Veertig jaar geleden: België, vuilnisbak voor onveilig speelgoed

Veertig jaar geleden: België, vuilnisbak voor onveilig speelgoed

Elk jaar moest ik rond zes december een artikel over speelgoed schrijven in De Rode Vaan. Dat kwam omdat commercieel directeur René Lampaert dan publiciteit probeerde binnen te rijven uit de sector. Dat wilde overigens niet zo goed lukken, omdat wij met De Rode Vaan natuurlijk kritisch stonden tegenover heel die sector. Maar goed, de aanhouder wint, moet René gedacht hebben en dus was het elk jaar weer van dat. Maar ik kan al die artikels natuurlijk moeilijk allemaal tesamen rond die datum publiceren. Daarom ben ik blij dat ik voor mijn artikel uit 1981 kan terugvallen op een andere datum: op 25 juli 1980 was er immers een wet gestemd die de veiligheid van elektrisch speelgoed moest garanderen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: België, vuilnisbak voor onveilig speelgoed”

Dertig jaar geleden hadden wij oog en oor voor…

02 De Rode VaanIk had geen passende illustratie om dit artikel te illustreren, dus grijp ik maar even terug naar de foto van de redactie van De Rode Vaan bij de verhuis naar de Lemonnierlaan in 1981. Het is bedoeld als een soort van uitwuiven, want van de erop afgebeelde redacteurs (v.l.n.r. René en Piet Lampaert, Lode De Pooter, Miel Dullaert, ikzelf en Jan Vermeersch) blijven eind 1988 enkel nog Miel Dullaert en ikzelf over. En in het geval van mezelf: dat zal enkel nog duren tot eind februari 1989. Vanaf dan blijft Miel Dullaert nog als enige over. Hij staat dan wel aan het hoofd van een vernieuwde redactie, die zichzelf in De Rode Vaan nr.52 van 1988 (waaruit dit overzicht komt) wel als volgt aankondigde:
Lees verder “Dertig jaar geleden hadden wij oog en oor voor…”

Jef Turf: “Ik heb voor N-VA gestemd”

In maart werd Jef Turf tachtig jaar. Op dat moment waren zijn memoires al aangekondigd, dus het was gewoon met spanning uitkijken wanneer het zo ver zou zijn. Welnu, dat ogenblik is nu aangebroken. Vorige week nodigden uitgeverij Lannoo en Jef Turf de belangstellenden uit op de boekvoorstelling van “Van kernfysicus tot Vlaams communist” in het Volkshuis, Sleepstraat 33, 9000 Gent. De 80-jarige Jef Turf blikt terug op zijn politieke en sociale leven na W0 II. Een blik op de Koude Oorlog, de vredesbeweging, de amnestiekwestie, de protestacties tegen kernwapens, maar ook een kijk achter de schermen van de grote sociale protesten in België, zoals de staking tegen de Eenheidswet. Jef Turf blijft ook de wereld kritisch bevragen: bestaat er nog een democratische uitweg uit de crisis van het kapitalistisch groeimodel? En niet te vergeten: kan een overtuigd linkse militant ook een overtuigde Vlaming zijn? Jazeker, zo blijkt, want op bladzijde 243 schrijft Jef: ‘Ik heb in 2010 voor N-VA gestemd, en zal dat nog doen wanneer de huidige chaos uitloopt op nieuwe verkiezingen. Maar eens in een zelfstandig Vlaanderen zal ik, zoals altijd, de strijd helpen voeren voor een sociaal, democratisch Vlaanderen, en wellicht tegen de N-VA. Het is het onbegrip voor deze dialectiek die vele linksen in Vlaanderen hindert en hen belet de rol te spelen die eigen zou moeten zijn aan de linkerzijde, en die hen linkt aan de oude, rechtse belgicistische belangen.’ Ik ben uiteraard ontzettend blij dat na al die jaren ik blijkbaar nog altijd op dezelfde lijn zit als Jef.
Lees verder “Jef Turf: “Ik heb voor N-VA gestemd””