In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Enige tijd geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom vissen wij er elke dag ééntje weer op…
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Basisboek oosterse filosofie””
Fons Mariën las Aria van Sylvia Broeckaert…
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (317)”
De auteur van Rusteloosheid. Pleidooi voor een mateloos leven, de Gentse filosoof Ignaas Devisch, probeert in dit boek een andere kijk te geven op het verschijnsel rusteloosheid. Waar talrijke boeken ervan uitgaan dat de drukte en de snelheid van het leven stress veroorzaken en dan pleiten voor een vorm van langzamer leven, probeert deze auteur diezelfde problematiek op een geheel andere manier te bekijken. Vooreerst maakt hij een onderscheid tussen onrust (meer het gevolg van externe factoren, zoals tijdsdruk, prestatiedwang…) en rusteloosheid (meer eigen aan de mens zelf). Ignaas Devisch stelt vast dat we meer vrije tijd hebben dan vroeger, maar toch die vrije tijd volstoppen met allerlei activiteiten. Dat komt vanuit die rusteloosheid, waardoor we niet rustig en stil in een kamer kunnen zitten (verwijzend naar een bekende gedachte van Pascal).
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Rusteloosheid” van Ignaas Devisch”
Leeuwerik is de koosnaam van de vrijgezelle dochter van een wat ouder echtpaar, anno 1899 in een Hongaars provinciestadje. Ze zorgt uitstekend voor haar ouders, doet het huishouden en kookt heerlijk. Haar ouders doen op hun beurt hun best om haar gelukkig te maken, maar ze hebben de hoop op een geschikte partner voor Leeuwerik (die omschreven wordt als lelijk en al 35 is) opgegeven. In de nazomer vertrekt Leeuwerik voor een weekje vakantie naar familie op het platteland. Deze week verandert heel wat in het leven van het echtpaar, dat plots de geneugten van het stadsleven ontdekt…
Lees verder “Honderd jaar geleden: “Leeuwerik” van Dezsö Kosztolányi”
Fons Mariën las Het gender-experiment van Martin Harlaar…
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (316)”
Stefan Hertmans kreeg in de jaren tachtig van zijn grootvader (langs moeders kant) Urbain Martien een dagboek. Hij liet het jarenlang gesloten liggen. Later nam hij ter hand en ontdekte dat zijn grootvader schreef over zijn armoedige jeugd in Gent in de jaren 1900, zijn deelname als (front-)soldaat aan de gruwelijke Wereldoorlog I, en nadien over de pijn van het verliezen van een geliefde aan de Spaanse griep. Hertmans gebruikt dit dagboek als basis voor zijn boek “Oorlog en terpentijn” over het leven van zijn grootvader, die als niet onverdienstelijk amateurschilder probeerde met de spoken van het verleden om te gaan. Een heel pakkend en boeiend boek! Het opent de ogen van de eigentijdse lezer op het harde leven hier zowat een eeuw geleden. Meesterlijk geschreven. Speelt zich grotendeels af in en om Gent, met uitzondering van de oorlogsjaren (dus niet Nieuwpoort zoals hier getagd!).
Fons Mariën, 22/11/2013
Fons Mariën las De belofte van Damon Galgut (Rob van der Veer, translator)
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (315)”
De ondertitel van het boek “In naam van God” luidt: Elke dag een aanslag. Het boek bevat inderdaad een heel uitvoerige lijst van aanslagen gepleegd in het hele jaar 2017, aanslagen die gepleegd zijn in naam van God. Dit dagboek wordt voorafgegaan en gevolgd door meer theoretische hoofdstukken over geweldpleging in naam van een religie. De auteurs gebruiken hiervoor het begrip theoterrorisme (naar het Griekse theos). De auteurs, Paul Cliteur en Dirk Verhofstadt, zijn bekende vrijzinnigen en hebben een kritische houding tegenover godsdienst. In feite behandelen ze hoofdzakelijk de monotheïstische godsdiensten, die ze het meest voor geweld verantwoordelijk achten. Voor een deel behandelen ze dit vanuit de leerstellingen van de godsdienst, voor een deel ook historisch, met concrete gegevens over concrete gewelddaden (b.v. tegen Gandhi, Rabin, Sadat, Theo Van Gogh, de fatwa tegen Salman Rushdie…). Ze onderzoeken ten slotte ook nog de mogelijkheden om in casu de islam te hervormen, meer Europees of liberaal te maken, aan de hand van een aantal voorbeelden van dergelijke moslimhervormers uit Europa en de VS. Dit boek is boeiende lectuur en zet zich af tegen het postmoderne cultuurrelativisme die erop uit is godsdiensten (in casu vaak de islam) uit de wind te zetten als het om terrorisme gaat.
Fons Mariën, 15/11/2018
De befaamde Australische kunstcriticus Robert Hughes schreef in 2003 deze biografie van de schilder en etser Francisco de Goya y Lucientes (1746-1828). Goya kwam uit een bescheiden milieu van Zaragoza en bracht het tot hofschilder onder Carlos III, Carlos IV en Fernando VII. Goya had een lang leven, en maakte een bewogen tijd van Spanje mee : het ancien régime, de Napoleontische oorlogen (1808-1814) en vervolgens de restauratie. Dit boek leest dus tegelijk als een biografie van de kunstenaar én als een stuk geschiedenis van Spanje, dat hier niet zo bekend is. Ik heb al sinds lang een grote bewondering voor Goya en zijn werk. Deze biografie (die al lang in mijn boekenkast ongelezen stond) was voor mij dus echt boeiend. Hughes slaagt erin een goed tijdsportret te schetsen, samen met een nauwkeurig beeld van de kunstenaar en zijn werk.
Fons Mariën, 28/01/2019
Fons Mariën las Zwartkijkers van Herman Vuijsje. Het was zijn 48ste leestip.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Zwartkijkers” van Herman Vuijsje”
dagelijks iets degelijks 