Morgen zal het precies vijftig jaar geleden zijn dat in de Verenigde Staten van Amerika twee moordenaars schuldig werden bevonden (in processen los van elkaar). De ene was Charles Manson (links op de foto). De andere William Calley (rechts). Ze worden beiden tot levenslang veroordeeld. Manson zit (zeer terecht) nog steeds in de gevangenis. Calley daarentegen is al op vrije voeten sedert 9 november 1974 (dus amper drie jaar na zijn proces).
Charles Manson (moet ik dat nog in herinnering brengen?) is het brein achter de moorden op Sharon Tate en haar vrienden op 9 augustus 1969 (zie o.a. hier). Hij kreeg de doodstraf maar in Californië wordt die automatisch omgezet in levenslang.
Luitenant William Calley van zijn kant is de opdrachtgever voor de slachting in My Lai van ten minste 22 Vietnamese burgers op 16 maart 1968 (zie onderstaande foto). Hij werd ook tot levenslang veroordeeld, maar kwam amper drie jaar na zijn proces al vrij “op erewoord”. Op 19 augustus 2009 gaf hij een lezing voor de Kiwanis Club van Greater Columbus. Daar zei hij o.m.: “There is not a day that goes by that I do not feel remorse for what happened that day in My Lai. I feel remorse for the Vietnamese who were killed, for their families, for the American soldiers involved and their families. I am very sorry… If you are asking why I did not stand up to them when I was given the orders, I will have to say that I was a 2nd Lieutenant getting orders from my commander and I followed them — foolishly, I guess.”
dagelijks iets degelijks 