Negentig jaar geleden: Philemon De Meersman wint de eerste Waalse Pijl

Negentig jaar geleden: Philemon De Meersman wint de eerste Waalse Pijl

De Waalse Pijl (FransLa Flèche Wallonne) is een Belgische wielerklassieker, die sedert 1936 in Wallonië verreden wordt. Op 13 april won Philemon De Meersman de eerste editie. Met zijn 21 jaar is hij trouwens nog altijd de jongste winnaar. In de jaren vijftig en zestig vormde de wedstrijd samen met Luik-Bastenaken-Luik het Ardens wielerweekend, waarvan ook een gezamenlijk klassement werd opgemaakt. Tegenwoordig zitten er een aantal dagen tussen de wedstrijden in en wordt een dergelijk klassement nog slechts officieus opgemaakt. De wedstrijd maakte toen deel uit van de Challenge Desgrange-Colombo en de Super Prestige Pernod. De wedstrijd kende in de loop der jaren verschillende start- en finishplaatsen. Sedert 1983 is Hoei de vaste finishplaats, alwaar de beruchte Muur van Hoei als scherprechter fungeert, omdat de aankomst boven op deze steile helling gesitueerd is. Sinds 1998 is er ook een koers voor vrouwen. Vanaf 2005 was de Waalse Pijl drie jaar onderdeel van de UCI ProTour. Vanaf 2011 behoort hij tot de UCI World Tour. Tegenwoordig is de organisatie van de wedstrijd in handen van de Amaury Sport Organisation (ASO), die ook de Ronde van Frankrijk organiseert. (Wikipedia)

Lees verder “Negentig jaar geleden: Philemon De Meersman wint de eerste Waalse Pijl”

65 jaar geleden: Mario Zanchi wint de eerste Giro d’Abruzzo

65 jaar geleden: Mario Zanchi wint de eerste Giro d’Abruzzo

De Ronde van Italië voor beloften, beter bekend onder de bijnaam Baby Giro, is een jaarlijkse wielerwedstrijd in Italië voor beloften (vroeger amateurs) en een kleinere uitvoering van de ‘grote’ Ronde van Italië. In 2009 werd de naam van de rittenkoers veranderd in Girobio, met als bedoeling de aandacht die de Giro voor het milieu heeft in de verf te zetten.

Lees verder “65 jaar geleden: Mario Zanchi wint de eerste Giro d’Abruzzo”

115 jaar geleden: Luigi Ganna wint de eerste Ronde van Italië

115 jaar geleden: Luigi Ganna wint de eerste Ronde van Italië

Op 7 augustus 1908 werd in de Gazzetta dello Sport de eerste Ronde van Italië aangekondigd. In navolging van een autorace door heel Italië, die werd georganiseerd door concurrent Corriere della Sera (maar ook geïnspireerd door twee uitgaven van de Ronde van Sicilië die eraan voorafging), presenteerde de krant in zeven grote kolommen de Italiaanse tegenhanger van de Tour de France. De eerste etappe van de Giro startte op 13 mei 1909 in Milaan en eindigde daar ook op 30 mei. In die eerste editie werd 2448 kilometer overbrugd, die verdeeld waren over acht etappes. De Italiaan Luigi Ganna werd met 25 punten de winnaar van het evenement, want de einduitslag werd bepaald door de plaatsen in de rituitslagen samen te tellen. Sindsdien wordt de Giro door de op roze papier gedrukte krant georganiseerd. Om die reden draagt de leider in het algemeen klassement een roze koerstrui. (Wikipedia)

Lees verder “115 jaar geleden: Luigi Ganna wint de eerste Ronde van Italië”

25 jaar geleden: cultuur in Gent (544)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (544)

Als je de opvoering van “La Strada” in het NTG vergelijkt met de originele film van Federico Fellini, dan valt het verdict nog negatiever uit. En niet zozeer omwille van het feit dat sommige elementen nu eenmaal niet kunnen worden overgenomen, maar vooral op het vlak van de uitdieping van de karakters. En zoals het bij “Clockwork orange” duidelijk was dat Tom van Landuyt nu eenmaal geen Malcolm McDowell is, moeten hier Elise Bundervoet en Marc Peeters het afleggen tegen Giulietta Masina en Anthony Quinn. Dat is op zich geen schande. Frank Vandenbroucke moest ook Pantani laten gaan op de Cipressa en uiteindelijk won Tchmile toch nog. Alleen kan men zich afvragen wat het nut is van dit “naspelen” van films. Gelukkig is het volgende stuk in die reeks (“Dangerous Liaisons”) eigenlijk in oorsprong een echt theaterstuk en kunnen de acteurs van het NTG misschien toch succesvol in het krijtperk treden tegen Glenn Close, John Malkovich en Michelle Pfeiffer. Al zou ikzelf huiveren, alleen al bij het zien van deze namen. (RDS in HLN van 25/3/1999)

Marco Pantani (1970-2004)

Marco Pantani (1970-2004)

Het is al twintig jaar geleden dat de Italiaanse wielrenner Marco Pantani dood werd aangetroffen in zijn hotelkamer in Rimini, nadat hij niet was komen opdagen bij het diner. Verschillende media speculeerden over zelfdoding middels verdovende middelen. Na autopsie bleek een hartstilstand de doodsoorzaak. Latere persberichten gaven, volgens het persagentschap Ansa, een overdosis cocaïne als doodsoorzaak. Op 2 augustus 2014 meldde de krant Gazzetta dello Sport dat het onderzoek naar de dood van Pantani heropend werd. In 2015 kwamen de onderzoeksresultaten van toxicoloog Franco Tagliaro naar buiten. De Italiaanse professor kwam tot de conclusie dat hij is gestorven aan een cocktail van cocaïne en antidepressiva. Maar voor wie toch in een “conspiracy theory” wil geloven: op 14 maart 2016 werd in een nieuw onderzoek beweerd dat Pantani de Giro van 1999 niet mocht winnen, omdat de camorra te veel gokgeld zou verliezen. Hierop werden zijn bloedstalen vervalst volgens het onderzoek en verdween hij dus op de laatste dag uit de Giro.

Lees verder “Marco Pantani (1970-2004)”