Veertig jaar geleden: een (grijns)lach en een (lever)traan

Veertig jaar geleden: een (grijns)lach en een (lever)traan

Gewoontegetrouw opende het Mechels Miniatuur Theater zijn seizoen in de eigen zaal met een stuk dat een jaar eerder reeds als reisvoorstelling werd gebracht (om aldus repetitieproblemen te omzeilen), namelijk « Er valt een traan op de tompoes » van Annie M.G. Schmidt.

Lees verder “Veertig jaar geleden: een (grijns)lach en een (lever)traan”

130 jaar geleden: première van “Hedda Gabler”

130 jaar geleden: première van “Hedda Gabler”

Gisteren was het tien jaar geleden dat Tessy Moerenhout (foto) is overleden en vandaag herdenken we dat 130 jaar geleden het stuk “Hedda Gabler” van Henrik Ibsen in première is gegaan. In 1982 speelde Tessy de titelrol in dit toneelstuk in het MMT en ik schreef hierover een recensie in De Rode Vaan onder de titel “Hedda Gambler”…

Lees verder “130 jaar geleden: première van “Hedda Gabler””

Tessy Moerenhout (1952-2011)

Tessy Moerenhout (1952-2011)

Het is vandaag al tien jaar geleden dat actrice Tessy Moerenhout op 59-jarige leeftijd is overleden aan borstkanker. Ik heb Tessy tamelijk goed gekend, vooral in de jaren tachtig toen ik het Mechels Miniatuur Theater, waaraan zij verbonden was, onveilig maakte. Toegegeven, ik deed dat vooral omwille van Nora Tilley, maar Tessy was toch ook vaak in de buurt. Ik herinner me vooral die avond samen met mijn vriend Luc Carnier als we ons in de drank hebben gestort, met naast Nora en Tessy, ook nog Dirk Stuer, de toenmalige vrijer van Tessy.

Lees verder “Tessy Moerenhout (1952-2011)”

Manu Verreth (1940-2009)

Manu Verreth (1940-2009)

Morgen zal het reeds tien jaar geleden zijn dat Manu Verreth is overleden. Bij het grote publiek is hij vooral bekend als Jomme Dockx en als presentator van de hilarische “Pak de Poen”-show, maar ik heb hem in de jaren tachtig leren kennen als directeur van het Mechels Miniatuur Theater, waar ik gedurende een hele tijd toch kind aan huis was. Akkoord, ik had er meer contact met zijn tweelingbroer René, met Nora Tilley, Tessie Moerenhout, Tuur De Weert, Jaak Van Assche of zelfs Jacques Vermeire, maar toch bewaar ik een goede herinnering aan de man.
Lees verder “Manu Verreth (1940-2009)”

Nora Tilley (1952-2019)

Nora Tilley (1952-2019)

De populaire actrice Nora Tilley is gisteren thuis in Putte overleden. De uitvaartdienst zal plaatsvinden in besloten kring. “Nora (die na eerst borstkanker te hebben overwonnen, te maken kreeg met de spierziekte ALS, RDS) had haar grenzen al een paar keer verlegd, maar toen na het gebruik van armen en benen ook haar stem wegviel, nam ze het voor haar onvermijdelijke besluit”, zo geeft de familie nog mee in een mededeling aan Het Nieuwsblad.
Lees verder “Nora Tilley (1952-2019)”

One more time

One more time

Nogmaals over “De Collega’s” dus. Maar “one more time” betekent ook iets in de zin van “bis”. En inderdaad, volgend seizoen mogen de collega’s een bisnummer (tweede reeks) opvoeren. Juich ik daarom? Niet bepaald, maar ik zal er ook niet om treuren. De laatste aflevering zette echter jammer genoeg eerder de gebreken dan de kwaliteiten van de reeks dik in de verf.

Lees verder “One more time”

35 jaar geleden: Agnes of God, een moeilijke keuze…

35 jaar geleden: Agnes of God, een moeilijke keuze…

Wie vermoordde het pasgeboren kind van Zuster Agnes en wie was de vader ? Een gedroomd uitgangspunt voor een thriller. Vooral omdat Zuster Agnes (Agnes De Nul) geestelijk gestoord is en zelf dus geen antwoord kan geven op deze vragen en er een gerechtspsychiater (Tessy Moerenhout) wordt bijgesleurd om haar via hypnose terug in de tijd te voeren. En waarom doet Zuster Overste (Jenny Tanghe) zoveel moeite om het werk van de psychiater te verhinderen ?

Lees verder “35 jaar geleden: Agnes of God, een moeilijke keuze…”

35 jaar geleden: Broeck af

35 jaar geleden: Broeck af

« Groenten uit Balen », « Tien jaar later », « Au bouillon belge », ja zelfs « Mazelen » dat door sommige confraters als « Bazelen » werd betiteld, we hebben het allemaal niet alleen gepruimd, maar zelfs goed gepruimd. En dan hebben we nog niet eens onze « Brief aan Walter » in herinnering gebracht, brief die we auteur Walter Van den Broeck openlijk in dit blad schreven om hem te feliciteren voor z’n « Brief aan Boudewijn ». Kortom, onze verwachtingen voor « De rekening van het kind », tien jaar later, d.i. tien jaar na de creatie, door het Mechels Miniatuur Theater gebracht in een regie van Jaak Van Assche (van wie we onlangs ten tweeden male het schitterende « Rita op school » nog eens gingen bekijken) stonden hoog gespannen. De afgang was des te dramatischer.

Lees verder “35 jaar geleden: Broeck af”

Het is geen leven, Jeanne

Het is geen leven, Jeanne

Eliane en Martine Boëri, Eva d’Arlan en Chantal Pelletier vonden dat in plaats van over hun problemen als vrouw voortdurend maar te zitten kletsen (of het nu in de vrouwenpraatgroep is of bij de koffieklets maakt in feite geen verschil), zij er beter een toneelstuk zouden rond maken. Uit improvisaties groeiden uiteindelijk een aantal sketchen die zowat alle aspecten van de man-vrouw-relatie belichten en vaak ook uit diverse hoeken.

Lees verder “Het is geen leven, Jeanne”