Dat de bedenkers van al die spelprogramma’s voor televisie masochisten moeten zijn dacht ik toen ik nog maar eens zo’n ding aan mijn sluimerend geestesoog liet voorbijtrekken. Ze doen zichzelf toch heel wat aan. Je moet toch uren wakker liggen eer je zo’n ondingen uitgeknobbeld hebt. En daarna moeten ze je in de meest verschrikkelijke nachtmerries maandenlang achtervolgen. En de wroeging die ze er aan overhouden. Tenzij…

Mogelijk zijn het ook wel sadisten. Vermoedelijk zelfs. Tegenover de kandidaten. Tenzij het BV’s zijn die opdraven in zo’n spel – die verdienen er allicht nog een centje mee, een schnabbel, fraai meegenomen. Maar die onschuldige man/vrouw des volks. Die het doet voor… ja waarom, het geld? Misschien, maar zoveel is het meestal niet en de winst is twijfelachtig. Voor de sport? Voor de roem, voor het verschijnen op de buis… Hoe dan ook, ze lopen allen het gevaar te kijk gezet te worden voor de goegemeente. Ze zijn gedurende een uur de speelbal, via de quizmaster, van de uitvinder van het concept, de god van het entertainment, die al dan niet onder invloed van geestrijk vocht of verdachte substantieën de regels bepaalde.
Het ene spelletje is het andere niet. Maar wat ik recent onderging tartte mijn stoutste verbeelding en die kan toch heel wat aan! Hier had men zich zelfs niet de moeite getroost een nieuw idee op te snorren. Welnee, even grasduinen in de tuin van afgesabberde huis- tuin- en keukenspelletjes, of stamt het uit het arsenaal van de jeugdbewegingen en hop daar lag het: ‘Waarheid Durven of Doen’, te ondergaan op VTM, dagelijks. Ik vrees dat we binnenkort programma’s krijgen met Jani Kazaltzis als zakkenloper; het zal dan wel in een gestylde zak zijn uiteraard. Of iets waar Margriet Hermans deelneemt aan een eierloop, met een lepel waarop een ei in haar gebenedijde mond die zij enkele seconden zonder bulderlach dwingt. En iets met Jan Jambon, defilerend zo lang mogelijk met een telefoonboek in evenwicht op zijn hoofd; al is dat niet eerlijk, hij heeft zoveel boter op zijn hoofd, die zal er te gemakkelijk afglijden.

Natuurlijk moet het aantrekkelijk worden voor de eventuele kijker en dus zullen het bekende figuren zijn die met de billen bloot moeten. Hoe bloot, dat bepalen ze zelf. Ze worden samengebracht in een riante optrek (foto VTM) die geleend lijkt van Eric Goens compleet met uitzicht op de weiden en paardjes dravend in de verte. En laten we de gasten net als in ‘Het Huis’ dan ook maar zelf koken? Uiteraard. In de aflevering die ik zag – er zijn telkens vier BV’s – zorgde Faroek Özgünes voor veldslasoep als voorgerecht, Belle Perez bleef zichzelf trouw met Spaanse tortilla, terwijl Q-music dj Vincent Fieren het hoofdgerecht voor zijn rekening nam, een steaksandwich à la Gordon Ramsay. Het dessert was voor zangwonder Astrid Stockman. Het etentje verliep vlotjes, tussen het spelgebeuren door. Brood en spelen. 

