuna viel als de excentrieke gravin van Folleville in “Il Viaggio a Reims” inderdaad op door een excentriek kleed met een split tot aan haar kruis en een decolleté tot aan haar navel. Dat laatste is wat overdreven, maar kom, er mag al eens gelachen worden, zeker bij Rossini! Gelachen werd er b.v. wanneer de verschillende nationaliteiten (het was een concertante opvoering, maar er werd toch “geacteerd”) hun nummertje mogen doen (op televisie heb ik zelfs eens een versie gezien waarin de “deelnemers” niet enkel in de typische klederdracht van hun land te zien zijn, maar daarbovenop met een bijpassende vlag!).

Lees verder “25 jaar geleden: Maria Fortuna in “Il Viaggio a Reims”” →

Dino Zandegu wordt 85…

Dino Zandegu wordt 85…

Vandaag wordt de Italiaanse wielrenner en ploegleider Dino Zandegu 85 jaar. Hij kreeg de bijnaam Il cantante, de zingende sprinter, omdat hij na elke overwinning het publiek trakteerde op een lied. Zo zong hij na zijn overwinning in de Ronde van Vlaanderen in 1967 O Sole Mio, ook al had het die dag pijpenstelen geregend. Hij was prof van 1964 tot 1972. Na zijn carrière was Zandegù ploegleider bij achtereenvolgens G.B.C., Mecap, Hoonved-Bottecchia, Malvor, ZG Mobili en Brescialat. (Wikipedia)

Lees verder “Dino Zandegu wordt 85…” →

Boris Pasternak (1890-1960)

Boris Pasternak (1890-1960)

Het is vandaag ook al 65 jaar geleden dat de Russische schrijver Boris Pasternak is overleden. Bij ons is hij vooral bekend door “Dr.Zhivago”, dat destijds verboden werd in de Sovjetunie en waarvoor hij dan in 1958 prompt de Nobelprijs kreeg, want zo ging dat in die tijd. Merkwaardig genoeg is Pasternak ooit wel ter sprake gekomen in De Rode Vaan, maar dan niet met “Dr.Zhivago”, maar wel naar aanleiding van een opera, die onze medewerker Guillaume Maijeur zowaar in Wuppertal was gaan bekijken…

Lees verder “Boris Pasternak (1890-1960)” →

65 jaar geleden: Leontyne Price als Aida…

65 jaar geleden: Leontyne Price als Aida…

De Amerikaanse sopraan Leontyne Price is 98 op dit moment. Ze is het bekendst voor haar Verdi-vertolkingen, met name de rol van Aïda (zie foto). Vandaag is het precies 65 jaar geleden dat ze als eerste zwarte deze rol mocht vertolken in de Scala van Milaan. (Nota bene: Aida is een Ethiopische prinses en is dus sowieso zwart…)

Lees verder “65 jaar geleden: Leontyne Price als Aida…” →

Antonio Salieri (1750-1825)

Antonio Salieri (1750-1825)

Vandaag is het precies 200 jaar geleden dat de Italiaanse componist Antonio Salieri is gestorven. We herinneren ons hem vooral in de gedaante van Murray F.Abraham (foto) in de film “Amadeus” van Milos Forman en dus zijn we geneigd hem als Mr.Middelmaat af te schilderen in vergelijking met de goddelijke Mozart. Dat is uiteraard een vertekend beeld. Akkoord dat zijn opera’s loodzwaar zijn en nu terecht haast nooit meer worden opgevoerd (ten hoogste misschien eens als curiosum), maar dan moet men wel weten dat ze in de achttiende eeuw toch veel populairder waren dan die van Mozart zelf, die daarentegen wel veel beter de tand des tijds hebben doorstaan. Maar ik heb ook een CD’tje met twee concerti voor pianoforte, uitgevoerd door Andreas Staier en het Concerto Köln, en die zijn helemààl niet zwaar op de hand. Integendeel, ik luister daar met veel genoegen naar…

Lees verder “Antonio Salieri (1750-1825)” →

Dertig jaar geleden: Peter Ickx in “Schermen”

Dertig jaar geleden: Peter Ickx in “Schermen”

Peter Ickx is een Antwerpse contratenor die zich tot een experiment liet verleiden in het televisieprogramma “Schermen”: hij nam het op tegen de “castraat” uit “Farinelli”. Dat ik hem op dat moment totaal niet kende, lag niet zozeer aan het feit dat hij sinds 1990 vooral in Duitsland werkt, maar vooral dat hij zich daar specialiseert in hedendaagse opera’s. Zo was hij de geest Ometh in “Golem” van John Casken en Captain Crap in “Ubu” van Andrew Toovey.

Ronny De Schepper