Fons Mariën las Ultieme vragen – Kleine filosofie van leven en dood.

Het Engelse origineel van dit boek verscheen in 2016. Bryan Magee (1930-2019) schreef dit boek dus als hij al in de tachtig was, tijdens zijn laatste levensjaren dus. Het is beetje een filosofisch testament, met als ondertitel ‘Kleine filosofie van leven en dood’. De Brit Magee is bij ons welllicht niet zo bekend, maar in het Verenigd Koninkrijk was hij dat wel, met name doordat hij op BBC-radio en -televisie filosofische programma’s maakte voor een breed publiek. Dat was vaak in de vorm van interviews met filosofen, waarvan dan later een resultaat in boekvorm verscheen. Magee maakte ooit een introductie tot de filosofie in de Dorling-Kindersly-reeks. Hij schreef ook andere boeken, zoals over Schopenhauer, Popper en Wagner. Een tijdlang was hij parlementariër voor Labour. Eerder las ik van hem ‘Bekentenissen van een filosoof’.

In dit laatste boek roept hij de grote filosofische levensvragen op. Het is geen gemakkelijke lectuur, ondanks het feit dat Magee een heldere taal hanteert. Daarin verschilt hij van bijvoorbeeld de Franse, postmoderne filosofen die bewust een moeilijk verstaanbaar en hermetisch proza afleveren, dat een bewijs moet zijn van hun diepzinnigheid. Ondanks deze stijlkwaliteit van Magee is het niet gemakkelijk dit boek samen te vatten. Eén van de rode draden is zijn overtuiging dat de mens beperkt is in zijn begripsvermogen, door de beperkingen van de zintuigen en onze verstandelijke beperking. Via filosofie en wetenschap trachten we de wereld en het mens-zijn te begrijpen, maar altijd zullen we stoten op onze beperkingen. Er blijft een deel van de werkelijkheid dat we nog niet begrijpen en dat we misschien nooit zullen begrijpen. Voor sommigen zet zo’n gedachte de deur open naar het goddelijke en het bovennatuurlijke. Niet zo voor Magee, hij verwerpt de weg van het geloof en beschouwt dit als een dwaalweg Hij blijft bij de filosofie en aanvaardt de idee van onze beperktheid. Zo gebruikt hij soms het beeld van de blind geborene die nooit zal weten wat kleur betekent, dat is eigenlijk voor hem het beeld van de menselijke conditie. Het besef van het ondoorgrondelijke, het raadsel maakt daar deel van uit.

Fons Mariën

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.