Tien jaar geleden: Marcel Van Brussel, a Benidorm Bastard

Tien jaar geleden: Marcel Van Brussel, a Benidorm Bastard

Tien jaar geleden stond er in Het Nieuwsblad een groot stuk over Marcel Van Brussel, een van de zogenaamde “Benidorm Bastards”. Ik heb het programma nog nooit gezien, omdat ik uit de trailer heb opgemaakt dat het om “candid camera” gaat en daar heb ik het zo niet voor, ook niet als voor één keer de rollen worden omgedraaid en de oudjes nu eens met de jongeren hun kloten rammelen in plaats van omgekeerd. Reporter Tom de Leur herinnert zich Marcel Van Brussel (hij zwijgt zedig over diens mysterieuze bijnaam “de Liza”) vooral als zijn “strenge maar rechtvaardige” leraar Frans en dictie uit de zesde Latijnse in het Sint-Jozef-Klein-Seminarie in Sint-Niklaas.

Lees verder “Tien jaar geleden: Marcel Van Brussel, a Benidorm Bastard”

Veertig jaar geleden: een Kritisfestival met grote allure

Veertig jaar geleden: een Kritisfestival met grote allure

Op 15 maart 1980 vond in de stadsfeestzalen van Sint-Niklaas (vlakbij het station) het tweede Kritisfestival plaats. Met een voortreffelijke affiche! Deze week stellen we ze u voor. In volgorde: Vuile Mong, De Veulpoepers en Toy. Alvast een programma dat zijn geld waard is, temeer daar een kaart in voorverkoop slechts 80 fr. kost. De dag zelf worden er dat wel 100. Kaarten kan je bestellen bij de KJB, Jozef Liedtsstraat 19, 2000 Antwerpen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: een Kritisfestival met grote allure”

Veertig jaar geleden: Toy speelt goed (een doordenkertje)

Veertig jaar geleden: Toy  speelt goed (een doordenkertje)

Ook veertig jaar geleden liet ik het reeds vallen in een Goed Gesprek : het moet de dag van vandaag erg zijn om jong te zijn. Wat je op fuiven en in dancings (disco’s natuurlijk niet meegeteld) geserveerd krijgt, is niet om aan te horen. Het koude vocht loopt zó van onder je oksels. Laatst nog eens zo’n kuur meegemaakt in een dancing die er uitzag als een gevangenis (het wás er één, geloof ik). Op heel de avond (nou ja, « avond »…) slechts één goede plaat gehoord : « Oh la la la » van T.C.Matic. Om maar te zeggen (nogmaals) dat wij eigenlijk nog het meest van onze eigen groepen houden. En niet uit chauvinisme, maar omdat die nog het meest klinken als de beste groepen uit de jaren zestig die volgens ons nog steeds niet werden geëvenaard. Toy spant hierin de kroon, maar Tubbax (zijn Costello-stembuiginkjes niet meegerekend) volgt ook op de voet. Vooral vocaal moeten ook The Machines hier ergens worden gesitueerd.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Toy speelt goed (een doordenkertje)”