Veertig jaar geleden: de dag dat Bernard Hinault Lucien Van Impe kwaad kreeg…

Veertig jaar geleden: de dag dat Bernard Hinault Lucien Van Impe kwaad kreeg…

Vandaag is het veertig jaar geleden dat de Touretappe van Morzine naar Les Ménuires werd gewonnen door zesvoudig bergkoning Lucien Van Impe. Bernard Hinault geeft als tweede zes seconden prijs, als derde overschrijdt Luciens toenmalige ploegmaat bij Kas, Claude Criquielion, nog eens tien seconden later de eindstreep. Achter deze ogenschijnlijke “logische” uitslag gaat wel een verhaal schuil…

Aangezien alle favorieten bang waren om Bernard Hinault aan te vallen, gaf Lucien Van Impe aan zijn jonge ploegmaat Claude Criquielion de wenk om ervan door te gaan. Claudy wist eerst niet goed wat hij moest doen, maar hij vergaarde uiteindelijk toch een kleine honderd meter voorsprong. Dan kwam echter Cyrille Guimard, de sportdirecteur die drie jaar eerder Van Impe naar zijn enige Tourzege had geleid, maar nu de ploegleider van Bernard Hinault was, op twee kilometer voor de streep naast zijn renner rijden: ‘Je ziet hoe Zoetemelk erbij zit. Hennie Kuiper is allang weg, probeer Zoetemelk ook nog maar weg te rijden. Het kan.’
Hinault demarreerde niet eens, hij verhoogde ‘alleen’ nogmaals het tempo. Van Impe was de enige die hem kon volgen. Ook hij bekende nadien aan Stijn Vanderhaeghe in diens boek “Tour de France; Tour des Belges” (Lannoo 2013) dat hij uit dezelfde schrik die iedereen koesterde, te lang had gewacht. ‘Ik durfde eerst niet, maar ik moest wel reageren toen Hinault achter mijn ploegmaat Criquielion aanging. Dat vond ik niet aardig van hem. Zo’n groot renner die een goede beginneling als Criquielion het succes misgunt… Ik ben naast hem gaan rijden en ik heb gevraagd: waarom? Hij keek me verschrikkelijk vuil aan en riep: non! Als de zaken er zo voor staan, dacht ik, kruip ik in je wiel en dan zullen we wel zien. Dicht bij de finish riepen wat Belgische toeschouwers naar me, dat de laatste 500 meter plat waren. Ik zag dat Hinault daarvoor niet op de juiste versnelling reed met de 14-15 die hij gebruikte, zodat ik snel op de 13 schakelde en krak… Het was gebeurd.’
Toch was het voor Claude Criquielion slechts een schrale troost dat zijn KAS-ploegmakker uiteindelijk met de winstruiker aan de haal was gegaan…

Lees verder “Veertig jaar geleden: de dag dat Bernard Hinault Lucien Van Impe kwaad kreeg…”

Vijftig jaar geleden: Lucien Van Impe laat voor het eerst van zich horen in de Tour

Vijftig jaar geleden: Lucien Van Impe laat voor het eerst van zich horen in de Tour

Vandaag is het vijftig jaar geleden dat Lucien Van Impe derde werd in de Tourrit naar Chamonix na Pingeon en Merckx. Het is de eerste maal dat hij zich laat zien in de Tour en dat is ook niet te verwonderen want voor de start had hij amper 160km bij de profs gereden…
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Lucien Van Impe laat voor het eerst van zich horen in de Tour”

Luis Ocana (1945-1994)

Luis Ocana (1945-1994)

Vandaag is het 25 jaar geleden dat het levenloze lichaam van de Spaanse wielrenner Luis Ocana (foto YouTube) werd gevonden. Zelfmoord zo zei men, maar ik herinner me toch duidelijk dat toen het nieuws bekend raakte, daar een aantal twijfels bij waren gerezen. Zo zou hij de revolver in de verkeerde hand hebben gehouden. Ik weet niet meer of hij links- of rechtshandig was, maar als we nu aannemen dat hij zoals de meeste mensen rechtshandig was, dan had hij de revolver in zijn linkerhand. Helaas kan ik deze discussie nergens meer terugvinden op het internet. De twijfel omtrent de zelfmoord van Luis Ocana komt van zijn directe familie. Zij voerden zijn vrouw op als verdachte. Ze twijfelden omdat Luis volgens hen op het punt stond om van zijn vrouw Josiane te scheiden. Hij had een nieuwe vriendin en zou bij een dokter hebben laten onderzoeken of hij ondanks een leveraandoening nog in staat zou zijn om nog een kind te verwekken. Volgens hun verklaring had hij alleszins geen reden om een eind aan zijn leven te maken.
Lees verder “Luis Ocana (1945-1994)”

BK wielrennen in Gent wordt eerbetoon aan Walter Godefroot

BK wielrennen in Gent wordt eerbetoon aan Walter Godefroot

Gent is een historische wielerstad. De organisatie van het BK wielrennen op zondag 30 juni is de kers op de taart. Het startschot wordt gegeven aan het Emile Braunplein, en na een tocht door de Vlaamse Ardennen en 7 rondjes in Drongen komen de renners over de finish aan de Watersportbaan. Het BK 2019 wordt een eerbetoon aan Gentenaar Walter Godefroot, die tweemaal Belgisch kampioen werd.

Lees verder “BK wielrennen in Gent wordt eerbetoon aan Walter Godefroot”

Dertig jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams

Dertig jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams

Net zoals bij De Rode Vaan zat er dertig jaar geleden een haar in de boter tussen de redactie van De Waarheid en de partijleiding. Daar dacht ik echter niet aan toen ik telefoon kreeg, zogezegd van De Waarheid, met de vraag om mijn interview met Lucien Van Impe uit het eindejaarsnummer van De Rode Vaan te mogen overnemen. Dat vond ik uiteraard een uitstekend idee en aangezien wij normaal gezien ook soms artikelen uit De Waarheid overnamen, zelfs zonder eerst de toestemming te vragen, zei ik dat er ook niets op tegen was om de bijdrage van medewerker André Mommen over Bob Dylan uit datzelfde nummer over te nemen. Achteraf bleek echter dat deze twee artikels samen een soort van “noodnummer” van De Waarheid vormden: twee bladzijden Dylan plus twee bladzijden Van Impe and that’s it. Bleek dat in het conflict tussen redactie en partijleiding, de redactie geweigerd had een nummer uit te brengen, zodat het eigenlijk een vertegenwoordiger van de partij (de CPN) was die ik aan de lijn had. Dus ook langs deze weg alsnog sorry aan mijn vroegere kameraden van De Waarheid dat ik op die manier hun staking enigszins heb “gebroken”.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams”

José De Cauwer over de eerder saaie Tour ’77

José De Cauwer over de eerder saaie Tour ’77

Morgen zal het veertig jaar geleden zijn dat Bernard Thevenet de Tour won “die Kuiper verloor”. Zoals gezegd was de redactie van De Rode Vaan zo tevreden over de voorbeschouwingen die José De Cauwer bij de Tour van 1977 had gegeven, dat ze me vroegen om er met hem ook nog eens over na te kaarten…
Lees verder “José De Cauwer over de eerder saaie Tour ’77”