Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca

Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca

Bij Arca kon men zich dertig jaar geleden niet herpakken (integendeel) met “Sinte Vrouw”, een stuk (?) zonder regisseur met alleen Jo Decaluwe zelf voor “advies”. Eigenlijk is dit immers een puur zelfbevredigend “spectacle coupé”, zoals ze het zelf noemen, van vier actrices die voorzien waren als “Vrouwen van Baekelandt”, een spel op muziek van Dirk Van Esbroeck, maar toen regisseur Mark Peeters zijn voet werd verbrijzeld, ging de productie niet door, maar besloten de vier toch maar “iets” te brengen rond “de” vrouw. De scenografie was van Geert De Rodder, wat betekent dat hij de belichting deed, want van een echt decor is geen sprake.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca”

25 jaar geleden: “De Parochiezaal” van Hugo Van Laere

25 jaar geleden: “De Parochiezaal” van Hugo Van Laere

Het Arcatheater pakte 25 jaar geleden uit met een project van huisregisseur Hugo Van Laere, dat de titel “De Parochiezaal” meekreeg, maar naar zijn eigen zeggen had het net zo goed “Het Volkshuis” kunnen heten. De titel refereert immers aan de kleine gemeentelijke zalen waar in lang vervlogen tijden reizende gezelschappen met een staalkaart van het Vlaamse toneel uitpakten.

Lees verder “25 jaar geleden: “De Parochiezaal” van Hugo Van Laere”

Dertig jaar geleden: “Drek” van Robert Schneider

Dertig jaar geleden: “Drek” van Robert Schneider

Alweer een verloren avond in het theater, dat was mijn gevoel bij “Drek” van Robert Schneider, opgevoerd in Arca in een regie en decor van Chris Vanneste (die zijn burgerdienst doet bij Arca als… technieker). Jo De Meyere heeft zelf deze tekst gekozen om daarmee heel duidelijk stelling te nemen tegen het opkomende fascisme. Heel lovenswaardig dus maar dit stuk blijft niet enkel in de goede bedoelingen steken, het heeft misschien zelfs het omgekeerde effect! De Meyere speelt hierin een gastarbeider die zichzelf “Sad” noemt als afkorting van “Saddam”. Op het einde zal blijken dat hij helemaal niet zo heet, maar dat het enkel uitgevonden is om de woordspeling “Ik heet Sad, dat betekent droevig in het Engels, maar ik ben helemaal niet droevig” tot in den treure te gebruiken.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Drek” van Robert Schneider”