Patrick Cohen, de Franse naamgenoot van “de Bloemkool”, begon als wonderkind en dwaalde als tiener in zijn eentje heel Europa af met een soort van Soerjadi-programma. Tot hij doodongelukkig Sigiswald Kuijken en Jordi Savall tegen het lijf liep, die hem de liefde voor de historische piano bijbrachten. Van dan af speelt hij enkel nog concerten om in zijn levensonderhoud te voorzien en haalt hij zijn echt speelplezier uit pianofortes en tutti quanti.
Op de Franse Wikipedia wordt het verhaal helemaal anders verteld: “C’est le chef d’orchestre Paul Sacher à Bâle, qui lui fait découvrir le piano-forte et dès 1979, le pianiste alterne entre piano et piano-forte. Dès sa vingtième année (1984), il enseigne d’abord à l’Académie de musique de Bâle, puis le piano-forte au Conservatoire national supérieur de musique de Paris depuis 1995 (à la suite de Jos van Immerseel).”
dagelijks iets degelijks 