35 jaar geleden: Moreno Argentin wereldkampioen

35 jaar geleden: Moreno Argentin wereldkampioen

« Tenslotte zijn het nog altijd de renners die de wedstrijd maken ». Deze uitdrukking hoort men meestal wanneer bepaalde organisatoren alles hebben gedaan om een wielerwedstrijd te doen slagen, maar de heren renners het vertikken om enig animo erin te steken. Het zal elke wielerliefhebber dan ook ontzettend plezier doen dat het met de wereldkampioenschappen in Colorado Springs (6 en 7/9/1986) precies andersom was. De UCI (de mondiale wielerbond) was alweer eens bezweken voor het grote geld en was de les van Venezuela 1977 ook reeds goed en wel vergeten, zodanig dat deze toch wel omvangrijke organisatie werd toevertrouwd aan wielerenthousiastelingen uit de Verenigde Staten, waar de wielermikrobe dan al stilaan zijn weg mag beginnen vinden, maar waar de grote massa nog totaal onverschillig staat tegenover het verschijnsel.

Lees verder “35 jaar geleden: Moreno Argentin wereldkampioen”

Wielerseizoen 1990: het jaar van de Italianen

Wielerseizoen 1990: het jaar van de Italianen


Hét beeld van het wielrennen van 1990 was voor de Vlamingen natuurlijk de zegevierende Rudy Dhaenens, met een al even gelukkige Dirk De Wolf naast zich. Maar laten we eerlijk zijn: 1990 was het jaar van de Italianen. Met op de eerste plaats uiteraard Gianni Bugno, leider in het FICP-klassement, winnaar van de Wereldbeker, van Milaan-San Remo en van de Giro dltalia. Maar er was ook Moreno Argentin (Ronde van Vlaanderen), Marco Giovannetti (Ronde van Spanje), Franco Ballerina (Parijs-Brussel, Grote Prijs van Montreal) en niet te vergeten Claudio Chiappucci (foto), die Greg Lemond het vuur aan de schenen legde in de Ronde van Frankrijk. Forza Italia!

Lees verder “Wielerseizoen 1990: het jaar van de Italianen”

Vijf jaar geleden: Peter Sagan wereldkampioen in Richmond

Vijf jaar geleden: Peter Sagan wereldkampioen in Richmond

Jammer voor Greg Van Avermaet (alweer), maar wie kan er nu iets op tegen hebben dat Peter Sagan (bovenstaande foto Jean-Pierre Verstraete; onderstaande foto Erik Westerlinck) wereldkampioen is geworden in Richmond? (Alhoewel, als hij doorgaat met het Slovaakse standpunt over de vluchtelingencrisis te verdedigen, dan zullen de “politiek correcten” zich binnenkort wel tegen hem keren…)

Lees verder “Vijf jaar geleden: Peter Sagan wereldkampioen in Richmond”

Wereldkampioenschap op de weg voor eliterenners (voorheen: beroepsrenners)

Wereldkampioenschap op de weg voor eliterenners (voorheen: beroepsrenners)

Het eerste WK wielrennen op de weg werd in 1921 gehouden maar dan wel enkel voor amateurs. Pas in 1927 werd voor het eerst een aparte wedstrijd ingericht voor de profs. In het Duitse Nürburg werd de Italiaan Alfredo Binda op 21 juli de eerste wereldkampioen bij de profs. Tot op heden wisten vijf renners het wereldkampioenschap drie keer te winnen: de Italiaan Alfredo Binda, de Belgen Rik Van Steenbergen en Eddy Merckx, de Spanjaard Óscar Freire en de Slovaak Peter Sagan. België wist tot op heden 26 WK’s te winnen, waarmee het koploper is in het eeuwige medailleklassement. (Wikipedia)

Lees verder “Wereldkampioenschap op de weg voor eliterenners (voorheen: beroepsrenners)”

Luik-Bastenaken-Luik

Luik-Bastenaken-Luik

Luik-Bastenaken-Luik (FransLiège-Bastogne-Liège) is een wielerklassieker die sinds 1892 wordt verreden. Op 29 mei won Léon Houa de eerste editie. De wedstrijd wordt vanaf 1908 voor beroepswielrenners georganiseerd. In hetzelfde gebied werd al eerder een wedstrijd voor amateurs gereden. Door de uitslagen daarvan op te nemen claimt de organisatie van LBL de oudste klassieker te zijn, vanaf 1892. De bijnaam van LBL is dan ook La Doyenne. Letterlijk betekent dit “de ouderdomsdeken”. Luik-Bastenaken-Luik vormt samen met Milaan-San Remo, de Ronde van VlaanderenParijs-Roubaix en de Ronde van Lombardije de vijf Monumenten van het wielrennen en is het traditionele sluitstuk van de voorjaarsklassiekers. (Wikipedia)

Lees verder “Luik-Bastenaken-Luik”

Milaan-Sanremo

Milaan-Sanremo

Milaan-San Remo (Italiaans: Milano-Sanremo) is de eerste grote klassieker van het wielerseizoen. Met 298 km is het in het moderne wielrennen de langste professionele eendagskoers van het jaar. Haar bijnaam is La PrimaveraDe Lente, al spreken sommigen ook van la prima vera, de eerste ware wielerklassieker van het jaar. Van 1935 tot en met 1953 werd deze wedstrijd verreden op 19 maart, de feestdag van Sint Jozef, vandaar zijn andere bijnaam, de Sint-Jozefsklassieker. Vanaf 1954 vond de wedstrijd plaats op zaterdag die aanleunde bij 19 maart. Het idee voor een wielerwedstrijd van Milaan naar San Remo kwam van de Unione Sportiva Sanremese. Een eerste amateurwedstrijd werd op 2 en 3 april 1906 gereden over twee etappes (Milaan-Acqui en Acqui-San Remo). De wedstrijd kende bij aanvang echter weinig succes. Daarop opperde journalist Tullo Morgagni, die in 1905 al de Ronde van Lombardije gelanceerd had, het idee om een professionele wielerwedstrijd op één dag te organiseren over het traject. Hij legde het project voor aan de directeur van de Gazzetta dello SportEugenio Costamagna, die de organisatie op zich nam. Op 14 april 1907 vond de eerste officiële editie van Milaan-San Remo plaats: 60 renners schreven zich in, maar slechts 33 verschenen om vijf uur ’s ochtends aan de start bij de herberg Conca Fallata. Deze aanvangseditie werd in barkoude weersomstandigheden gereden en na een tumultueuze finale (de Fransman Garrigou duwde de Italiaan Gerbi van de weg af en werd gediskwalificeerd) gewonnen door de Fransman Lucien Petit-Breton, die de 286 kilometer aflegde met een gemiddelde snelheid van 26,206 km/h. Veertien renners bereikten de finish. (Wikipedia)

Lees verder “Milaan-Sanremo”