“The Kid” is een Amerikaanse stille komedie-dramafilm, geschreven, geproduceerd, geregisseerd door en met in de hoofdrol Charlie Chaplin. Jackie Coogan speelt zijn adoptiefzoon en rechterhand. Jackie Coogan was met zijn zes jaar reeds een “ancien” in het vak, want hij had toen hij amper zestien maanden oud was reeds z’n eerste filmrol te pakken!
Dit was Chaplins eerste lange speelfilm als regisseur. Het was een enorm succes en de op één na meest winstgevende film van 1921, na “The Four Horsemen of the Apocalypse” met Rudolph Valentino. In 2011 werd “The Kid” door de Library of Congress geselecteerd voor opname in het National Film Registry van de Verenigde Staten vanwege de “culturele, historische of esthetische betekenis”. “The Kid”, met zijn gedurfde combinatie van komische en dramatische elementen, wordt algemeen beschouwd als een van de beste films uit het tijdperk van de stomme film.
In september 1921 brengt Chaplin een bezoek aan Engeland en is er o.a. te gast bij H.G.Wells, samen met A.A.Milne. Hij maakt voor hem een tekening van zichzelf die Milne aan Marjorie geeft, de vijftienjarige dochter van zijn broer Ken.
Op 25 december 1921 verschijnt in “The Observer” een artikel onder de titel “Cinemas for the intelligent? Need for specialised picture houses”. “It may sound like high treason to suggest that there are people who do not find Charlie Chaplin particularly amusing, and who are bored by the sentimental American romance; but so it is,” zo begint het artikel. De auteur stipt aan dat “these exceptional people” weliswaar eigen boeken, eigen theaters en eigen kranten en tijdschriften hebben, maar dat ze in de bioscoop niet terecht kunnen. Volgens hem is dit eenvoudigweg omdat het Charlie Chaplin-publiek (het is duidelijk dat hij vooral op Chaplin gebeten is) voorlopig genoeg zaad in het bakje brengt, zodat de filmindustrie zich niet geroepen voelt nieuwe publieken aan te boren. Hij geeft toe dat dit nieuwe publiek iets moeilijker te behagen zal zijn, maar hij stipt aan dat zeker in een beginfase alleen al de aankondiging dat een bioscoop zich tot “thoughtful people” richt, succes zal hebben. Best mogelijk als je nagaat dat er, zelfs nu, nog altijd weekbladen zijn die uitpakken met de slogan: “voor mensen die denken”… Hij stelt voorop dat één “highbrow” cinema per 100.000 inwoners ongeveer leefbaar zou zijn, maar dat in “theatersteden” als Londen, Birmingham en Manchester er vast en zeker méér kunnen zijn. Hoe ziet zo’n “intelligent” programma er dan uit? Nieuws, een reis- of wetenschappelijke documentaire en een korte fictiefilm. Deze film zou echter niets te maken mogen hebben met Chaplin (alweer) of romantiek, want die twee publieken mengen heeft geen enkele zin, zo zegt de auteur. Hoe blasé het allemaal ook mag klinken, ergens heeft hij wel gelijk als hij zegt dat de film zich meer moet differentiëren, want dat het een medium is dat meer capaciteiten in zich draagt dan b.v. het theater.
In 1919 richt Chaplin United Artists op, samen met D.W.Griffith, Douglas Fairbanks en Mary Pickford, maar door zijn contractuele verplichtingen kan hij pas vanaf 1923 voor zijn eigen firma gaan werken. “A woman in Paris” is zijn eerste eigen film, waarin hij zelf niet optreedt. Het is dan ook een drama. En hij flopt. “The Pilgrim” kreeg dan weer kritiek van de kerk en leverde hem de beschuldiging op atheïst te zijn.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 