Er was eens… nu zo heel lang geleden kan het niet geweest zijn gezien een aantal details die in het verhaal opduiken. Het speelt zich af in een niet genoemd koninkrijk, of is het een republiek? Nee, laten we het bij het een koninkrijk houden, met een koning op de troon. Waar deze in den beginne het paleis bewoonde met zijn puberdochter.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (34)”
Behoort u ook tot het legioen van de reguliere gewone broodeters, de burger die dagelijks een ordinaire boterham tussen de kiezen stopt? Dan worstelt u mogelijk ook vaak met het probleem: wat eten we vandaag nog maar eens!
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (110)”
Wat een vreugde moet het geweest zijn voor onze voorvaderen toen ze tot de onthutsende bevinding kwamen dat ze het vuur konden aanwenden voor culinair gebruik. Eeuwen lang dienden ze de filets van de buffel, de borststukken van de mammoet, de billen van het hert, het hart en de lever van de bizon rauw en bloederig te verorberen. Nu konden die bien cuit, à point, bleu of saignant aan vrouw en kroost voorgeschoteld worden! Ze konden zich ontpoppen tot ware chefs, klaar om drie sterren of vijf toques in ontvangst te nemen.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (99)”
Wanneer ik aan Serge – Sergio – Quisquater denk dan verrijst daar niet het beeld van de sprong die hij uitvoerde op het podium in Talinn, het Eurovisiesongfestival van 2002, waar hij geen hoge ogen gooide samen met zijn Ladies en het nummer ‘Sister’ dat hier dan toch een hit werd. Evenmin zie ik hem optreden als lid van Touch of Joy. Ook niet naast Geena Lisa om voor de VRT ‘Fata Morgana’ te presenteren, nee ook dat verdwijnt naar de achtergrond. Net als latere presentaties voor VTM zoals ‘De foute quiz’. Nee, Sergio Quisquater, dat is voor mij een XXXL pak frieten, twee berenpoten, een vleeskroket, twee curryworsten speciaal en een ferme klad mayonaise.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (90)”
dagelijks iets degelijks 