En dan het spel. De regels worden uit een onschuldige enveloppe opgediept: uit de hemel neerdalende lampions (de living hangt vol) zullen de opdrachten hen bereiken, deze worden met keien beloond, wie minst keien zal verzameld hebben draait op het eind op voor de afwas. Start! Eerst maken de ‘kandidaten’ (verrassing, ze wisten niet wie hun medespelers zouden zijn!!!) kennis rond een glaasje cava en filosoferen ze een eind weg – ik zit net aan de toog van een volkscafé. Maar daar daalt een eerste lampion. Spannend. Ze mogen scrollen in de fotogalerij op hun gsm, een andere deelnemer roept ‘stop’ en over deze foto dient verteld te worden. Beloning: vijf keien. Dat levert verhaaltjes op, zo leer jij, gewone man, nog eens een bv kennen. Tweede lampion. Aha, die brengt ons naar een filmpje waar Wendy Van Wanten hen sommeert te verhalen wat het meest romantische was dat iemand ooit voor hen deed. Intiem kan het worden nu, gezellig. Ter verpozing wordt er gegeten. Maar veel pauze (behalve de nodige reclame om de zender leefbaar te houden) is er niet en er wordt voor nog meer verrassing gezorgd:
De volgende lampion zal een Doen-opdracht aankondigen en wie verschijnt daar ten tonele, levend en wel: Anne De Baetzelier werd van de schouw gehaald en afgestoft en via een muziekquiz krijgt zij het viertal warempel aan het zingen. Ambiance. Ik waan mij in een karaokeclub. Raakte de inspiratie op? De volgende opdracht moest geleverd worden door het viertal dat de dag voordien het huis bevolkte, o.m. hitwonder Christophe. Het werd de uitdaging dat ze hun wildste fantasie aan elkaar en dus aan het land (enfin het handvol kijkers) kond zouden doen; opbrengst voor de durver: vele keien! Nee zo gek kregen ze onze vrienden niet. Een simpele boekhoudkundige rekensom leerde hen dat indien niemand zich hieraan waagde ook niemand keien verdiende, en de stand gelijk bleef. Ja ze waren niet voor één gat te vangen onze vrienden, spijtig – nu kon het pas leuk en sappig worden! 
Aha, wat duikt daar op? Het toppunt van originaliteit. Het dilemma! Altijd goed voor een minuut vertier. Verstopt in een doos bevinden zich talloze briefjes bevattend dilemma’s, grabbelen maar beste vrienden – dit hadden we nog niet gehad. Komt er als dessert (teleurstellend: kaas en wat zoetigheden, ik had in dit kader toch tiramisu verwacht) nog een uitsmijter? Jawel hoor, ze zijn niet te onderschatten bij VTM. De lampion kondigt iets met een fiets aan en verduiveld daar snort trialbiker Kenny Belaey de living en het scherm binnen. Durven ze het aan op de grond te liggen en hem over hen te laten hoppen? Opbrengst 50 keien. Natuurlijk vertrouwen ze zijn kunde, het zou wat al te beschamend zijn. Oef, het zit er op, tel uit je winst. Wie draait op voor de afwas? Belle en Vincent ex aequo zijn de pineut, dat wordt dolle pret…  

Zijn de bedenkers masochisten, wel om dit onding een uur lang uit te zitten helpt een dosis masochisme ook. En mocht ik in mijn genen iets van de lieve markies de Sade meedragen dan zou ik Vlaanderen hierbij aanmanen dagelijks af te stemmen op deze grandioze, spannende show. Niet dus. Wel dook, tijdens de reclameblokken, een ideetje bij me op. Wanneer het nieuwe VRT-gebouw ooit ingehuldigd zal worden komt er allicht een grandioze show. Dan zou ik op de binnenplaats de sportredactie laten trachten de ruimte over te steken waarbij ze daarin gehinderd worden door een aantal productieleden van Canvas, bijgestaan door de presentatoren van de Zevende Dag die vanop het dak met pijltjesgeweren loos gaan. Een variatie op het oeroude ‘Dikke Bertha’. Misschien is het toch wel iets voor mij, spelprogramma’s bedenken…  

Johan de Belie

Een gedachte over “Hebjetgezien? (160): Waarheid, durven of doen

  1. Zojuist hadden we het over de onnozele spelprogramma’s, nu wil ik het hebben over films op tv. Humo is binnengevallen en dan overloop ik vluchtig de week en ik kan niet anders dan bevestigen dat de programmatie bol staat van de herhalingen. Niet alleen van FC De Kampioenen, Wittekerke, Kotmadam, ook films die ik één, twee keer, zelfs drie keer al gezien heb. Raiders of The lost ark met zijn sequels zijn jaarlijkse terugkomers zoals The Sound of Music bij elke kerstmis en Pasen. In de gouden jaren zestig was zoiets uitgesloten, toen hadden we nog Roland Lommé, Jo Röpke en Roel Van Bambost. En nu ? Armoe Troef.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.